II SA/Gd 485/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ś. na uchwałę Rady Miasta z dnia 22 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy M. K. w G., terenu położonego na zachód od ul. [...] postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 485/12, poprzez zastąpienie znajdującego się na stronie 19, w wierszu 18 słowa "studium" - słowem "planu"; 2. oddalić wniosek skarżącego o sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia wyroku w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/GD 485/12: 1) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta G. z dnia 22 października 2008 r. nr [...] w zakresie obejmującym kartę terenu nr 15 w częściach, które dotyczą nieruchomości G. Ś. stanowiących działki nr [...], [...] i [...] oraz w zakresie obejmującym kartę terenu nr 21 oraz 2) zasądził od Rady Miasta G. na rzecz skarżącego G. Ś. kwotę 797 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek G. Ś. o sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2012 r. Wnioskujący wyjaśnił, że zaskarżył uchwałę z dnia 22 października 2008 r., natomiast powołanie przez Sąd na stronie 19 uzasadnienia wyroku uchwały z dnia 28 lutego 2007 r. i wskazanie, że nastąpiło przekazanie projektu studium do zaopiniowania i uzgodnień ma charakter oczywistej omyłki. Omyłkowe przywołanie przez Sąd nie tej uchwały, którą zaskarżył, spowodowało, że Sąd nie wziął pod uwagę jego zastrzeżeń dotyczących opracowania z 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek G. Ś. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/GD 485/12 zasługuje w części na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359). Sąd uznał, że w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/GD 485/12 na stronie 19 w wierszu 18 błędnie napisano słowo "studium", podczas gdy prawidłowo powinno być "planu". Popełniony błąd ma niewątpliwie charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Oczywistość owej pomyłki wynika w sposób jednoznaczny zarówno z akt sprawy, jak i samego uzasadnienia wyroku. Z kolei znajdujący się w wierszach 17 i 18 na stronie 19 uzasadnienia tegoż wyroku zapis "z dnia 28 lutego 2007 r." nie stanowi oczywistej omyłki, albowiem jest całkowicie zgodny z wolą sporządzającego uzasadnienie. W tym fragmencie uzasadnienia wyroku chodzi bowiem o uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy A w G., terenu położnego na zachód od ul. Ł., a więc o uchwałę Rady Miasta G. z dnia 28 lutego 2007 r. nr [...], a nie jak twierdzi we wniosku skarżący o zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę Rady Miasta Gdyni z dnia 22 października 2008 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy A w G., terenu położonego na zachód od ul. Ł.. W związku z tym brak było podstaw do sprostowania uzasadnienia w pozostałym zakresie. Nadto wskazać należy, że nie jest w ogóle możliwe jakiekolwiek uzupełnianie sporządzonego uzasadnienia wyroku, stąd też wniosek skarżącego w tym zakresie nie mógł być przez Sąd rozpoznawany. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.