II SA/Gd 483/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia 13 lutego 2007r., na podstawie art. 3 ust. 4, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 36 pkt 1 lit. b, art. 38 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 i 5 oraz art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) oraz na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950 ze zm.) przyznał B. P. świadczenie pieniężne w formie zasiłku okresowego na okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2007r. w wysokości 167 złotych miesięcznie. W rozstrzygnięciu wskazano również, że wypłata świadczenia nastąpi w dniu 20 lutego 2007r. w kasie MOPS. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ administracji wskazał, że B. P. jest osobą bezrobotną, samotnie gospodarującą, nie uzyskującą żadnych stałych dochodów. Spełnia on zatem określone w art. 38 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej ustawowe kryteria do przyznania mu zasiłku okresowego. Zasiłek ten w przypadku osoby samotnie gospodarującej przyznaje się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 477 złotych miesięcznie. Organ I instancji powołując się na przepis art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej wskazał, iż w 2006r i 2007r. minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej – 35% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem tej osoby. Organ wskazał również, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy potrzeby osób korzystających powinny być uwzględnione jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. MOPS posiada ograniczone środki finansowe na udzielanie tego rodzaju świadczeń pieniężnych co uzasadniało przyznanie wnioskodawcy zasiłku okresowego w kwocie 167 złotych miesięcznie poczynając od miesiąca w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. B. P. wniósł odwołanie od tej decyzji, w którym kwestionował wysokość przyznanego mu zasiłku okresowego oraz wywodził, że kwestionowana decyzja narusza przepisy konstytucji w tym zasadę równości praw obywatelskich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie uwzględniając odwołania, w dniu 7 maja 2007r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na bezrobocie i jest ustalany w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym, że jego kwota nie może być wyższa niż 477 złotych miesięcznie. Stosownie do art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej minimalna wysokość zasiłku okresowego w latach 2006 i 2007r. wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej – 35% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem tej osoby. Warunki te spełnia zaskarżona decyzja, w której wyjaśniono faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia. B. P. wniósł skargę do Sądu, w której zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz Konstytucji wywodził, że organy orzekające w niniejszej sprawie nie uwzględniły jego szczególnej sytuacji oraz nie zapewniły mu czynnego udziału w postępowaniu jak tego wymagają art. 75 § 1, 78 § 1 i art. 10 k.p.a. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z odwołaniem się do argumentacji faktycznej i prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie wskazać należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wszczęto na wniosek B. P. z dnia 31 stycznia 2007r., w którym domagał się on przyznania świadczeń z pomocy społecznej w postaci: schronienia, zasiłku okresowego na zabezpieczenie środków czystości oraz środków do życia. W załączonym do wniosku oświadczeniu majątkowym oświadczył, że nie posiada żadnego majątku i nie pobiera żadnych świadczeń społecznych i jest osobą bezrobotną. Z aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, że skarżący jest osobą bezdomną i korzysta z pomocy MOPS –u od grudnia 2005r. Od lipca 2006r. pomimo otrzymania skierowania do schroniska dla bezdomnych nie skorzystał z tego skierowania i nie współpracuje z pracownikiem socjalnym ograniczając kontakty z MOPS do składania wniosków o udzielenie mu pomocy pieniężnej. Z akt sprawy wynika ponadto, że B. P. odrębną decyzją z dnia 1 lutego 2007r. przyznano świadczenia z pomocy społecznej w formie posiłku i schronienia w schronisku św. B. A. Z tej formy pomocy nie skorzystał (por. aktualizacja wywiadu środowiskowego k. 2-3 akt organu I instancji). Zgodnie z art. 106 ust. 4 cyt. ustawy decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia, wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, który to wywiad jest szczególnym dowodem przeprowadzanym przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje do wykonania tych czynności. Zgodnie z art. 107 ustawy rodzinny wywiad środowiskowy przeprowadza się w celu ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób i rodzin, w tym, o których mowa w art. 103. Szczegółowe zasady oraz sposób przeprowadzenia takiego wywiadu określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2005r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz. U. Nr 77, poz. 672). Wywiad taki jak wskazano wyżej przeprowadza pracownik socjalny, którym zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy może być wyłącznie osoba, która posiada dyplom uzyskania tytułu zawodowego w zawodzie pracownik socjalny, dyplom wyższej szkoły zawodowej o specjalności praca socjalna lub ukończone wyższe studia o specjalności praca socjalna na jednym z kierunków: pedagogika, politologia, polityka społeczna. Z sprawie niniejszej wszystkie opisane wyżej wymagania dotyczące poprzedzenia decyzji obiektywnym wywiadem przeprowadzonym przez uprawnionego pracownika socjalnego zostały zachowane a okoliczności faktyczne sprawy ustalone zostały na podstawie nie kwestionowanych oświadczeń skarżącego wskazanych we wniosku i załączonych do niego dokumentach. Okoliczności faktyczne sprawy są zatem w istocie bezsporne co oczywiście bezzasadnym czyni zarzut skargi nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Natomiast potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej konkretnego ośrodka. Prezydent Miasta wskazał, że ma ograniczone środki pieniężne na udzielanie pomocy w formie zasiłku okresowego, co w okolicznościach sprawy oraz braku współpracy z pracownikiem socjalnym przez skarżącego uzasadniało rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonej decyzji tj. przyznanie mu tego zasiłku na cały żądany okres lecz w ograniczonej wysokości. Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.