II SA/Gd 469/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. K. i H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. M. K. i H. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 czerwca 2016 r. o zatwierdzeniu podziału nieruchomości położonej w W. przy ul. S., opisanej w KW [..] prowadzonej przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego jako własność H. S. K. i M. M. K., oznaczonej w katastrze nieruchomości w obrębie W., jednostka ewidencyjna [..] jako działka nr [..] o powierzchni 0,1700 ha, na następujące działki: działkę nr [..] o powierzchni 0,0071 ha i działkę nr [..] o powierzchni 0,1629 ha, zgodnie z projektem podziału. Zaskarżoną decyzję podjęto w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z dnia 14 czerwca 2016 r. Prezydent Miasta zatwierdził podział nieruchomości położonej w W. przy ul. S., opisanej w KW [..] prowadzonej przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego jako własność H. K. i M. K., oznaczonej w katastrze nieruchomości w obrębie W., jednostka ewidencyjna [..] jako działka nr [..] o powierzchni ewidencyjnej 0,1700 ha, na działki o nr [..] o powierzchni 0,0071 ha i o nr [..] o powierzchni 0,1629 ha, zgodnie z projektem podziału stanowiącym załącznik do decyzji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że projekt podziału uznano za zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta w rejonie ulic S. i Ł., zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta Nr VIk/VI/72/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. Podział zainicjowano w celu wydzielenia obszaru 14.KDX przeznaczonego pod publiczny ciąg pieszo – jezdny. Wyjaśniono, że nowopowstała działka nr [..] przeznaczona jest pod publiczny ciąg pieszo – jezdny, a działka nr [..] leży w jednostce 13 MN/U – teren zabudowy mieszkaniowo – usługowej i pozostanie w dotychczasowym użytkowaniu. W odwołaniu od powyższej decyzji H. K. i M.K. zarzucili, że działka o nr [..], która ma zostać wydzielona z ich nieruchomości, nie stanowi pasa drogowego ani ciągu pieszego, o którym mowa w decyzji. Mylnie zatem stwierdzono, że działka [..] pozostaje w dotychczasowym użytkowaniu, bowiem pozostaje w nim tylko dotychczasowo, bo brakuje jeszcze 154 m2 drogi. Zdaniem stron zawinili urzędnicy, którym zabrakło 255 m2, stąd trójkątna droga w terenie. Obręby rozdzielono tak, aby nikt nie zauważył niezgodności obr. [..] droga [..] obr. [..] działka [..] (w zał. mapy poszczególnych obrębów). Kolejną kwestią jest nieprawidłowe zdaniem stron umiejscowienie ścieżki pomiędzy posesjami [..] i [..] przez geodetę. Strony nie zgodziły się na żaden wpis w KW [..], gdyż dwie nieruchomości zupełnie odrębne [..] i [..] nie mogą mieć identycznych numerów KW, czego dowodem jest mapa z 1993 r. z opinii biegłego zał. 5. Strony podkreśliły, że ich nieruchomość posiada nie tylko plan sytuacyjny z 1932 r., ale i uwłaszczenie z 1961 r., a zatem w Starostwie Powiatowym istniała pełna dokumentacja. Odwołujący się wskazali, że nie można dokonać wpisu w ich KW [..] i podziału nieruchomości, gdyż istnieje podejrzenie, że i tu dokonano manipulacji. W związku z tym sprawa będzie skierowana do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa celem wyjaśnienia. Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 maja 2017 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło przebieg postępowania o podział działki nr [..], którego celem było wydzielenie obszaru przeznaczonego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny. Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż podział nieruchomości nastąpił z urzędu i był niezbędny do wydzielenia obszaru 14.KDX przeznaczonego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny. Zgodność przedstawionego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta w rejonie ulic S. i Ł. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta nr Vlk/VI/72/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.Urz. Województwa nr 55, poz. 1258 z dnia 13 maja 2011 r.) została potwierdzona postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia 2 kwietnia 2014 r., i utrzymującym je w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015 r., SKO Gd [..]. Ponadto skarga na tę decyzję została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 441/15. Powstała w wyniku podziału działka nr [..] przeznaczona jest pod publiczny ciąg pieszo-jezdny położony na obszarze 14.KDX; działka [..] leży w jednostce urbanistycznej 13 MN/U - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Organ odwoławczy stwierdził, że w toku postępowania organ pierwszej instancji wyjaśniał również zastrzeżenia skarżących wskazując, że wstępny projekt podziału opracowany został na kopii mapy zasadniczej, ostateczny projekt podziału na aktualnej na dzień wydania mapie zasadniczej przez geodetę uprawnionego, stąd nie ma podstaw do stawiania zarzutów zmiany usytuowania budynku, czy też zmiany jego powierzchni. Mapa z projektem podziału zawiera również aktualny stan prawny granic, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy kopia aktualnej mapy ewidencyjnej oraz potwierdzona za zgodność przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej - kopia protokołu z czynności przyjęcia granic. Natomiast załączona przez skarżących kopia mapy ewidencyjnej pokazuje układ granic z 2001 r., który uległ zmianie w wyniku m.in., postępowania przed Sądem Rejonowym, Wydział I Cywilny sygn. akt [..] z dnia 28 lutego 2006 r. , w którym H. K. i M. K. uczestniczyli. Załączona kopia planu zagospodarowania z 2000 r. nie pozostaje w związku z przedmiotowym postępowaniem. Mając powyższe na uwadze Kolegium uznało, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż decyzja organu pierwszej instancji narusza prawo. Z uwagi na to, że plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a więc źródłem prawa powszechnie obowiązującego, organy administracji publicznej zobligowane są do przestrzegania ustaleń tego planu. W związku z powyższym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestie podnoszone w odwołaniu w świetle obowiązujących przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami stosowanych przy podziałach nieruchomości dokonywanych z urzędu, nie mają wpływu na wynik niniejszego postępowania. Z wyjaśnień organu pierwszej instancji jednoznacznie wynika, że projekt podziału został wykonany przez uprawnionego geodetę. Mapa z projektem podziału przedstawia stan aktualny pod względem sytuacyjno-wysokościowym oraz uzbrojenia terenu, prawidłowy stan prawny granic na mapie z projektem podziału potwierdza protokół z czynności przyjęcia granic z dnia 24 lutego 2016 r., potwierdzony przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i kartograficznej. Dokumentacja spełnia wymogi formalne, operat techniczny podziału został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego pod nr ewidencyjnym [..], operat [..] w dniu 15 marca 2016 r. W skardze na powyższą decyzję M. K. i H. K. zarzucili, że Kolegium uchyliło się od wyjaśnienia celu przekształcenia dokumentów geodezyjno – kartograficznych, które zawiera opinia biegłego z dnia 17 grudnia 2004 r., co ma powiązanie z decyzją obecnego Prezydenta Miasta z dnia 29 listopada 2001 r. i załączonym projektem, czego dowodem są zbieżne daty, jak i obecnie dokonanym z urzędu podziałem nieruchomości, z której działka nr [..] zostanie nieodpłatnie przejęta na cel publiczny. Skarżący wskazali również, że zgromadzone w sprawie dokumenty i pisma nie zasługują w pełni na wiarygodność, a istnieje konieczność wyjaśnienia celu przekształcenia dokumentacji geodezyjno – kartograficznej, gdyż Starostwo Powiatowe samowolnie dokonuje zmian granic, podziałów nieruchomości, o których właściciele dowiadują się po około 30 latach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów prawa obowiązujących na dzień rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 czerwca 2016 r. o zatwierdzeniu podziału nieruchomości położonej w W. przy ul. S., stanowiącej własność H. S.K. i M.M. K., oznaczonej jako działka nr [..] o powierzchni 0,1700 ha, na następujące działki: działkę nr [..] o powierzchni 0,0071 ha i działkę nr [..] o powierzchni 0,1629 ha, zgodnie z projektem podziału. Podział nieruchomości nastąpił z urzędu i był niezbędny do wydzielenia obszaru 14.KDX przeznaczonego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny. Decyzja ta została wydana w oparciu o przepisy art. 93 ust. 1 i 2 i art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2147). Przepis art. 93 ust. 1, stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, przy czym zgodność z planem dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu ( art. 93 ust. 2.). Bezsporne jest, że w sprawie przedmiotowego podziału zostało wydane na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 2 kwietnia 2014 r., utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015 r., SKO [..]. Skarga na to postanowienie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 441/15. Postanowienie to potwierdzało zgodność przedstawionego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta w rejonie ulic S. i Ł. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta nr Vlk/VI/72/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Województwa Pomorskiego nr 55, poz. 1258 z dnia 13 maja 2011 r.). Wydanie powyższego postanowienia zamyka pierwszy etap postępowania administracyjnego w sprawie podziału nieruchomości (por. uchwała NSA z 1 marca 1999r. sygn. akt OPK 1/99). Odpowiadając na pytanie jaki jest cel wydania takiego postanowienia w toku postępowania podziałowego Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w uzasadnieniu powołanej uchwały, że opinia odnosi się do proponowanego podziału nieruchomości, który nie musi spełniać warunków wymaganych dla dokumentów geodezyjnych. Dopiero gdy istnieje zgodność proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego, racjonalne jest poniesienie kosztów sporządzenia projektu podziału w formie odpowiednich dokumentów geodezyjnych. Zdaniem Sądu w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę powołane powyżej postanowienie wiąże co do zasady organ administracji w toku postępowania podziałowego (por. wyrok NSA z dnia 15 lutego 2017 r., I OSK 909/15 LEX nr 2284742). Dopóki pozostaje w obrocie prawnym postanowienie organu pozytywnie opiniujące podział nieruchomości, dopóty nie jest możliwa odmowa jej podziału na podstawie projektu podziału, odpowiadającego projektowi opiniowanemu. Przeciwne stanowisko prowadziłoby ewidentnie do naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej określonej w art. 8 k.p.a. W przedmiotowej sprawie organ I instancji, związany ostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2015 r. stwierdzającym zgodność planowanego podziału z prawem miejscowym, po stwierdzeniu, że nie uległy zmianie okoliczności sprawy, a ostateczny plan podziału nieruchomości odpowiada planowi projektowanemu prawidłowo powyższy plan zatwierdził. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnieśli szereg okoliczności nie związanych z przedmiotem sprawy, takich jak związek opinii biegłego z dnia 17 grudnia 2004 r. z decyzją obecnego Prezydenta Miasta z dnia 29 listopada 2001 r. i załączonym projektem oraz konieczność wyjaśnienia celu przekształcenia dokumentacji geodezyjno – kartograficznej, gdyż Starostwo Powiatowe samowolnie dokonuje zmian granic, podziałów nieruchomości, o których właściciele dowiadują się po około 30 latach. Zarzuty te są niezasadne. Sąd nie dostrzegł uchybień w zakresie przepisów postępowania określających zasady prowadzenia postępowania dowodowego, w tym art. 6, 7 i 77 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu organy obu instancji zgromadziły wystarczający materiał dowodowy do poczynienia wszechstronnych i pełnych ustaleń faktycznych, mogących stanowić punkt wyjścia do przeprowadzenia prawidłowej subsumpcji właściwych przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.