II SA/Gd 476/12

Dnia 18 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 maja 2012 roku, nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 maja 2012 roku, w którym to organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 marca 2012 roku wstrzymujące wykonywanie przez skarżącego robót budowlanych polegających na wznoszeniu ścian w obrębie kondygnacji przyziemia - wydzielenie części podcienia budynku położonego przy ul. Ś. [...] w G. na lokal użytkowy, ze względu na realizację inwestycji bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę oraz w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Rozpoznając niniejszy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, niepubl.). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2004 roku, sygn. akt FZ 496/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zatem podkreślić, że wymieniony w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, natomiast obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie wnioskodawcy. Zaznaczenia wymaga także, że wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dlatego zastosowanie tej instytucji, będącej wyjątkiem od zasady wykonalności aktu lub czynności, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istniejące realne zagrożenie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnił złożonego w skardze wniosku i nie przytoczył przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Sformułował jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia, jednakże nie zamieścił w skardze nawet jednego zdania, które uzasadniałoby jego zasadność. W tej sytuacji Sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby dla skarżącego wyrządzenie znacznej szkody, czy też jakie trudne do odwrócenia skutki spowoduje wykonanie wskazanego postanowienia. Okoliczności, które usprawiedliwiałyby żądanie zgłoszone przez skarżącego w rozpoznawanym wniosku, nie wynikają również z analizy akt sprawy. Przede wszystkim z opisu przedmiotowych robót budowlanych nie wynika ich znaczny rozmiar i skomplikowany charakter (por. protokół oględzin z dnia 22 marca 2012 roku, k. 23 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Jednocześnie istota zaskarżonego postanowienia, wydanego w trybie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) - dalej zwanej "ustawą - Prawo budowlane", polega wyłącznie na wstrzymaniu robót budowlanych, które z uwagi na ich charakter mogą być - po ewentualnym uzyskaniu odpowiedniej decyzji organu nadzoru budowlanego w tym zakresie - wznowione, bez istotnego uszczerbku majątkowego po stronie inwestora. Obecnie inwestor jest obowiązany wyłącznie powstrzymać się od dalszych prac związanych z przedmiotowymi robotami budowlanymi, co oznacza, że w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia nie powstają trudne do odwrócenia skutki. Brak obecnie możliwości kontynuowania procesu inwestycyjnego w przedmiotowym zakresie nie uniemożliwia jego wznowienia po uzyskaniu odpowiedniej decyzji organu nadzoru budowlanego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosku skarżącego nie uwzględnił.