II SA/Gd 456/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję A Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. z dnia 21 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję A Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. z dnia 18 kwietnia 2019 r. nr [...], 2. zasądza od A Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. na rzecz skarżącego S. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję A. z dnia 21 maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2019 r. S. S. zwrócił się do A. Oddział w O. o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), zwanej dalej jako u.d.i.p., informacji publicznej, poprzez wskazanie na jakiej podstawie naprzeciwko działki nr [..] położonej przy ul. K. w S., stanowiącej jego własność, zlokalizowano urządzenie powodujące nadmierny hałas. Wnioskujący, w szczególności wniósł o udostępnienie projektu budowlanego dotyczącego tej inwestycji, dokumentu zgłoszenia budowy bądź decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej dla tej inwestycji, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, certyfikatu CE dotyczącego zamontowanego urządzenia, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz ewentualnie innych dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji oraz użytkowania przedmiotowego urządzenia a także dokumentacji dotyczącej pomiaru hałasu emitowanego przez urządzenie przeprowadzonego w akredytowanym laboratorium na zlecenie Spółki. A. decyzją z dnia 18 kwietnia 2019 r., nr [...], na podstawie art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmówiła udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem. Uzasadniając wydaną decyzję Spółka wskazała, że żądana informacja mieści się w zakresie określonym w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., albowiem dotyczy treści aktów administracyjnych i rozstrzygnięć wydanych w sprawie lokalizacji i budowy infrastruktury energetycznej. Jednakże, w ocenie Spółki, informacja ta stanowi informację przetworzoną, ponieważ w chwili złożenia wniosku nie istniała. Spółka, jak wyjaśniła, nie posiada bowiem rejestrów zawierających dokumenty objęte wnioskiem. Według Spółki wnioskowana informacja mogłaby zostać udostępniona w przypadku, gdyby była ona szczególnie istotna dla interesu publicznego. W ocenie Spółki wnioskowane informacje nie mają zaś znaczenia z punktu widzenia funkcjonowania państwa. Pismem z dnia 8 maja 2019 r. S. S. zwrócił się do A. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że żądana przez niego informacja nie jest informacją przetworzoną. Złożony wniosek dotyczył bowiem udzielenia konkretnych informacji i dokumentów, których uzyskanie nie wymaga sporządzenia żadnych zestawień czy analiz. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 21 maja 2019 r. Spółka A. utrzymała w mocy decyzję własną z dnia 18 kwietnia 2019 r. Uzasadniając decyzję Spółka ponownie wskazała, że żądana przez wnioskującego informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Wniosek dotyczy bowiem udostępnienia jakościowo nowej informacji, którą Spółka nie dysponowała w chwili złożenia wniosku. Udostępnienie wnioskowanych informacji nie polega wyłącznie na podjęciu czynności technicznych polegających na odszukaniu i anonimizacji przedmiotowych decyzji. Decyzje te, jak wskazała Spółka, były wydawane na przestrzeni wielu lat. W tym czasie zmieniały się m.in granice województw, na których zlokalizowana została infrastruktura elektroenergetyczna. Zmianie podlegały również granice działalności poszczególnych przedsiębiorstw energetycznych w wyniku powstania poszczególnych grup energetycznych. Spółka podkreśliła przy tym, że żadne przepisy prawa nie obligują jej do prowadzenia rejestrów dokumentów, o których udostępnienie zawnioskowano. Brak takich rejestrów nie stanowi zatem naruszenia obowiązującego porządku prawnego, nie oznacza również braku kontroli nad posiadaną przez Spółkę dokumentacją. Jednocześnie Spółka wskazała, że w niniejszej sprawie nie istnieje przesłanka określona w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. Brak jest bowiem interesu publicznego dla przekazania wnioskującemu żądanych informacji a dostęp do informacji publicznej nie służy realizacji celów prywatnych czy komercyjnych. Subiektywne odczucie wnioskującego, dotyczące emitowanych dźwięków przez urządzenie, świadczy zaś o jego interesie prywatnym. We wniesionej do Sądu skardze skarżący domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. W ocenie skarżącego decyzje te wydane zostały bowiem z naruszeniem: prawa do informacji publicznej, prawa własności, prawa materialnego, zasad współżycia społecznego i dóbr osobistych. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący wskazał, że jest właścicielem działki nr [..] położnej przy ul. K. w S., naprzeciwko której, w odległości około 30 m, Spółka A. zamontowała urządzenie emitujące nadmierny hałas. Poziom natężenia dźwięków dochodzących do jego nieruchomości jest bardzo wysoki i trudny do zniesienia. Skarżący, jak wskazał, kilkukrotnie podejmował już działania mające na celu ograniczenie uciążliwych emisji. Wystosował między innymi pismo do Spółki o usunięcie spornych urządzeń, ewentualnie o wypłatę odszkodowania. Spółka odmówiła jednak zaspokojenia jego roszczeń, powołując się na fakt, że emisja hałasu wydobywającego się ze stacji elektroenergetycznej nie przekracza dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, co zostało potwierdzone przez akredytowane laboratorium. Dokumentów na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka nie przekazała skarżącemu, pomimo wystosowania w tym zakresie próśb. W ocenie skarżącego żądane przez niego informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. Nie jest przy tym możliwe, jak wskazał, aby dokumenty te były wydawane na przestrzeni wielu lat, kiedy to zmieniały się m.in. granice województw, na których zlokalizowana została infrastruktura elektroenergetyczna. Urządzenie posadowione naprzeciwko jego działki istnieje bowiem od około dwóch lat a od trzech lat nie było podziału administracyjnego w Polsce. Skarżący podkreślił także, że jego interes prywatny jest składnikiem interesu publicznego, a dobiegające zakłócenia i całodobowe huki są sprawą publiczną. W odpowiedzi na skargę A. wniosła o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wniosek S. S. z dnia 5 kwietnia 2019 r. zainicjował postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej, które uregulowane zostało przepisami u.d.i.p. W świetle przepisów tej ustawy i w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Spółki A. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia 18 kwietnia 2019 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji objętych wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2019 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów u.d.i.p., które miało wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu odmowa udostępnienia żądanych informacji jest bowiem przedwczesna, podjęta bez prawidłowego ustalenia istotnych okoliczności sprawy, mających wpływ na jej końcowe załatwienie. Bezspornym jest, że A., wykonuje zadania publiczne w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. i jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle przepisów tej ustawy. Jest to bowiem podmiot wykonujący zadania publiczne, niebędący organem władzy publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (zob. wyroki NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r., I OSK 102/13; z dnia 2 października 2013 r., I OSK 816/13, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Również żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 5 kwietnia 2019 r. informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Skarżący domagał się bowiem udostępnienia informacji dotyczących podstaw lokalizacji i funkcjonowania urządzenia emitującego nadmierny hałas położonego naprzeciwko stanowiącej jego własność działki nr [..] przy ul. K. w S. W związku z tym skarżący wystąpił o udostępnienie projektu budowlanego dotyczącego tej inwestycji, dokumentu zgłoszenia budowy bądź decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej dla tej inwestycji, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, certyfikatu CE dotyczącego zamontowanego urządzenia, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz ewentualnie innych dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji oraz użytkowania przedmiotowego urządzenia a także dokumentacji dotyczącej pomiaru hałasu emitowanego przez urządzenie przeprowadzonego w akredytowanym laboratorium na zlecenie Spółki. Zgodnie zaś z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Informację publiczną stanowi przy tym każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (zob. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, https://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., II SA/Wa 721/08, LEX nr 423325). W orzecznictwie sądowoadministarcyjnym przesądzono, że dokumenty urzędowe, w tym akty administracyjne dotyczące budowy i lokalizacji infrastruktury elektroenergetycznej na nieruchomości, stanowią informację publiczną, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (zob. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 września 2015 r., II SAB/Gd 112/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacje i dokumenty stanowią informację publiczną zarówno w odniesieniu do żądania przedstawienia wszelkich decyzji administracyjnych dotyczących lokalizacji, budowy, oddania do użytkowania lub późniejszej przebudowy linii, jak i danych, w tym parametrów linii, ich numerów ewidencyjnych, poziomu napięcia, długości, odległości czy stosowanych ograniczeń (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 października 2016 r., II SAB/Gd 112/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Spółka odmówiła dostępu do żądanych dokumentów stanowiących informację publiczną uznając je za informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., za której udostępnieniem nie przemawia żaden szczególnie istotny interes publiczny. W pierwszej kolejności, zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy Spółka nie wyjaśniała w sposób wiarygodny i przekonywujący charakteru przetworzonego żądanych informacji, który ze swej istoty powoduje ustawowe ograniczenie dostępu do informacji publicznej. Co do zasady bowiem dostęp do informacji publicznej o charakterze prostym nie jest ograniczony w takim znaczeniu, że nie wymaga wykazania się interesem prawnym w pozyskaniu takich informacji. Dopiero udostępnienie informacji przetworzonej podlega ograniczeniom. Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien bowiem wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Zastosowanie tego ograniczenia wymaga zatem szczegółowych analiz i ustaleń czynionych ad casum, których w niniejszej sprawie zabrakło. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie za informację publiczną przetworzoną uznaje się taką informację, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona jawi się jako pewnego rodzaju kompilacja posiadanych przez organ danych. W jej efekcie powstaje nowy, czyli przetworzony dokument, czy też zespół danych. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza więc wytworzenie nowej informacji. Zabieg ten, co do zasady, wymaga dokonania stosownych działań, takich jak analizy, obliczenia, zestawienia, podsumowania, które połączone są z zaangażowaniem intelektualnym (zob. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., l OSK 1347/05, LEX nr 281369). Nadto, wskazuje się, że informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Nie jest to zatem czynność mechaniczna sprowadzająca się do automatycznego usuwania danych, lecz poprzedzona musi być złożonymi działaniami myślowymi. Wymaga bowiem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) i nadania skutkom tego działania cech informacji (zob. H. lzdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2001 r., s. 31; R. Stefanicki, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego, PiP 2004 r., nr 2, s. 97). Informacja ma charakter przetworzonej, jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany nakład środków i zaangażowanie pracowników, a to negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11, LEX nr 1068557). Oznacza to, że informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11, LEX nr 1149235). Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (zob. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536). Przy czym, przetworzenia informacji nie stanowi sięganie do materiałów archiwalnych. Co istotne, wyodrębnienie informacji ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań), wyjątkowo może prowadzić do uznania jej za informację przetworzoną, kiedy z uwagi na obszerność dokumentacji jest to związane z koniecznością poniesienia kosztów trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Konieczność ewentualnego usunięcia w żądanych przez stronę dokumentach danych chronionych prawem nie czyni informacji prostej informacją przetworzoną (zob. wyrok NSA z dnia 1 października 2014 r., I OSK 218/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem organu jest wykazanie, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, a więc wymagającą podjęcia określonych działań intelektualnych czy też że wnioskujący domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 15 października 2019 r., II SAB/Ol 53/19, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag trudno odnaleźć w argumentacji przedstawionej przez Spółkę uzasadnienia, że żądane przez skarżącego dokumenty wymagają przetworzenia w celu ich udostępnienia. W żądaniu skarżącego, zawartym we wniosku z dnia 5 kwietnia 2019 r., trudno doszukać się bowiem potrzeby przetwarzania, o jakiej mowa powyżej. Żądanie to dotyczyło bowiem udostępnienia ściśle wskazanych dokumentów, w tym decyzji administracyjnych, odnoszących się do jednego urządzenia, na które wskazywał skarżący. Motywy odmowy udostępnienia tych dokumentów opierające się na trudnościach z ich pozyskaniem wynikających z tego, że decyzje, których żąda skarżący były wydawane na przestrzeni wielu lat, kiedy to zmieniały się granice administracyjne oraz granice działalności poszczególnych przedsiębiorstw energetycznych, były nieprzekonywujące w świetle okoliczności sprawy. Skarżący twierdzi bowiem, że przedmiotowe urządzenie zostało wybudowane 2 lata temu. Spółka nie wyjaśniła, jakiego dokładnie urządzenia dotyczy żądanie skarżącego. Nie ustalono i nie dano temu wyrazu w uzasadnieniu, czy jest to urządzenie funkcjonujące pojedynczo, czy wręcz przeciwnie jest elementem większej całości, sieci energetycznej i z tego powodu istnieją trudności w zgromadzeniu żądanych dokumentów. Nie wyjaśniono, kiedy to urządzenie powstało, co w oczywisty sposób podważa twierdzenia Spółki o trudnościach w dotarciu do dokumentów archiwalnych z nim związanych. Spółka żadnych z tych kwestii nie wyjaśniając zajęła stanowisko o przetworzonym charakterze żądanych informacji, co podważa jego prawidłowość. Nie czyniąc jakichkolwiek indywidualizujących ustaleń w sposób abstrahujący od konkretnej sytuacji powołano się na zmiany granic działalności poszczególnych przedsiębiorstw energetycznych i zmiany granic województw nie wskazując, jaki te zmiany miały wpływ na uznanie żądanych informacji za przetworzone. Co do zasady bowiem, w ocenie Sądu, dokumenty dotyczące budowy, lokalizacji i funkcjonowania urządzeń infrastruktury energetycznej, stanowią informację prostą, którą Spółka powinna posiadać i która nie wymaga specjalnego przygotowania w celu jej udostępnienia, nawet w sytuacji, gdy nie prowadzi rejestrów takich dokumentów. Są to bowiem dokumenty, na podstawie których, urządzenia infrastruktury energetycznej powstały i funkcjonują, i które są potrzebne do ich zgodnej z przeznaczeniem eksploatacji. Z kolei, na dokumentację dotyczącą pomiaru hałasu emitowanego przez to urządzenie, przeprowadzonego w akredytowanym laboratorium, Spółka, jak wskazał skarżący, sama powoływała się w korespondencji prowadzonej ze skarżącym. Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do uzyskania informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zaznaczyć przy tym należy, że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. W chwili formułowania i kierowania wniosku nie musi zatem wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12). Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku. Oznacza to, że organ, uznając zawnioskowane przez skarżącego dane za informację publiczną przetworzoną, powinien był wezwać skarżącego do wskazania istnienia słusznego interesu publicznego przemawiającego za ich udostępnieniem, zwłaszcza w świetle treści wniosku, z którego nie wynika cel udostępnienia informacji. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie, możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zatem niezbędnym jest, w przypadku uznania przez organ, że żądana informacja ma charakter przetworzony, aby organ wystąpił do wnioskodawcy o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji (zob. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 r., I OSK 658/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero w sytuacji, gdy wnioskodawca w terminie 14 dni nie ustosunkuje się do wezwania, wówczas zajdzie podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), natomiast gdy wnioskujący nie wykaże interesu publicznego, organ winien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji. W niniejszej sprawie, Spółka uznając, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, nie wystosowała do skarżącego wezwania do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji. Samodzielnie uznając, że skarżący takiego interesu nie posiada, wydała decyzję o odmowie udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji. Procedura taka nie spełnia wskazanych wyżej wymogów u.d.i.p. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że Spółka A., wydając decyzję o odmowie udostępnienia skarżącemu żądanych przez niego we wniosku z dnia 5 kwietnia 2019 r. informacji bez wyjaśnienia w sposób rzetelny i wiarygodny przyczyn uznania tych informacji za przetworzone i bez wezwania skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w ich uzyskaniu, naruszyła przepisy postępowania w postaci art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. oraz przepisy u.d.i.p. w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję Spółki A. z dnia 21 maja 2019 r. jak i poprzedzającą ją decyzję z dnia 18 kwietnia 2019 r. Ponownie rozpoznając sprawę, podmiot zobowiązany uwzględni powyżej przedstawioną ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania, zgodnie z dyspozycją 153 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego z dnia 5 kwietnia 2019 r. Spółka w pierwszej kolejności ustali jakiego dokładnie urządzenia energetycznego on dotyczy i wyjaśni, czy z udostępnieniem dokumentów odnoszących się do tego urządzenia wiążą się trudności bądź dodatkowe czynności kwalifikujące żądane przez skarżącego informacje do kategorii przetworzonej. Jeśli Spółka to stwierdzi, popierając szczegółowym uzasadnieniem odnoszącym się do sytuacji faktycznej i prawnej urządzenia, podejmie czynności zmierzające do wyjaśnienia, czy za udostępnieniem tych informacji przemawia szczególnie istotny interes publiczny. W świetle treści wniosku oraz dotychczas ujawnionych okoliczności, zasadnym w tym zakresie będzie pozyskanie stanowiska wnioskodawcy co do charakteru interesu, któremu służyć ma udostępnienie informacji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.