II SA/Gd 464/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Jakub Chojnacki Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Sałek-Gałązka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. w B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2025 r. nr GD.RUZ.4219.6.2023.4.AAP w przedmiocie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Gdańsku na rzecz M. w B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. [...] Spółka z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Gdańsku w przedmiocie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją nr WGK/1619/12 Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 21 grudnia 2012 r., znak: WGK.VI.6341.74.2012, udzielił Zarządowi D. [..] pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych ze zlewni o powierzchni 6,12 ha, kolektora K-78 wylotem W-1c, za pośrednictwem zbiornika wodnego zlokalizowanego w granicach działki [...] w obrębie [...] w B. do rzeki B. w km 1+700. Pozwolenie wydano na czas określony do 31 grudnia 2022 r. W dniu 8 czerwca 2022 r. M. Spółka z o.o. (dalej jako Wnioskodawca, Spółka, Skarżąca) wystąpiła do Dyrektora Zarządu Zlewni w Toruniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako Dyrektor Zarządu Zlewni) z wnioskiem z 31 maja 2022 r. w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną obejmującą odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych wylotem W-1c zlokalizowanym w B. Do wniosku załączono oświadczenie Wnioskodawcy z 31 maja 2022 r. o zachowaniu aktualności zawartych informacji w operacie wodnoprawnym załączonym do wniosku. Wniosek nie spełniał warunków określonych w art. 414 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (dalej jako Pr.wod.). W związku z tym, pismem z 29 czerwca 2022 r. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków merytorycznych wniosku. W dniu 11 lipca 2022 r. do organu wpłynęły uzupełnienia spełniające warunki postawione w wezwaniu. Pismem z 25 lipca 2022 r. wysłano zawiadomienie o wszczęciu postępowania informując o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia stosownych uwag, wyjaśnień i wniosków oraz uzyskania wyjaśnień, a także wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Stosownie do art. 79a § 1 k.p.a. w treści pisma wskazano przesłanki, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem Spółki. W związku z tym poinformowano Wnioskodawcę, że w operacie wodnoprawnym z 2012 r. odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych następuje wylotem W-1c do rzeki B., który zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obręb [...], m. B. Z dokumentów przedłożonych przez Wnioskodawcę w dniu 15 lipca 2022 r. wynika, iż wylot W-1c do rzeki B., zlokalizowany jest na działce nr ewid. [..] obręb [...], m. B., co organ potwierdza. Jednakże istnieje również rozbieżność co do współrzędnych geograficznych podanych w ww. decyzji a wskazaniem lokalizacji wylotu W-1c do rzeki B. Zgodnie ze współrzędnymi geograficznymi podanymi w ww. decyzji wylot W-1c do rzeki B. na mapie ewidencyjnej znajduje się poniżej ul. W., natomiast na mapie ewidencyjnej w operacie wodnoprawnym zaznaczony jest powyżej ul. W. Ponadto, wylot kolektora K-78 zgodnie z przedłożonym operatem wodnoprawnym z września 2012 r. wynosi 300 mm, natomiast z ogólnodostępnych źródeł organ stwierdził, iż średnica kanalizacji deszczowej uległa zmianie i wynosi 400 mm. Informację o wszczęciu postępowania podano również do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie informacji na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta w B. oraz w siedzibie Zarządu Zlewni w Toruniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie i na stronie Biuletynu Informacji Publicznej PGW Wody Polskie: https://wodypolskie.bip.gov.pl. Decyzją z 1 lutego 2023 r. nr GD.ZUZ.S.4210.209.2022.AS Dyrektor Zarządu Zlewni odmówił Wnioskodawcy ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 414 ust. 2 Pr.wod. wskazując, że Wnioskodawca dopełnił terminu do złożenia wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, wobec czego można było przejść do merytorycznego rozpoznania wniosku. W ocenie organu informacje zawarte w przedłożonym operacie wodnoprawnym z 2012 r. straciły aktualność. Po pierwsze, zgodnie z przedłożonym operatem wodnoprawnym z września 2012 r. średnica wylotu W-1c wynosi 300 mm, natomiast z ogólnodostępnych źródeł, organ stwierdził, iż średnica kanalizacji deszczowej uległa zmianie i wynosi 400 mm. W piśmie z 8 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytania wskazane w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego odnośnie średnicy wylotu W-1c. Spółka wskazała, iż zgodnie z przeprowadzoną wizją w terenie średnica wylotu wynosi 400 mm i najprawdopodobniej nie uległa zmianie od 2012 r., tj. od czasu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z operatem wodnoprawnym z 2012 r. w punkcie 6. Schemat technologiczny instalacji urządzeń służących do gromadzenia, podczyszczania i odprowadzania wód opadowych i roztopowych widnieje zapis, iż kolektor K-78 jest kanałem lokalnym o średnicy 400 mm, który na wejściu do oczyszczalni ścieków opadowych zmniejsza się do średnicy 300 mm. Dodatkowo, w punkcie 7. Opis urządzenia wodnego zostało wskazane, iż wylot kolektora K-78 stanowi stalowa rura o średnicy 300 mm. Ponadto, na przekroju poprzecznym załącznik 3a i 3b operatu wodnoprawnego został przedstawiony rysunek wylotu W-1c, który również ma średnicę 300 mm. Oprócz tego, w załączniku nr 7 operatu wodnoprawnego, w inwentaryzacji powykonawczej kanalizacji deszczowej sporządzonej przez Miejską Pracownię Geodezyjną Grodzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] nr [..] z 5 maja 2011 r. kanał deszczowy urządzeń podczyszczających wody opadowe i roztopowe wynosi średnicę 300 mm. Po drugie, organ zauważył, iż w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z 25 lipca 2022 r. poinformowano Wnioskodawcę, że w operacie wodnoprawnym z 2012 r. odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych następuje wylotem W 1c do rzeki B., który zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obręb [...], m. B. W piśmie Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 12 października 2022 r. zawarto informację o podziale działki nr ewid. [...] obręb [...] w B., z której wynika, iż wykreślono działkę [...] obręb [...] i dopisano działkę nr ewid. [...] obręb [...], na której zlokalizowany jest wylot W-1c do rzeki B. Poza tym, zaistniała również rozbieżność co do współrzędnych geograficznych podanych w decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 21 grudnia 2012 r., gdyż zgodnie ze współrzędnymi geograficznymi podanymi w ww. decyzji wylot W-1c do rzeki B. na mapie ewidencyjnej znajduje się poniżej ul. W., natomiast na mapie ewidencyjnej w operacie wodnoprawnym zaznaczony jest powyżej ul. W. W konsekwencji, na podstawie art. 414 ust. 6 Pr.wod. Dyrektor Zarządu Zlewni odmówił ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 21 grudnia 2012 r. Jednocześnie organ wskazał, iż Wnioskodawca winien wystąpić do organu z wnioskiem o legalizację urządzenia wodnego - wylotu W-1c, którego średnica uległa zmianie i wynosi obecnie 400 mm, zgodnie z art. 190. ust. 1 Pr.wod. Ponadto, Wnioskodawca winien wystąpić z nowym wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych wylotem W 1c do rzeki B. zlokalizowanym w B. na działce [...] obręb [...], m. B. Po rozpatrzeniu odwołania Wnioskodawcy decyzją z 17 kwietnia 2025 r. nr GD.RUZ.4219.6.2023.4.AAP Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako Dyrektor RZGW) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przypomniał stan sprawy oraz przywołał treść art. 414 ust. 2, 3 i 6 Pr.wod. Następnie Dyrektor RZGW wskazał, że zachodzą rozbieżności w zakresie numeru działki, współrzędnych geograficznych oraz średnicy wylotu kolektora, jednak Dyrektor Zarządu Zlewni aby móc zastosować art. 79a k.p.a. winien najpierw wezwać Wnioskodawcę do wyjaśnień. Dodatkowo, na podstawie art. 414 ust. 4 Pr.wod., organ I instancji wezwał o przedłożenie wykazu zmian ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] w celu potwierdzeniu podziału działki. Jednakże przywołany przepis odnosi się do niekompletności wniosku, o którym mowa w ust. 2, do którego dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność. Tymczasem ustalając stan faktyczny sprawy, wyjaśniając jego elementy, stosuje się przepisy k.p.a., tj. art. 50 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy stwierdził, że w postępowaniu w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania, analiza kwestii związanej z podziałem działki nie ma znaczenia. Orzecznictwo sądów administracyjnych doprecyzowało kwestię aktualności danych orzekając, że treść oświadczenia o aktualności zawartych w operacie wodnoprawnym danych dotyczy wyłącznie okoliczności związanych ze sposobem korzystania z wód przez zakład. Przesłanka "aktualności informacji" odnosi się tylko do danych dotyczących stanu faktycznego, w świetle którego opracowano dotychczasowy operat wodnoprawny i wydano pozwolenie wodnoprawne: charakterystyki wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym; ustaleń wynikających z warunków korzystania z regionu wodnego; określenia wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne. Podlegająca ocenie w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne, aktualność informacji nie dotyczy m. in.: kwalifikacji korzystania z wód jako usługa wodna czy szczególne korzystanie z wód, jak długo pod rządami obecnie obowiązującej ustawy działanie to nadal jest objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, kwestii związanej z oznaczeniem nieruchomości, nazewnictwa i formy organizacyjno-prawnej zakładu uprawnionego na podstawie pozwolenia. Biorąc pod uwagę zgodnie z art. 132 ust. 1 ówcześnie obowiązującą ustawę z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, operat wodnoprawny sporządza się w formie opisowej i graficznej. Przedłożony operat wodnoprawny, sporządzony we wrześniu 2012 r. zawiera informacje zgodnie z art. 132 ust. 2 i 3 ustawy Prawo wodne z 2001 r. Podkreśla się, że zawarte informacje w części opisowej muszą być odzwierciedlone w części graficznej. Część opisowa operatu wodnoprawnego winna zawierać m.in.: opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania (art. 132 ust. 2 pkt 2a). W pkt. 7 przedłożonego operatu wskazano współrzędne wylotu, tj. 53°7'22.74"; 18°7'19,99", które wskazują na działkę nr [...], obręb [...]. Natomiast, w części graficznej operatu (załącznik nr 2) lokalizację wylotu wskazano na działkę nr [...], obręb [...] (obecnie działka nr [...]), przez którą biegnie kanalizacja deszczowa kd300. Operat wodnoprawny to specjalistyczne opracowanie, określające wpływ projektowanego obiektu na środowisko, zasoby wodne oraz gospodarowanie wodą, zatem nie może budzić wątpliwości. Prezydent Bydgoszczy na etapie udzielenia pozwolenia powinien wezwać do wyjaśnień w powyższym zakresie w celu ustalenia faktycznego stanu lokalizacji wylotu. Poprawne oznaczeniu wylotu jest niezbędne do wyznaczenie faktycznego zasięgu oddziaływania usługi wodnej oraz stanu prawnego nieruchomości będących w jej zasięgu. Celem tej regulacji jest przede wszystkim prawidłowe określenie stron postępowania, aby zapewnić im czynny udział w prowadzonym postępowaniu wodnoprawym. W związku z powyższym, stwierdzenie Wnioskodawcy, że organ wydawał zaskarżoną decyzję w identycznym stanie faktycznym, w jakim Prezydent Bydgoszczy wydał decyzję w dniu 21 grudnia 2022 r. oraz że niezgodność ze współrzędnymi wykazanymi w pozwoleniu wodnoprawnym z 21 grudnia 2012 r. może wynikać z ówczesnego braku dostępu do narzędzi umożliwiających precyzyjne określenie lokalizacji wylotu, jest niewystarczające do ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia. W ocenie organu odwoławczego Prezydent Bydgoszczy naruszył art. 7 k.p.a. a Dyrektor Zarządu Zlewni nie był związany oświadczeniem Wnioskodawcy, że dane zawarte w poprzednim operacie nie uległy zmianie. Wobec powyższego weryfikacja istnienia przesłanki negatywnej albo pozytywnej przedłużenia obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego w postaci nieistnienia albo istnienia okoliczności, o których mowa w art. 414 ust. 6 i ust. 7 Pr.wod. wymaga dokonania przez kontrolowane organy z urzędu własnych ustaleń faktycznych z uwzględnieniem powinności współdziałania wnioskodawcy (strony skrzącej) w zakresie czynności wyjaśniających (art. 7 i art. 79a k.p.a.), czego organ I instancji dokonał. W ramach czynności wyjaśniających organ I instancji ustalił, że średnica wylotu W-1c wynosi 400 mm, a nie 300 mm jak to wskazano w operacie wodnoprawnym z września 2012 r. Dyrektor Zarządu Zlewni wskazał, że Wnioskodawca powinien wystąpić z wnioskiem o legalizację urządzenia wodnego - wylotu W-1c, którego zmianie uległa średnica i wynosi obecnie 400 mm. Odnosząc się do zarzutu podniesionego przez Wnioskodawcę w odwołaniu, że organ doszedł do błędnego wniosku, iż zachodzi potrzeba przeprowadzania postępowania legalizacyjnego, a w obecnym stanie sprawy nie można wydać pozwolenia wodnoprawnego, organ odwoławczy zaznaczył, że należałoby przeprowadzić odrębne postępowanie wyjaśniające w zakresie konieczności legalizacji wylotu, jednak nie można na dzień dzisiejszy stwierdzić jednoznacznie, że wynik tego postępowania jest przesądzony, tj. iż dane urządzenie będzie wymagało legalizacji. W pierwszej kolejności, należałoby ustalić kiedy został wykonany wylot o średnicy 400 mm i czy wówczas zachodziła konieczność uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie tego urządzenia wodnego, zgodnie z obowiązującymi w tamtym czasie przepisami prawa. Kwestia legalności wylotu W-1c nie powinna być rozstrzygana w toczącym się postępowaniu. Dyrektor RZGW wskazał, że rozpatruje kwestie związane z zachowaniem aktualności informacji w operacie wodnoprawnym z 2012 roku. Zgodnie z punktem 7 operatu wodnoprawnego, tj. Opis urządzenia wodnego, wylot kolektora K-78 stanowi stalowa rura o średnicy 300 mm. Ponadto, na przekroju poprzecznym (załącznik 3a i 3b operatu wodnoprawnego) został przedstawiony rysunek wylotu W-1c, który również ma średnicę 300 mm. Oprócz tego, w załączniku nr 7 operatu wodnoprawnego, przedstawiono inwentaryzację powykonawczą kanalizacji deszczowej, sporządzoną przez Miejską Pracownię Geodezyjną Grodzki Ośrodek Dokumentacji i Kartograficznej w Bydgoszczy z 5 maja 2011 r., na której kanał deszczowy urządzeń podczyszczających wody opadowe i roztopowe ma średnicę 300 mm. Pismem z 8 sierpnia 2022 r. Wnioskodawca wskazał organowi I instancji, że zgodnie z przeprowadzoną wizją w terenie średnica wylotu wynosi 400 mm i najprawdopodobniej nie uległa ona zmianie od 2012 r., tj. od czasu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego udzielnego przez Prezydenta Bydgoszczy. Wnioskodawca podkreślił również, że nie może skutkować wydaniem decyzji odmownej błąd, który popełniały wcześniejsze organy odnośnie średnicy wylotu kanalizacyjnego. Jeżeli organy błędnie oznaczały tą średnicę jako 300 mm, to strona nie może ponosić negatywnych skutków w sytuacji, kiedy w rzeczywistości mamy do czynienia z tym samym urządzaniem. Organ odwoławczy nie zgodził się z ww. zarzutem, ponieważ Prezydent Bydgoszczy wydawał decyzję na podstawie przedstawionego operatu wodnoprawnego, w którym wskazano, że średnica wylotu wynosi 300 mm zarówno w części opisowej, jak i w graficznej. W związku z powyższym nie można mówić o błędnym oznaczeniu średnicy przez organy. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że organ nie może odstąpić od dotychczasowej praktyki, jeżeli nie zaistniały jakieś szczególne i wyjątkowe okoliczności (art. 7a k.p.a.) i tego, że organ nie uzasadnił, iż zaistniały jakiekolwiek szczególne okoliczności, które wymagałby odstąpienia od dotychczasowej praktyki wydania pozwolenia wodnoprawnego, organ odwoławczy wskazał, że w jego ocenie w przedmiotowej sprawie nie ma żadnych wątpliwości, które powinny być rozstrzygnięte na rzecz Wnioskodawcy. Informacje zawarte w operacie wodnoprawnym z 2012 r. nie zachowały aktualności, w związku z powyższym zgodnie z art. 414 ust. 6 Pr.wod. organ odmawia przedłużenia okresu. Zatem przepis art. 7a k.p.a. nie będzie miał tutaj zastosowania. W skardze na powyższą decyzję zarzucono naruszenie: 1) przepisów postępowania, tj.: - art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności celem wyjaśnienia stanu faktycznego, co w konsekwencji spowodowało odmowę oraz utrzymanie w mocy decyzji o odmowie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją nr WGK/1619/12, - art. 7a § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji odmownej przez organ I instancji i utrzymanie w mocy decyzji odmownej przez organ II instancji, a w konsekwencji nierozstrzygnięcie sprawy na korzyść Strony, mimo iż w sprawie nie zachodziły okoliczności mogące budzić wątpliwości interpretacyjne, - art. 8 k.p.a. poprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, co w konsekwencji spowodowało wydanie odmowy przez organ I instancji i utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji, mimo iż nie dokonano żadnych modernizacji ani przebudowy, co pozwoliłoby na ustalenie, że stan urządzenia nie uległ zmianie, - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ustalenie, że organ II instancji dokonał wszechstronnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego co w konsekwencji spowodowało ustalenie błędnych wniosków i utrzymanie w mocy decyzji odmownej, 2) przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 414 ust. 6 Pr.wod. poprzez niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie, że informacje zawarte w operacie wodnym są nieaktualne, a w konsekwencji wydanie decyzji odmownej w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, pomimo iż stan faktyczny i prawny nie uległ zmianie, - art. 414 ust. 6 Pr.wod. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, że należało odmówić Wnioskodawcy przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, mimo braku zmian w stanie faktycznym i stanie prawnym dotyczącym operatu wodnoprawnego, - art. 414 ust. 7 Pr.wod. poprzez jego niezastosowanie w konsekwencji wydanie przez organ I instancji i utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji odmawiającej ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, mimo iż informacje zawarte w operacie wodnoprawnym nie uległy zmianie. Skarżąca Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji organów obu instancji w całości. W uzasadnieniu Skarżąca stwierdziła, że w jej ocenie organy obu instancji dopuściły się naruszeń przepisów prawa procesowego. Pierwszym zarzutem procesowym jaki należy podnieść, jest naruszenie art. 7 k.p.a. W niniejszej sprawie organy zaniechały dokonania ustaleń stanu faktycznego. Stan faktyczny, jaki miał być objęty pozwoleniem wodnoprawnym nie uległ żadnej zmianie zarówno ze strony faktycznej, jak i prawnej. Informacje, jakie zostały zawarte w operacie wodnoprawnym nie uległy zmianie, w związku z czym nie zachodziły przesłanki uzasadniające wydanie a następnie utrzymanie decyzji odmownej. Powołując się na orzecznictwo Skarżąca wskazała, iż realizując zasadę prawdy obiektywnej, zawartą w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., organy zobowiązane są do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Powyższe jednak nie sprawia, że strona jest zwolniona od obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych sprawy, gdyż zobowiązana jest ona przedstawić w sprawie wszystkie informacje niezbędne do ustalenia jej stanu faktycznego, wskazać dowody mające, jej zdaniem, znaczenie w sprawie i udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu. W niniejszej sprawie organy dopuściły się zaniechań, w szczególności w sferze ustalenia stanu faktycznego, bowiem stan faktyczny nie uległ zmianie. Ponadto, Skarżąca dopatruje się także naruszenia art. 7a k.p.a., gdyż w sprawie nie zachodziły okoliczności budzące jakiekolwiek wątpliwości. Jeżeli zatem nie istnieją okoliczności budzące lub mogące budzić wątpliwości, należy wówczas wydać decyzję uwzględniającą żądanie lub interes strony. W niniejszej sprawie organy obu instancji, mimo okoliczności nie wskazujących na istnienie wątpliwości, nie uwzględniły interesu strony. Powołując się na orzecznictwo wskazano, że zasada in dubio pro libertate przenika całe prawo administracyjne, a niejednoznaczność przepisów prawa nie powinna rodzić negatywnych konsekwencji dla stron postępowania, którego przedmiotem jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie przysługującego stronie uprawnienia. Przez "korzyść strony" należy rozumieć optymalne dla niej rozwiązanie prawne spośród tych, które zarysowały się w trakcie wykładni przepisu. O tym, który wynik wykładni jest korzystny (a w razie kilku potencjalnie odpowiadających interesom strony sposobów interpretacji przepisów - najbardziej korzystny), powinno decydować stanowisko strony, wynikające z treści jej żądania lub wskazane w toku postępowania, nie zaś dowolna ocena organu. Ocena organu może doprowadzić do kilku możliwych rezultatów interpretacyjnych, dając organowi możliwość uznania różnych rezultatów za prawidłowe według własnego uznania, jednak w świetle przepisu art. 7a § 1 k.p.a. organ powinien uznać za jedynie słuszny ten rezultat, który da najkorzystniejsze dla strony rozstrzygnięcie. Tymczasem, zdaniem Skarżącej, w niniejszej sprawie organy obu instancji zaniechały zastosowania zasady in dubio pro libertate i nie uwzględniły faktu, że nie istniały okoliczności, które mogłyby nie uwzględnić interesu Skarżącej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 k.p.a. Skarżąca wskazała, że organy obu instancji bezzasadnie odstąpiły od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw posiadając wiedzę dotyczącą braku jakichkolwiek zmian w stanie faktycznym i prawnym, które obejmowały operat wodnoprawny. Stosownie do przytoczonego orzecznictwa za naruszające zasadę prowadzenia postępowania w sposób budujący zaufanie jego uczestników do organów administracji publicznej należy uznać m.in. takie działania organów, które polegają na zmienności poglądów wyrażonych w decyzjach wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej lub bardzo zbliżonej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia tej zmiany. Zatem, jeśli stan faktyczny oraz prawny nie uległy zmianie od czasu wydania ostatniego pozwolenia wodnoprawnego, to zasadnym rozwiązaniem jest ponowne wydanie decyzji o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Nie należy zatem odstępować od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, znając również stan faktyczny i prawny, który nie ulega zmianie. Następnie wskazano, że przepis art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Oznacza to, że organ administracyjny prowadzący postępowanie jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz podjąć wszelkie starania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako niezbędnego warunku wydania decyzji zgodnej z prawem. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i ocenionego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego jako niezbędnego warunku wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 7 k.p.a.). Skarżąca wskazała, że organ II instancji podkreślił w uzasadnieniu swojej decyzji, że zrealizował obowiązek, jaki nałożył na niego ustawodawca. Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu. Jeżeli Dyrektor RZGW uwzględniłby okoliczności, jakie występują w niniejszym stanie faktycznym, to nie zgodziłby się ze stanowiskiem organu I instancji, co spowodowałoby przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Niewłaściwie przeprowadzone postępowanie dowodowe jest również następstwem naruszeniem wyżej wymienionych przepisów k.p.a. Ponadto, Skarżąca dopatruje się także naruszeń w sferze prawa materialnego. Organy obu instancji naruszyły przepisy ustawy Prawo wodne, bowiem podstawą odmowy przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego jest nieaktualność określonych danych (informacji) zawartych w operacie wodnoprawnym, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne. Przedmiotem oceny organów powinny być zatem informacje zawarte w dotychczasowym operacie i to w takim zakresie, w jakim operat ten został sporządzony w zgodzie z przepisami obowiązującymi w momencie jego złożenia do organu. Nie wyklucza to, co oczywiste, weryfikacji z urzędu wiarygodności złożonego na podstawie art. 414 ust. 3 Pr.wod. oświadczenia wnioskodawcy, że dane w operacie są aktualne. Organy nie są jednak upoważnione w świetle art. 414 ust. 6 i 7 w zw. z art. 414 ust. 3 tej ustawy do oceny aktualności danych zawartych w operacie wodnoprawnym, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, w świetle obowiązujących aktualnie wymogów prawnych co do formy i treści operatu wodnoprawnego (art. 408-409 Pr.wod.). Należy zatem przyjąć, organy obu instancji dokonały naruszenia prawa materialnego. Dane zawarte w operacie wodnoprawnym nie uległy zmianie i zarówno stan faktyczny, jak i prawny pozostają wciąż niezmienne. W konsekwencji pojawia się wątpliwość co do słuszności, jak i zasadności stanowiska organów obu instancji. Zdaniem Skarżącej, brak zmiany stanu faktycznego i prawnego nie usprawiedliwia zmiany sposobu rozstrzygania spraw i odejścia od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw. W przypadku art. 414 ust. 7 Pr.wod., zdaniem Skarżącej nie zachodziły okoliczności stanowiące podstawę do odmowy i utrzymania decyzji odmawiającej ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Informacje zawarte w operacie wodnoprawnym nie ulegały zmianie zarówno pod kątem stanu faktycznego, jak i stanu prawnego, co w konsekwencji powinno zakończyć postępowanie administracyjne poprzez wydanie decyzji o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. W ocenie Skarżącej, działania oraz zaniechania dokonane przez organy obu instancji spowodowały, że Skarżąca nie uzyskała decyzji w całości rozstrzygającej sprawę w sposób korzystny dla niej oraz uwzględniającej w całości jej interes. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z kolei z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. W tak zakreślonych granicach przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako Dyrektor RZGW) z 17 kwietnia 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Toruniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako Dyrektor Zarządu Zlewni) z 1 lutego 2023 r. o odmowie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 414 Pr.wod. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt 1-3, nie wygasają, jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń. Przepis art. 414 ust. 3 Pr.wod. stanowi, że do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność. Natomiast ust. 6 określa, że w razie stwierdzenia, że informacje zawarte w operacie wodnoprawnym, o którym mowa w ust. 3, nie są aktualne lub zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, w drodze decyzji, odmawia przedłużenia okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (upływ terminu, na który było wydane dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne – uwaga Sądu). W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest to czy informacje zawarte w operacie wodnoprawnym z września 2012 r. na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ujętych kolektorem K-78 poprzez wylot W 1 c do rzeki B. (km 1 + 700) w B., na podstawie którego udzielono pozwolenia wodnoprawnego decyzją Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 21 grudnia 2012 r. są aktualne. Z treści art. 414 ust. 6 Pr.wod. wynika, że brak aktualności wzmiankowanych informacji winien być stwierdzony przez organy rozpoznające wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Stosownie do art. 409 ust. 1 Pr.wod. część opisowa operatu, w dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, zawiera: 1) oznaczenie zakładu ubiegającego się o wydanie pozwolenia, jego siedziby i adresu; 2) wyszczególnienie: a) celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód, b) celu i rodzaju planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub robót, c) rodzaju urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych, d) rodzaju i zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, e) stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, f) obowiązków ubiegającego się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w stosunku do osób trzecich; 3) opis urządzenia wodnego, w tym podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania, oraz jego lokalizację za pomocą informacji o nazwie lub numerze obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnych; 4) charakterystykę wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym; 5) charakterystykę odbiornika ścieków lub wód opadowych lub roztopowych objętego pozwoleniem wodnoprawnym; 6) ustalenia wynikające z: a) planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, b) planu zarządzania ryzykiem powodziowym, c) planu przeciwdziałania skutkom suszy, d) programu ochrony wód morskich, e) krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych, f) planu lub programu rozwoju śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym; 7) określenie wpływu planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub korzystania z wód na wody powierzchniowe oraz wody podziemne, w szczególności na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych; 8) wielkość przepływu nienaruszalnego, sposób jego obliczania oraz odczytywania jego wartości w miejscu korzystania z wód; 9) wielkość średniego niskiego przepływu z wielolecia (SNQ) lub zasobu wód podziemnych; 10) planowany okres rozruchu, sposób postępowania w przypadku rozruchu, zatrzymania działalności lub awarii urządzeń istotnych dla realizacji pozwolenia wodnoprawnego, a także rozmiar i warunki korzystania z wód oraz urządzeń wodnych w tych sytuacjach wraz z maksymalnym, dopuszczalnym czasem ich trwania; 11) informację o formach ochrony przyrody utworzonych lub ustanowionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, występujących w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Przepis art. 409 ust. 2 tej ustawy określa, że część graficzna operatu zawiera: 1) plan urządzeń wodnych i zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu, z oznaczeniem nieruchomości; 2) zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urządzeń wodnych oraz koryt wód płynących w zasięgu oddziaływania tych urządzeń; 3) schemat rozmieszczenia urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych; 4) schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych. Z kolei zgodnie z art. 409 ust. 6 Pr.wod. operat, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, oprócz odpowiednich danych, o których mowa w ust. 1 i 2, zawiera: 1) maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych do wód wyrażoną w m3/s; 2) czas wyrażony w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód; 3) średnią ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażoną w m3/rok; 4) powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej przez każdy wylot; 5) informację, czy wody opadowe lub roztopowe są ujmowane w system kanalizacji zbiorczej; 6) ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do systemów kanalizacji zbiorczej z terenów uszczelnionych wyrażoną w m3; 7) rodzaj urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemność; 8) stosunek pojemności urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych do rocznego odpływu z terenów uszczelnionych. W przedmiotowej sprawie organy uznały, że zawarte w operacie wodnoprawnym informacje określone w art. 409 ust. 1 pkt 3 Pr.Wod. nie są aktualne bowiem istnieje rozbieżność współrzędnych geograficznych lokalizacji wylotu W 1 c podanych w decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2012 r., a tymi które określa operat wodnoprawny. Nadto średnica wylotu kolektora K-78 zgodnie z operatem wodnoprawnym mierzy 300 mm, a w rzeczywistości jest to 400 mm. W sprawie bezsporne jest, że przedmiot wniosku M. sp. z o.o. jest tożsamy z przedmiotem pozwolenia wodnoprawnego wydanego w dniu 21 grudnia 2012 r. Jest to mianowicie wprowadzanie wód opadowych i roztopowych odprowadzanych kolektorem K-78 ze zlewni o powierzchni 6,12 ha obejmującej tereny osiedla mieszkaniowego ograniczonego ulicami: [...] do oczyszczalni wód opadowych przed wylotem W 1 c. Zgodnie z pkt 4 operatu wodnoprawnego jako zlewnię rozumie się utwardzoną, nieprzepuszczalną powierzchnię (chodniki, place, jezdnie) poprzez którą wody opadowe i roztopowe poprzez spływ grawitacyjny prowadzone są do sieci kanalizacji deszczowej (kolektor K-78), a następnie po oczyszczeniu w urządzeniach podczyszczających wprowadzane są wylotem W-1c do rzeki B. w km 1+700 jej biegu w granicach miasta B. Rozbieżność dotycząca współrzędnych geograficznych lokalizacji wylotu W 1c w ocenie Sądu nie może świadczyć o utracie aktualności informacji zawartych w operacie wodnoprawnym, albowiem nie sposób przyjąć, że lokalizacja zarówno zlewni, oczyszczalni, wylotu W-1c uległa zmianie. Niewątpliwie jest ona wynikiem błędu popełnionego w toku wydania decyzji z 2012 r. Jednakże organy nie wyjaśniły na jakim etapie błąd ten został popełniony i jakie ma on znaczenie w niniejszej sprawie. Natomiast poza sporem jest, że pkt 7 operatu wodnoprawnego określa, że zakończenie kolektora K-78 stanowi rura stalowa o średnicy 300 mm, jednak w rzeczywistości ma ona średnicę 400 mm. Organy nie wyjaśniły jednak czy jest to podstawowy parametr charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania, o czym stanowi art. 409 ust, 1 pkt 3 Pr.Wod. Należy mieć bowiem na uwadze, iż wylot W 1c służy wyłącznie do odprowadzania oczyszczonych wód opadowych i roztopowych do rzeki B. Organy nie uzasadniły natomiast czy parametr ten ma wpływ na ilość jak i jakość tych wód w odniesieniu do zasady zrównoważonego rozwoju, w szczególności kształtowania i ochrony zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi art. 1 Pr.wod). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy winien ponownie ocenić aktualność operatu wodnoprawnego w września 2012 r. stosownie do powyższych wskazań Sądu zgodnie z art. 153 p.p.s.a.