II SA/Gd 474/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-03-06

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca, pomimo wezwania sądu, nie przedłożył wymaganych dokumentów źródłowych potwierdzających jego trudną sytuację materialną. Ciężar dowodu w zakresie uzasadnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, a sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w celu uzupełnienia braków wniosku.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni D. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 28 lutego 2008r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wnioskodawczyni podała, że jest rencistką i osobą niepełnosprawną, utrzymującą się z renty w wysokości 870 zł wraz z synem. Sąd wezwał ją do przedłożenia szeregu dokumentów potwierdzających jej sytuację materialną, jednak wnioskodawczyni na wezwanie nie odpowiedziała.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 28 lutego 2008r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. D. M. wnioskiem z dnia 15 stycznia 2009r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku podała, że nie stać jej na obronę w sprawie gdyż jest rencistką i osobą niepełnosprawną. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z uczącym się synem. Utrzymują się z renty w wysokości 870 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni, Sąd, pismem z dnia 22 stycznia 2009 r. (doręczonym w dniu 4 lutego 2009 r.), zobowiązał ją do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawczynię zeznań podatkowych za rok 2007, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, w tym stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; dokumentów potwierdzających kontynuowanie nauki przez syna; dokumentów wskazujących czyją własnością jest nieruchomość przy ul. Kowieńskiej 37/2 i ul. Zakopiańskiej 7 w G., jaka jest powierzchnia tych nieruchomości, kto w nich zamieszkuje, wykazania kosztów utrzymania tych nieruchomości ze wskazaniem na kim one ciążą; dokumentów obrazujących wysokość otrzymywanych świadczeń emerytalnych przez wnioskodawczynię; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą oraz jej syna pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). Wnioskodawczyni na powyższe wezwanie nie odpowiedziała. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sama zainteresowana uniemożliwiła Sądowi pełną ocenę jej możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawczyni nie są znane, gdyż uchyla się ona od złożenia stosownych dokumentów, oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło