II SA/Gd 476/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., M. K. i P. K. na postanowienie Wojewody z dnia 5 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. J. K., M. K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewody z 5 czerwca 2017 r. o wznowieniu, na wniosek strony, postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody z 24 stycznia 2017 r. o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pod nazwą "Remont rurociągu doprowadzającego wodę z kanału do komory turbinowej wraz z konstrukcją ramy nośnej rurociągu na terenie działek nr [..]-[..], obr. [..] z miejscowości Ż.". W treści uzasadnienia postanowienia Wojewoda zawarł pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, wskazując że kontrola sądowa nie obejmuje postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienia takie mogą być kwestionowane dopiero wraz z odwołaniem od decyzji i wówczas też podlegają kontroli sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na postanowienie Wojewody z 5 czerwca 2017 r. o wznowieniu postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 oraz § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W szczególności zaś, w odniesieniu do kontroli rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji w formie postanowień - a właśnie taki akt uczyniono przedmiotem skargi - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (podkreślenie sądu). Mając na uwadze powyższe, w celu ustalenia, czy postanowienie będące przedmiotem skargi może być kontrolowane przez sąd administracyjny, należy sprawdzić, czy mieści się ono w ww. kategorii postanowień, a więc czy jest ono zaskarżalne zażaleniem, czy kończy postępowanie, bądź też jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Niewątpliwie, postanowienie o wznowieniu postępowania nie jest postanowieniem kończącym postępowanie – wręcz przeciwnie – dopiero inicjuje ono postępowanie wznowieniowe, a także nie jest to postanowienie orzekające o istocie sprawy, gdyż ma wyłącznie charakter procesowy. Wynika to z treści art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.), który stanowi, że wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1). Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 3). Pozostaje zatem do oceny, czy postanowienie o wznowieniu postępowania jest zaskarżalne zażaleniem. Zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania (podkreślenie sądu) następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie (art. 149 § 4 k.p.a.). Powyższe oznacza, że tylko na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy zażalenie, natomiast postanowienie o wznowieniu postępowania, biorąc pod uwagę również treść art. 141 § 1 k.p.a., jest niezaskarżalne zażaleniem. W konsekwencji, na mocy art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Skoro zatem, jak wskazano powyżej, postanowienie, będące przedmiotem skargi, nie stanowi aktu, który podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie stanowi aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., to wniesiona na nie skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych powodów niż wymienione w pkt 1- 5a tego przepisu, jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdzając, że skarga, jako obejmująca akt nie wymieniony w art. 3 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.