II SA/Gd 480/12

Dnia 13 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Gdańsku w dniu 13 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 11 lipca 2012 roku, nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej przyznania uprawnień wdowy po kombatancie oddala skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - decyzją z dnia 22 maja 2012 roku, odmówił skarżącej I. J. przyznania uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie. Organ zakwestionował, że mąż skarżącej – E. J. brał udział w walkach z Ukraińską Armią Powstańczą oraz uznał, że służba E. J. w 5 pułku KBW nie spełnia wymogów określonych w przepisie art. 25 ust. 2 pkt 2 zd. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Przedmiotowa decyzja zwierała prawidłowe pouczenie o możliwości zwrócenia się o ponowne rozpoznanie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia skarżącej. Decyzję doręczono skarżącej w dniu 28 maja 2012 roku. Skarżąca wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przesłała do organu w dniu 22 czerwca 2012 roku (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej "k.p.a.", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ wskazał na złożenie wniosku po terminie oraz na fakt braku wniosku skarżącej o jego przywrócenie. We wniesionej do Sądu skardze I. J. zakwestionowała prawidłowość prowadzonego przez organ postępowania dowodowego dotyczącego przebiegu służby wojskowej jej męża oraz wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Organ wniósł także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji orzeczeń organów administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że Sąd nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach wynikających z norm prawa materialnego. Sąd kontroluje jedynie czy rozstrzygające konkretną sprawę organy administracji prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie. Bada również czy organy prawidłowo zastosowały prawo materialne. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wynika nadto, że wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy administracyjnej wyznaczane są przez normę prawną będącą podstawą zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia. Norma ta wyznacza granice rozstrzygnięcia Sądu oznaczające jednocześnie zakaz oceny rozstrzygnięć organów dokonanych poza granicą konkretnego postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przepis ten stanowi podstawę prawną do przeprowadzenia przez sąd kontroli rozstrzygnięć podjętych przez organ I instancji w toku rozpoznawania skargi na akt lub czynność podjęte przez organ odwoławczy. Art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu nie znajduje jednak zastosowania w sprawie, w której aktem zaskarżonym jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga bowiem o prawidłowości decyzji objętej tym wnioskiem, zamykając jednocześnie drogę do ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się zatem wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw stwierdzenia uchybienia terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu I instancji - poprzedzająca zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, nie mieści się w granicach sprawy, o jakich mowa w art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a co za tym idzie - nie podlega ocenie Sądu w niniejszej sprawie. Oceniając natomiast prawidłowość zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. do wniosków o ponowne rozpoznanie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zatem wniosek taki wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 maja 2012 roku, a zatem termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy upłynął skarżącej w dniu 11 czerwca 2012 roku. Skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek w dniu 22 czerwca 2012 r., czyli po upływie ustawowego terminu. W takiej sytuacji organ - zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. - miał obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co też zaskarżonym postanowieniem uczynił. Zaskarżone rozstrzygnięcie należało zatem uznać za prawidłowe. Na marginesie zauważyć należy, że skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku - stosowanie do art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Jedynie taki wniosek - po jego ewentualnym uwzględnieniu przez Kierownika Urzędu - otworzyłby drogę do ponownego, merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy przez organ. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ją oddalił. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, ponieważ zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie stosowny wniosek zawarł organ w odpowiedzi na skargę, natomiast skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W tej sytuacji, zgodnie z art. 120 ww. ustawy, sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego.