II SA/Gd 472/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania terenu, oddala skargę. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 28 lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy miasta W., oznaczonego symbolem [...] w K. - w części dotyczącej ustalenia dla nieruchomości oznaczonej jako działka [...] w K., funkcji ZNz, tj. terenu trwałych użytków zielonych. Skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, które miało w jego ocenie wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 140 k.c. w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 28 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez ograniczenie możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości - w sposób w jaki od lat domaga się skarżący, tj. z wnioskowaną przez niego funkcją usług (turystycznych) i terenu zabudowy mieszkaniowej. Zarzucił ponadto naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 28 wskazanej powyżej ustawy, poprzez nieuzasadnione przyjęcie dla takich samych nieruchomości o takich cechach i walorach urbanistyczno - przestrzennych, w szczególności położonych w sąsiedztwie, tj. działek [...] do [...], odmiennych funkcji, tj. terenów zabudowy mieszkaniowej i zabudowy usługowej, a także usługi sport i rekreacja. Skarżący wskazał również na naruszenie art. 9 ust. 3 w zw. z art. 27 w zw. z art. 28 omawianej ustawy poprzez pominięcie jego wniosku o zmianę studium z dnia 2 maja 2005 r. i braku doręczenia decyzji w tym zakresie, co uniemożliwiło skarżącemu dochodzenie swoich praw. Nadto zarzucił naruszenie art. 17 w zw. z art. 28 ustawy poprzez nierozpatrzenie wniosków do uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu z dnia 27 lutego 2004 r. wskazując, iż przepis określa termin minimalny do złożenia wniosków, natomiast zdaniem skarżącego złożenie wniosku po terminie nie uniemożliwiało jego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie wskazując, iż wezwaniem z dnia 14 marca 2007 r., które wpłynęło do organu w dniu 19 marca 2007 r., A. B. reprezentowany przez radcę prawnego I. G., wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszeń wywołanych uchwałą z dnia 28 lutego 2007 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy miasta W., oznaczonego symbolem [...] w przedmiocie zmiany uchwały i ustalenia dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w K. funkcji usług turystycznych i zabudowy mieszkaniowej. Dnia 28 lutego 2007 r. Rada Miasta podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy miasta W., oznaczonego symbolem [...]. Zgodnie z ustaleniami uchwalonego planu oznaczonego symbolem [...] działka nr [...] wchodzi w skład w terenu trwałych użytków zielonych - oznaczonych symbolem [...], dla których to obowiązuje zakaz zabudowy. Funkcja przedmiotowej działki ustalona w uchwalonym planie, wynikała między innymi z ustaleń określonych w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Miasta W. zatwierdzonym uchwałą z dnia 30 stycznia 2002 r. Nr [...] Rady Miejskiej. Zgodnie z ustaleniami Studium przedmiotowa działka wchodzi w skład "obszaru otwartego" z wykluczeniem zabudowy kubaturowej i siedliskowej. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. .o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w ogłoszeniu Burmistrza Miasta z dnia 15 kwietnia 2004 r. określono termin do dnia 28 maja 2004 r. w którym zainteresowani mogli zgłaszać wnioski do wyżej wymienionych planów. We wskazanym terminie strona skarżąca nie złożyła stosownego wniosku. A. B. dnia 18 maja 2005 r. - prawie rok po upływie ustawowego terminu, złożył wniosek o zmianę przeznaczenia terenu działki nr [...] na funkcję pola namiotowego z zapleczem w postaci sanitariatów oraz umywalni. Wniosek, jako złożony po ustawowym terminie oraz niezgodny z ustaleniami Studium nie mógł być uwzględniony w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa działka zgodnie z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Miasta W. zatwierdzonym uchwałą z dnia 30 stycznia 2002 r. Nr [...]Rady Miejskiej wchodzi w skład obszaru otwartego bez możliwości zabudowy. W związku z powyższym, plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący swym zakresem przedmiotową działkę nie przewiduje możliwości zabudowy na przedmiotowej działce, gdyż musi być zgodny z ustaleniami wspomnianego Studium. A. B. dnia 07 lipca 2006 r. złożył także uwagę do projektu miejscowego planu K-3 wyłożonego do publicznego wglądu, w której to postulował o zmianę funkcji dla przedmiotowej działki z terenu trwałych użytków zielonych na funkcję usług turystycznych i zabudowy mieszkaniowej, która nie została uwzględniona. Strona skarżąca podkreśliła jednocześnie, że jak to wynika z rozstrzygnięć miejscowego planu dla działek sąsiadujących z działką wnioskodawcy od numeru [...] do numeru [...], możliwe było przeznaczenie gruntów objętych planem na funkcje usług turystycznych i zabudowy mieszkaniowej. Zdaniem wnioskodawcy działki od numeru [...] do numeru [...], posiadają dokładnie takie same uwarunkowania jak działka wnioskodawcy o numerze [...]. Odnosząc się do wyżej wymienionych argumentów organ wyjaśnił, że działki o numerach od [...] do [...] zgodnie z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Miasta W. wchodzą w skład obszaru oznaczonego jako "zabudowa wielofunkcyjna" - na tych obszarach możliwe jest lokalizowanie różnego typu obiektów usług, mieszkalnictwa, parkingów, obiektów strategicznych, rekreacji, obiektów infrastruktury, cmentarzy - w proporcjach wynikających z zapotrzebowania. Dopuszczalny jest też nieuciążliwy przemysł, ale nie więcej niż na 10% obszaru (tylko w strefie wielofunkcyjnej - W.). Rada Gminy wskazała, iż wniesiona skarga jest bezpodstawna. Uchwała Rady Miejskiej z dnia 28 lutego 2007 r. Nr [...] o uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego oznaczonego symbolem [...] w § 1 stwierdza zgodność "miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego" z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy W., uchwalonego uchwałą z dnia 30 stycznia 2002 r. Nr [...] Rady Miejskiej. Zgodnie z ustaleniami Studium przedmiotowa działka wchodzi w skład "obszaru otwartego z wykluczeniem zabudowy kubaturowej i siedliskowej, co determinuje jej funkcję w uchwalonym planie zagospodarowania przestrzennego [...], poprzez ustalenie funkcji trwałych użytków zielonych, gdzie obowiązuje zakaz zabudowy. Bezzasadny jest również argument skarżącego o prowadzonej od roku 1991 na działce nr [...] działalności gospodarczej w postaci pola kempingowego. Przedmiotowa działka, również w "starym" planie zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym od 28 lutego 1992 r. do 31 stycznia 2002 r. posiadała funkcję terenu łąk i pastwisk, bez możliwości prowadzenia tego typu działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na wstępie rozważań wskazać należy, że planowanie przestrzenne w gminie jest procesem, który zapoczątkowuje przewidziany w art. 9-12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tryb postępowania zakończonego uchwałą w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W art. 9 ust. 4 w/w ustawy ustawodawca wyraźnie postanawia, iż ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Oznacza to, że treść studium determinuje ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i na tym etapie planowania przestrzennego rada gminy nie może określać przeznaczenia terenu sprzecznie z treścią w/w aktu gminnej polityki planistycznej. Z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Związanie rady gminy dyrektywami studium ma ten skutek dla sytuacji prawnej skarżącego, że zostaje on ograniczony w wykonywaniu prawa własności należącej do niego nieruchomości w takim zakresie, w jakim będący jego własnością teren nie został przewidziany do zagospodarowania. Naruszenie przez radę przy uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego treści powołanego wyżej art. 9 ust. 4 ustawy, skutkowałoby nieważnością uchwały jako podjętej z rażącym naruszeniem prawa. Możliwe są oczywiście stosowne zmiany w planie dla umożliwienia przedsięwzięć nieprzewidzianych w dotychczasowym jego brzmieniu, jednakże może to nastąpić wyłącznie poprzez nowelizację treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.