II SA/Gd 453/13

Dnia 18 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego w G. na uchwałę Rady Miasta z dnia 22 kwietnia 2013 roku, nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy postanawia: odrzucić skargę. Związek Zawodowy A w G. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 22 kwietnia 2013 roku, nr [...], podjętą w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Ponieważ skarga została podpisana w imieniu skarżącego przez B. O. oraz K. D., zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2013 roku zobowiązano skarżącego do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wyjaśniono, że do skargi został dołączony wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący Związku B, z którego nie wynika upoważnienie do reprezentacji A. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi (vide: zarządzenie k. 1 akt). Jednocześnie wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą z dnia 22 kwietnia 2013 roku, nr [...]. Skarżący odpis ww. zarządzeń otrzymał dnia 5 lipca 2013 roku, zatem termin do ich wykonania upłynął w dniu 12 lipca 2013 roku. Skarżący w zakreślonym terminie nie nadesłał dokumentu określającego umocowania osób podpisujących skargę do reprezentowania skarżącego. Ponadto skarżący nie wyjaśnił, czy wzywał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 roku, poz. 594 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał i zarządzeń podjętych przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ww. ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zostało uregulowane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jako warunek dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy. Ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie będącej przedmiotem skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, albowiem wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie stanowi środka zaskarżenia. Uchwała rady gminy jest innym aktem w rozumieniu art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), a zatem należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 roku, sygn. akt II OSK 1009/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący - wezwany do wyjaśnienia czy zwracał się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Również z dokumentów przedłożonych przy skardze nie wynika aby przed jej wniesieniem skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie wezwał Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a zatem nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia jest niezbędną czynnością procesową, którą musi dopełnić strona przed wniesieniem skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarga wniesiona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalna. Ponadto, zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby, o których mowa w cytowanym powyżej art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Skarżący, mimo wezwania, nie przedłożył dokumentu określającego umocowanie osób podpisujących skargę do reprezentowania skarżącego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.