II SA/Gd 457/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. oraz M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić skarżącym przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r., oddalił skargę M. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 31 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W dniu 16 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżących adwokat B.M. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 listopada 2010 r. Do wniosku załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz jego doręczenie. Pełnomocnik wyjaśnił, iż z uwagi na trwające prace remontowe prowadzone od listopada na terenie budynku, w którym znajduje się kancelaria zaginęły akta niniejszego postępowania. Część dokumentów została przeniesiona do piwnicy, ale z zapewnień pracownika sekretariatu wynikało, iż były to wyłącznie akta archiwalne. Dopiero w dniu 16 grudnia 2010 r., po ponownym sprowadzeniu akt do Kancelarii okazało się, że znajdują się pomiędzy nimi również akta dotyczące niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Strona zachowała przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin do złożenia wniosku, wniosek o przywrócenie terminu złożono bowiem w tym samym dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Wskazane w uzasadnieniu wniosku okoliczności faktyczne nie świadczą o braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Za niedopuszczalne uznaje się przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się zawinienia w uchybieniu terminu, mającego charakter choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek złożony w niniejszej sprawie pochodzi od profesjonalnego pełnomocnika, który powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana terminowo. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z należytą starannością i winien on mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. Profesjonalny pełnomocnik powinien zapewnić takie działanie swojej kancelarii, które umożliwi mu terminowe dokonywanie czynności w imieniu reprezentowanych, a zagubienie akt postępowania świadczy o braku należytej staranności w tym zakresie. Nadto, w ocenie Sądu, podnoszona przez stronę okoliczność zagubienia akt nie uniemożliwiała pełnomocnikowi złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Akta te nie były bowiem niezbędne do sformułowania takiego wniosku i jego złożenia w sądzie. Podkreślić należy, iż podjęcie decyzji odnośne celowości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia mogło nastąpić na podstawie akt sądowych i administracyjnych, które były dla strony dostępne w sądzie. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek .