II SA/Gd 483/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na decyzje Wojewody z dnia 23 czerwca 2015 r., nr [...] i nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 483/15. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 483/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi E. L. na decyzje Wojewody z dnia 23 czerwca 2015 r., nr [...] i nr [...], w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych o pozwoleniu na budowę. Wniosek z dnia 20 listopada 2015 r. (data wpływu do Sądu – 3 grudnia 2015 r.) pełnomocnik uczestnika postępowania J. S. – radca prawny R. S., na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie od skarżącej na rzecz J. S. zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w zakresie obu skarg połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższe oznacza, że tylko w dwóch ściśle określonych sytuacjach dopuszczalne jest uzupełnienie wyroku. Żadna z tych sytuacji nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wyjaśnić należy, że podstawową zasadę ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, określa artykuł 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strony ponoszą samodzielnie koszty tego postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wynika stąd, że wszystkie przepisy p.p.s.a. powinny być interpretowane w sposób zapewniający realizację powyższej zasady, natomiast wszelkie odstępstwa w zakresie sposobu ponoszenia kosztów postępowania wynikające z regulacji szczególnych muszą być traktowane jako wyjątki podlegające wykładni ścisłej. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200 - 201 oraz art. 203 – 204 p.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Podkreślić jednak należy, że ustawodawca nie przewidział zwrotu kosztów zastępstwa procesowego dla uczestnika postępowania na prawach strony, niezależnie od wyniku tego postępowania. W tej sytuacji stwierdzić należy, że Sąd orzekając w wyroku z dnia 25 listopada 2015 r. nie uchybił swoim obowiązkowym procesowym i orzekł o całości skargi zamieszczając w sentencji wyroku tylko takie rozstrzygnięcie, które było w rozpatrywanej sprawie wymagane. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.