II SA/Gd 486/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA J. Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 września 2001r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 maja 2004r., sygn. akt II SA/Gd 4156/01 postanawia: odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 6 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 września 2001r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Pismem z dnia 14 lipca 2004r. skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem. W uzasadnieniu wskazała, iż wyrok wydany na rozprawie w dniu 6 maja 2004r. był dla niej korzystny, a dopiero pod jej nieobecność wskutek ujawnienia się istotnych dla sprawy okoliczności został zmieniony i Sąd oddalił skargę. W uzupełnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż podstawą wznowienia postępowania w sprawie są nowe okoliczności faktyczne. Nadto, skarżąca skazała, iż postępowanie powinno być prowadzone wspólnie dla zainteresowanych stron wskazanych w załączonym piśmie z dnia 2 czerwca 2003r. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w rozszerzonych granicach i zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Zgodnie z treścią art. 270 powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach przewidzianych w ustawie. I tak, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności postępowania, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia albo jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła czynności procesowe (art. 271 ustawy). Zgodnie z art. 272 § 1 powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Nadto, można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym albo, że orzeczenie uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 ustawy), w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy) lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy ( art. 273 § 3 powołanej ustawy). Odmienna od dokonanej przez Sąd ocena materiału dowodowego oraz polemika ze stanowiskiem Sądu i rozstrzygnięciem zawartym w wyroku nie mogą być uznane za podstawę wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie stwierdzenia braku jednej z tych przesłanek Sąd wniosek odrzuca. M.J. nie powołała się we wniosku na żadną z podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 271, art. 272 § 1, art. 273 wskazanej ustawy, lecz ograniczyła się wyłącznie do polemiki z oceną Sądu zawartą w uzasadnieniu wyroku oraz poprzestała na wskazaniu okoliczności faktycznych niezwiązanych z przedmiotem sprawy i nie mających wpływu na jej wynik. Mając na uwadze wyżej wskazane względy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1, art. 160 i art. 16 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, ja w sentencji postanowienia.