II SA/Gd 469/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2002 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia umarzyć postępowanie. G. G. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2002 r. w przedmiocie zasiłku okresowego. W piśmie złożonym dnia 11 czerwca 2005 r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na postawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy stanowi natomiast, że sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Uznając, iż cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest skuteczne oraz dopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.