II SA/Gd 47/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody z dnia 21 listopada 2008r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania decyzji Wojewody z dnia 21 listopada 2008 r. Nr [...]. W skardze na opisaną wyżej decyzję Wojewody, którą min. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono T. O. pozwolenia na budowę garażu jednostanowiskowego w G. przy ul. [...], skarżąca zawarła wniosek o jej wstrzymanie, domagając się w piśmie "wstrzymania realizacji budowy garażu 2-stanowiskowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny reguluje przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270,z późn. zm.), zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej jest uzależniona od wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie, dotyczyć muszą podmiotu skarżącego a nadto winny być przez ten podmiot uprawdopodobnione. W rozpoznawanej sprawie należy wskazać, że zawarty w skardze i przytoczony wyżej wniosek nie został przez skarżącą uzasadniony, tym samym brak jest podstaw do oceny co do spełnienia kryteriów, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie. Skarżąca, na której ciąży ten obowiązek, nie uprawdopodobniła poniesienia jakiejkolwiek szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków w związku z zaskarżoną decyzją ani innymi decyzjami pozostającymi w granicach sprawy. Z uwagi zatem, że nieuprawdopodobnione zostały przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za niezasadny. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.