II SA/Gd 483/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2009-09-28
Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że wykazali oni brak realnych możliwości finansowych do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza ich sytuacji materialnej, w tym niskich wynagrodzeń i poniesionych wydatków, potwierdziła spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący B. i H. M. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazali na niskie wynagrodzenia, poniesione koszty odbudowy budynku gospodarczego oraz posiadanie samochodu osobowego. Wnioskowali o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 lipca 2009 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącym prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. i H. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Wnioskiem z dnia 4 września 2009r. B. i H. M. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wskazali, iż otrzymują niskie wynagrodzenia i ich suma nie pozwoli im pokryć kosztów sądowych niniejszego postępowania i ustanowienia radcy prawnego. Koszt odbudowanego budynku gospodarczego (chlewika) pochłonął posiadane środki finansowe. Skarżący posiadają mieszkanie o pow. 114m2. Innych nieruchomości nie posiadają. Posiadają samochód osobowy marki Opel Corsa, rok prod. 1994, zakupiony w 2008r. o wartości 1500 zł. Wynagrodzenie skarżącego wynosi 1.450,61 zł brutto, a skarżącej 1677,87 zł brutto.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 2 tego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, Sąd uznał, iż wnioskodawcy wykazali, że nie mają realnych możliwości finansowych pozwalających im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tym samym spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym tym zakresie.
Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło