II SA/Gd 457/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2010 r., Sygn. akt [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. i M. W. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy . z dnia 11 sierpnia 2009 r., nr [...] ustalającą dla M. i M. W. opłatę adiacencką w wysokości 2 973,45 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w J., wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazali we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o zaistnieniu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Skarżący nie wskazali żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej, co uzasadnia jego oddalenie. Nadto Sąd oceniając z zasadność wniosku, miał na względzie, że w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w przypadku świadczenia pieniężnego rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z natury rzeczy bowiem świadczenie to ma charakter odwracalny, a w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. (Lex nr 281811). Utrzymana zaskarżoną decyzją w mocy decyzja organu pierwszej instancji nakłada na skarżących obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, iż uiszczenie przez skarżących opłaty wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżący nabędą uprawnienie do zwrotu uiszczonej kwoty. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.