II SA/Gd 460/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant: Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania dotyczącego uciążliwej dla środowiska działalności przemysłowej do właściwego organu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 marca 2006 r., nr [...], 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej B. J. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. B. J., w piśmie z dnia 4 lutego 2006 roku, skierowanym do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, stwierdziła, iż w związku z toczącymi się postępowaniami w sprawie użytkowania przez spółkę A w K. od 2000 roku nielegalnej instalacji przemysłowej do przetwarzania zanieczyszczonych odpadów w sąsiedztwie jej nieruchomości wnosi o "ustalenie: - wykazów rodzajowych i ilościowych składanych i przetworzonych w K. przez spółkę A odpadów od 2000 roku (...), - dokumentów źródłowych pochodzenia przetwarzanych odpadów z obiektów przemysłowych, gospodarstw rolnych i infrastruktury drogowej, - dokumentów kontroli sanitarnej pozwalających na identyfikację rodzajów zanieczyszczeń gleby, powietrza i ścieków odprowadzanych do gruntu (jej) nieruchomości w K. przy ul. [...], - dokumentów poboru wody do instalacji przemysłowej i dowodu odprowadzania ścieków z tej instalacji." Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 22 marca 2006 roku, nr [...], wydanym na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 376 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo Ochrony Środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm.), stwierdził, iż nie jest organem właściwym do rozpatrzenia ww. pisma w sprawie uciążliwości powodowanych przez A spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w K., prowadzącą działalność w miejscowości K. i w związku z tym przekazał sprawę do rozpatrzenia zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, delegatury w S. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. J. stwierdziła, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny "prowadził postępowanie administracyjne na szkodę wnioskodawcy – B. J., zakończone decyzją wydaną spółce A (...)" i wniosła o wszczęcie postępowania wyjaśniającego oraz nakazanie wstrzymania działalności przetwórczej przez spółkę A do czasu ustalenia rodzaju zanieczyszczeń, które są odprowadzane wraz z wodami opadowymi i ściekami do gruntu jej nieruchomości oraz usunięcia skutków dotychczasowej działalności tej spółki. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż w 2005 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyjaśniającego, naruszając przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz prawo skarżącej do uzyskania informacji na temat działań podejmowanych w sąsiedztwie jej nieruchomości, wydał decyzję, w której zezwolił spółce A na prowadzenie działalności gospodarczej, która powoduje szkody w jej nieruchomości. Z tych też przyczyn, zdaniem skarżącej, to ten organ, jako wydający decyzję, winien wszcząć w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające. B. J. zarzuciła nadto organowi I instancji, iż nie kontroluje działalności gospodarczej spółki A, stanowiącej, zdaniem skarżącej, zagrożenie dla czystości środowiska i zdrowia ludzi. Skarżąca stwierdziła także, iż z ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika, że obowiązek wykonywania nadzoru i kontroli przestrzegania przepisów higieny środowiska, czystości powietrza, gleby i wód i innych elementów środowiska spoczywa na inspekcji sanitarnej, a zatem Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarnego, nie wykonując "nadzoru i kontroli w tym zakresie w stosunku do działającej od 2000 roku w K. nielegalnie przetwórni odpadów (...)", nie wykonuje swoich ustawowych obowiązków. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 4 maja 2006 roku, nr [...], wydanym na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 90, poz. 575 ze zm.) art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, nie znajdując podstaw do jego uchylenia. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w toczących się dotychczas postępowaniach dotyczących A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., wydał trzy orzeczenia: ▪ postanowienie z dnia 2 kwietnia 2004 roku w sprawie uzgodnienia zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie bazy dla ww. spółki; ▪ decyzję z dnia 29 września 2004 roku w sprawie uzgodnienia projektu budowy bazy produkcyjnej kruszyw mineralnych w K.; ▪ decyzję z dnia 30 marca 2005 roku dotyczącą uzgodnienia projektu rozbudowy bazy transportowo - produkcyjnej o wytwórnię mas bitumicznych w K. Organ odwoławczy zaznaczył przy tym, iż powyższe orzeczenia zostały wydane w toku prowadzonego przez Wójta Gminy, na podstawie przepisów Prawa budowlanego, postępowania administracyjnego i nie dotyczyły instalacji do przetwarzania zanieczyszczonych odpadów. Organ II instancji stwierdził nadto, iż skarżąca nie była stroną tych postępowań. Wyjaśnił także, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mają umocowania prawnego do prowadzenia postępowania w zakresie oddziaływania zakładów na środowisko. Zgodnie z treścią art. 376 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo Ochrony Środowiska rozpatrywanie tego typu spraw należy do: wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, starosty, wojewody, ministra właściwego do spraw środowiska. Przy czym zadania Inspekcji Ochrony Środowiska, polegające m. in. na kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz podejmowaniu decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych z ochroną środowiska, wykonuje wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (art. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 roku o Inspekcji Ochrony Środowiska - tekst jednolity: Dz. U. z 2002 roku, nr 112, poz. 982). W skardze na powyższe postanowienie B. J. wniosła o jego uchylenie bądź stwierdzenie jego nieważności oraz o doręczenie jej, jako stronie postępowania, rozstrzygnięć Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi B. J. wskazała, iż Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny błędnie uznał się niewłaściwym do rozpatrzenia niniejszej sprawy, skoro - jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w okresie od 2004 do 2005 roku wydał w sprawie, której dotyczyło pismo skarżącej, trzy decyzje odnośnie spółki A. Skoro organ ten prowadził w latach 2004-2005 kilka postępowań z wniosku Wójta i spółki A, to - zdaniem skarżącej - na podstawie jej pisma z dnia 4 lutego 2006 roku, winien podjąć przynajmniej postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie, czy ww. orzeczenia zostały wydane zgodnie z prawem. Dodatkowo B. J. podniosła, iż twierdzenia organu o nieposiadaniu przez nią statusu strony we wszystkich sprawach dotyczących naruszenia środowiska przez ww. spółkę są bezpodstawne bowiem działalność tej spółki narusza jej prawa. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, iż orzeczenia wydawane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie dotyczyły zagadnień poruszonych w piśmie skarżącej z dnia 4 lutego 2006 roku. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 roku skarżąca sprecyzowała treść skargi wskazując, iż wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zobowiązanie organów do doręczenia jej wszystkich postanowień i decyzji wydanych w sprawach dotyczących spółki A. Stwierdziła nadto, iż organy naruszyły art. 19 Prawa ochrony środowiska, ponieważ skarżąca w swoim piśmie z dnia 4 lutego 2006 roku żądała udzielenia jej informacji środowiskowych o jakich mowa w tym przepisie. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 marca 2006 roku, którym organ I instancji, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał sprawę wszczętą pismem skarżącej z dnia 4 lutego 2006 roku do rozpatrzenia zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Rozpoznając skargę na powyższe postanowienie Sąd - mając na uwadze treść cyt. powyżej art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zmuszony był zatem ograniczyć się jedynie do zbadania prawnych przesłanek jego wydania. Wbrew oczekiwaniom skarżącej, nie był natomiast uprawniony do zobowiązania organów obu instancji aby doręczyły skarżącej postanowienia i decyzje wydane w sprawach dotyczących spółki A. Wydając postanowienia w niniejszej sprawie organy obu instancji przyjęły, iż pismo B. J. z dnia 4 lutego 2006 roku stanowi wniosek wszczynający postępowanie w nowej sprawie. Świadczy o tym treść postanowienia organu I instancji, utrzymanego w mocy orzeczeniem organu odwoławczego, w którym stwierdza się, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie jest właściwy do rozpatrzenia ww. pisma skarżącej i w związku z tym przekazuje sprawę do rozpatrzenia innemu organowi. Powyższe potwierdza także uzasadnienie postanowienia organu II instancji, w którym organ stwierdza, iż pismo to nie dotyczy spraw, w których zapadły, wskazane w uzasadnieniu, orzeczenia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz treść odpowiedzi na skargę, w której organ odwoławczy wyjaśnia, że pismo skarżącej z dnia 4 lutego 2006 roku nie dotyczyło zagadnień związanych z przedmiotem ww. postępowań. Zgodnie z treścią art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę. Jeżeli skarga taka pochodzi od innej osoby, może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, chyba że przepisy wymagają do wszczęcia postępowania żądania strony. Z treści art. 234 k.p.a. wynika zaś, iż w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne: 1) skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu, 2) skarga pochodząca od innych osób stanowi materiał, który organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć z urzędu. Jeżeli natomiast skarga zostaje złożona w sprawie, w której została już wydana decyzja ostateczna, uważa się ją, zależnie od jej treści, za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu (art. 235 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie, jak to wykazano powyżej, organy obu instancji przyjęły, że pismo skarżącej z dnia 4 lutego 2006 roku stanowi wniosek złożony w nowej sprawie. Tymczasem w piśmie tym skarżąca odwołuje się do toczących się postępowań dotyczących prowadzonej przez spółkę A działalności, stwierdzając, iż pismo to składa w związku z nimi. Ponadto w zażaleniu skarżąca podnosi, że skierowała przedmiotowe pismo do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, ponieważ on wydał w stosunku do spółki A decyzję, o której ona nie została poinformowana. Zdaniem Sądu treść ww. pism powinna wzbudzić w organach wątpliwości dotyczące tego czego w istocie domaga się skarżąca. Z akt administracyjnych przesłanych Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę wynika, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w toczących się dotychczas postępowaniach dotyczących A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., wydał następujące orzeczenia: ▪ postanowienie z dnia 8 września 2003 roku, w którym uznał za konieczne sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu o funkcji produkcyjno - magazynowej w K. w zakresie określonym w art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, które oparte zostało m. in. na art. 57 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, ▪ postanowienie z dnia 2 kwietnia 2004 roku w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie bazy dla spółki A, oparte m. in. na art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska; ▪ decyzję z dnia 29 września 2004 roku w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego bazy produkcyjnej kruszyw mineralnych w K., opartą m. in. na art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska; ▪ postanowienie z dnia 6 grudnia 2004 roku w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie bazy produkcyjno - magazynowej w K., oparte m. in. na art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska; ▪ decyzję z dnia 30 marca 2005 roku dotyczącą uzgodnienia projektu budowlanego rozbudowy bazy transportowo - produkcyjnej o wytwórnię mas bitumicznych w K., opartą m. in. na art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska. Bezspornym zatem pozostaje, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, jak to wskazywała skarżąca w zażaleniu, prowadził postępowania administracyjne w sprawach dotyczących działalności spółki A oraz dysponował informacjami, które dotyczyły wpływu przedsięwzięć realizowanych przez spółkę A na środowisko. Sąd miał przy tym na uwadze, iż zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm.), na który skarżąca powołała się na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 roku, organy administracji są obowiązane udostępniać każdemu informacje o środowisku i jego ochronie, znajdujące się w ich posiadaniu. Z ustępu 2 ww. artykułu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia) wynika zaś, iż udostępnieniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają m. in.: ▪ uzgodnienia, o których mowa w art. 48 ust. 2 cyt. ustawy (pkt 3a), ▪ raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (pkt 7). Art. 48 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy stanowi, iż decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po uzgodnieniu z organem ochrony środowiska oraz z organem, o którym mowa w art. 57 tj. państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, który jest właściwy do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz wydawania opinii w sprawie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, lub państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym, który jest organem właściwym do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz wydawania opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu i jego zakresu w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż organ I instancji, po otrzymaniu pisma skarżącej z dnia 4 lutego 2006 roku, winien był poinformować ją o tym jakie orzeczenia wydał w stosunku do przedsięwzięć realizowanych przez spółkę A. Jednocześnie winien wyjaśnić skarżącej jakimi sprawami się zajmuje, a jakie nie należą do jego właściwości, a następnie zażądać sprecyzowania przedłożonego przez nią wniosku. Dopiero bowiem po jego doprecyzowaniu mógł stwierdzić czy skarżąca domaga się wszczęcia postępowania w nowej sprawie czy też chce wzruszyć orzeczenia wydane przez ten organ w stosunku do spółki A albo – jak to skarżąca stwierdziła na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 roku, domaga się doręczenia jej informacji o środowisku i jego ochronie przewidzianych w art. 19 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska. Zgodnie bowiem z treścią art. 7 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z przepisu art. 9 k.p.a. wynika zaś, iż organ administracji publicznej jest obowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ czuwa nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udziela im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Obowiązek informowania stron ciąży na organach administracji zwłaszcza w sprawach, których okoliczności dają podstawę do wniosku, że strona pierwszy raz zetknęła się z takimi problemami faktycznymi i prawnymi nie mając przygotowania pozwalającego na ich rozeznanie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 1984 roku, sygn. III SA 729/84, ONSA z 1984 roku, nr 2, poz. 117). Zdaniem Sądu - organ I instancji nie wyjaśnił należycie treści żądań zgłoszonych przez skarżącą w piśmie z dnia 4 lutego 2006 roku, a organ II instancji tego błędu nie skorygował, mimo, iż z treści zażalenia wynikało, że skarżąca w ww. piśmie żąda podjęcia działań w sprawach, w których Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydawał już w stosunku do spółki A orzeczenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż organy obu instancji, wydając postanowienia w niniejszej sprawie, naruszyły przepisy art. 7 i art. 9 oraz art. 65 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem po otrzymaniu pisma B. J. z dnia 4 lutego 2006 roku, którego treść nie pozwalała jednoznacznie ustalić czego w istocie domaga się skarżąca – nie pouczyły jej wyczerpująco, w trybie art. 9 k.p.a., o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków i nie zażądały stosownych wyjaśnień i uzupełnień, przedwcześnie przyjmując, iż pismo złożone przez skarżącą stanowi wniosek wszczynający nowe postępowanie w sprawie należącej do właściwości innego organu tj. Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 marca 2006 roku. O kosztach postępowania, w postaci uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zasądzając ich zwrot od organu II instancji na rzecz skarżącej. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji winien wnikliwie przeanalizować treść pisma B. J. z dnia 4 lutego 2006 roku oraz jego załączników, w celu ustalenia czego w istocie domaga się skarżąca. Organ winien mieć przy tym na uwadze oświadczenie skarżącej złożone na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 roku, z którego wynika, iż w piśmie tym skarżąca domaga się udzielenia jej "informacji środowiskowych" o jakich mowa w art. 19 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska. Organ winien również, jeżeli nadal będzie miał wątpliwości dotyczące tego czego w istocie domaga się strona, należycie i wyczerpującego pouczyć ją w trybie art. 9 k.p.a. o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków oraz - w zależności od powziętych wątpliwości - zażądać stosownych wyjaśnień i uzupełnień. Jeżeli po otrzymaniu tych wyjaśnień organ uzna, iż podanie skarżącej dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.p.a. uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi skarżącą, w drodze postanowienia, na które służyć będzie stronie zażalenie, że w sprawach innych powinna wnieść odrębne podanie do właściwego organu.