II SA/Gd 487/14

WyrokWSA w Gdańsku2014-10-15

Skład orzekający: Krzysztof Ziółkowski, Jolanta Górska, Katarzyna Krzysztofowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyłączenie z użytkowania wewnętrznych zsypów na odpady w budynku mieszkalnym, wykonane poprzez zaspawanie klap, stanowi robotę budowlaną wymagającą pozwolenia lub zgłoszenia, a jeśli nie, to czy organ nadzoru budowlanego ma podstawy do nałożenia obowiązku przywrócenia ich do stanu poprzedniego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, zwłaszcza w kontekście przepisów technicznych obowiązujących w dacie budowy budynku i przepisów aktualnych?
Ratio decidendi
Wyłączenie z użytkowania wewnętrznych zsypów na odpady poprzez zaspawanie klap nie stanowi roboty budowlanej wymagającej pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły, że aktualne przepisy techniczne (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.) dopuszczają, ale nie nakazują stosowania zsypów, a jedynie wymagają zapewnienia miejsca do gromadzenia odpadów. W związku z tym, brak jest podstaw do nałożenia obowiązku przywrócenia zsypów do stanu poprzedniego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, gdyż nie stwierdzono naruszenia obowiązujących przepisów.
Stan faktyczny
Właściciel mieszkania zawiadomił organ nadzoru budowlanego o naruszeniu przepisów przez spółdzielnię mieszkaniową, która wyłączyła z użytkowania zsyp na odpady "mokre" w budynku mieszkalnym poprzez zaspawanie klap. Organy nadzoru budowlanego uznały, że wyłączenie zsypów nie wymagało pozwolenia na budowę ani zgłoszenia i nie stanowi naruszenia obowiązujących przepisów, w związku z czym odmówiły nałożenia obowiązku przywrócenia zsypów do stanu poprzedniego. Właściciel mieszkania złożył skargę do sądu, zarzucając m.in. błędną wykładnię przepisów technicznych i stosowanie przepisów aktualnych zamiast tych obowiązujących w dacie budowy budynku.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi G. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 10 czerwca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. z dnia 16 maja 2014 r., orzekającą o braku podstaw do nałożenia obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z wyłączeniem z użytkowania zsypów do usuwania odpadów i nieczystości stałych w budynku przy ul. S. [...] w G. Do wydania przedmiotowych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. G. K., właściciel mieszkania spółdzielczego nr [...] w wielorodzinnym budynku przy ul. S. [...] w G., zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. o naruszeniu przez Zarząd [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w G. przy ul. H. [...] - przepisów prawa budowlanego, tj. wyłączeniu z użytkowania zsypu na odpady tak zwane "mokre" w budynku jedenastokondygnacyjnym przy ul. S. [...] w G., należącego do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w G. Pismem z dnia 10 marca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wyłączenia z użytkowania zsypów do usuwania odpadów i nieczystości stałych w budynku przy ul. S. [...] w G. oraz w dniu 24 kwietnia 2014 r. przeprowadził dowód z oględzin w przedmiotowej sprawie. Z ustaleń kontrolnych oraz z zebranego materiału dowodowego wynika, że jedenastokondygnacyjny budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. S. [...] w G., zrealizowany w latach 1973-1974 przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową, posiada miejsce przystosowane do czasowego gromadzenia odpadów i nieczystości, które są usytuowane w budynku, dostępne z zewnątrz obiektu, w bezpośrednim sąsiedztwie wejścia głównego, w którym znajdują się pojemniki na odpady. Miejsce do czasowego gromadzenia odpadów i nieczystości zostało wyposażone w szyb zsypowy dostępny z każdej kondygnacji budynku. W sierpniu 2013 r., ze względu na zmiany w przepisach dotyczących odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych i związanej z tym segregacją odpadów, Zarząd [...] Spółdzielni Mieszkaniowej zdecydował o wyłączeniu z użytkowania podejść (miejsc zrzutu) do szybu zsypowego na wszystkich kondygnacjach poprzez zaspawanie klap metalowych w miejscach zrzutu odpadów, pozostawiając niezmieniony dostęp do pomieszczenia na odpady z zewnątrz budynku. W okresie realizacji budynku wielorodzinnego przy ul. S. [...] w G., to jest w latach 1973-1974, obowiązującym aktem prawnym było rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U. z 1961 r., nr 38 poz. 196). Zgodnie z § 57 ust. 2 tego rozporządzenia budynki z lokalami mieszkalnymi, których podłoga znajduje się powyżej piątej kondygnacji albo na wysokości przekraczającej 15m nad terenem, należało zaopatrzyć w wewnętrzne zsypy i komory zsypowe lub spalarnie. Takie rozwiązania techniczne zastosowano przy realizacji budynku wielorodzinnego przy ul. S. [...] w G. Obowiązujące obecnie wymogi dotyczące gromadzenia odpadów stałych reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Przepis § 48 tego rozporządzenia stanowi: " 1. Każdy budynek przeznaczony na pobyt ludzi oraz inne budynki, w których w trakcie użytkowania powstają odpady i nieczystości stałe, powinny mieć miejsca przystosowane do czasowego gromadzenia tych odpadów i nieczystości, usytuowane w samym budynku lub w jego otoczeniu. 2. Budynki, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem wysokościowych, mogą być wyposażone w wewnętrzne urządzenia (zsypy) do usuwania odpadów i nieczystości stałych." W ocenie organu, powyższy przepis jedynie dopuszcza możliwość zastosowania w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi (z wyjątkiem wysokościowych) wewnętrznych urządzeń (zsypów) do usuwania odpadów i nieczystości stałych, brak natomiast przepisów nakazujących obligatoryjnie stosowania takiego rozwiązania. Wyłączenie z użytkowania przedmiotowych zsypów nie stanowi natomiast w świetle obecnie obowiązujących przepisów naruszenia prawa. Zgodnie zaś z przepisem art. 29 ust. 2 w zw. z art. 28 i 30 Prawa budowlanego, roboty polegające na zaspawaniu klap metalowych w miejscach zrzutu odpadów nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru ich wykonania. Zgodnie z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego: "W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2. w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3. na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. " W przypadkach o których mowa w art. 50 ust. 1, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 i 7 Prawa budowlanego "właściwy organ w drodze decyzji: "2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania " 7) przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1." Ponieważ żaden z wyżej wymienionych przypadków w przedmiotowej sprawie nie zachodzi (wykonane roboty nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru ich wykonania, a wyłączenie z użytkowania przedmiotowych zsypów nie stanowi w świetle obecnie obowiązujących przepisów naruszenia prawa), to zdaniem organu brak jest podstaw do nałożenia obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ponadto, odnosząc się do zarzutów G. K. dotyczących nieprawidłowej interpretacji przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową przepisów dotyczących segregacji odpadów, organ stwierdził, że organ nadzoru budowlanego bada sprawę jedynie w zakresie kompetencji określonych w art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, do których kwestia segregacji odpadów nie należy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł G. K. Podniósł, iż nie podziela poglądu organu nadzoru budowlanego, że przepis § 48 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dopuszcza jedynie wyposażenie każdego budynku przeznaczonego na pobyt ludzi w wewnętrzne urządzenia (zsypy) do usuwania odpadów i nieczystości lecz tego nie nakazuje. Skarżący stwierdził, że przepisy te nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie, albowiem budynek został wybudowany pod rządami przepisów rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budownictwa powszechnego, a zatem przedmiotowa sprawa winna być rozpatrywana właśnie na podstawie tychże przepisów. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że wydanie zaskarżonej decyzji było zasadne. Zaspawanie metalowych klap w urządzeniu do zsypu odpadów i nieczystości stałych w budynku mieszkalnym zalicza się do robót budowlanych, polegających na montażu (art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego) w niewielkim jego zakresie. Nie wymagają one uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. Jednak, jak każde wykonywane w czasie rzeczywistym roboty budowlane, podlegają ocenie w aspekcie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Gdyby naruszyły te przepisy, miałby zastosowanie, w pierwszej kolejności, art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, który wskazuje wyraźnie, że można nałożyć na inwestora obowiązek wykonania czynności faktycznych, naprawiających ewentualne odstępstwa od przepisów technicznych, w sposób pozwalający na użytkowanie bądź ubieganie się na użytkowania obiektu już wykończonego. W omawianym przypadku nie doszło do naruszenia § 48 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dopuszcza on bowiem opcję wyposażenia każdego budynku przeznaczonego na pobyt ludzi w wewnętrzne urządzenia (zsypy) do usuwania odpadów i nieczystości stałych, lecz tego nie nakazuje. Obligatoryjne jest natomiast zapewnienie miejsca do czasowego gromadzenia tych odpadów i nieczystości, usytuowanego w samym budynku lub w jego otoczeniu, co w przypadku jedenastokondygnacyjnego budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w G. zostało spełnione. G. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w całości. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 2, art. 32 i 68 Konstytucji RP oraz art. 5 ust. 1 pkt 1c, pkt 1d, pkt 2b, pkt 3, pkt 4, ust. 2; art. 51 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez nierówne traktowanie skarżącego i dyskryminację w zakresie jego uprawnień do ochrony zdrowia z uwagi na wiek i stan zdrowia, naruszenie uprawnień skarżącego do bezpiecznego użytkowania obiektu poprzez uniemożliwienie korzystania z zsypów do usuwania odpadów, naruszenie warunków użytkowania budynku zgodnie z przeznaczeniem, odmowę nałożenia na organ obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (przywrócenia używania zsypów) nadto poprzez wadliwie przyjęcie, że w/w przepisy mogły stanowić podstawę prawną decyzji organu o braku podstaw do nałożenia obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego. Ponadto zarzucił naruszenie § 48 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 57 ust. 2 Rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budownictwa powszechnego poprzez wadliwe przyjęcie, iż do budynków wzniesionych w latach 1973 - 1974 można stosować przepisy obowiązujących obecnie warunków technicznych, a więc innych niż obowiązujące w czasie budowy przedmiotowego obiektu. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kontrolując zaskarżoną decyzję w świetle przedstawionych kryteriów, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, w tym wykazywanego przez skarżącego, a zatem skarga jako niezasadna nie mogła zostać uwzględniona. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego obu instancji przeprowadziły prawidłowo w niniejszej sprawie postępowanie w trybie uregulowanym w przepisach art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Artykuł 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie zaś z ust. 3 po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zgodnie natomiast z ust. 7 przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Przepisy art. 51 stanowią kontynuację postępowania wszczętego na podstawie art. 50 Prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 50 ust. 1 tej ustawy, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Na wstępie należy wskazać, że obowiązkiem organów nadzoru budowlanego w prowadzonym postępowaniu administracyjnym było w pierwszej kolejności dokonanie prawidłowych ustaleń odnośnie zakresu robót wykonanych przez uczestnika postępowania [...] Spółdzielnię Mieszkaniową z siedzibą w G. przy ul. H. [...]. Następnie dokonanie oceny czy wykonane roboty wymagały pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia, wreszcie ustalenie czy wykonane roboty pozostają w zgodzie z obowiązującymi przepisami, a jeżeli nie to czy istnieje możliwość ich doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami i jakich wymaga to czynności. Nakaz przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego wydany na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego musi poprzedzać ustalenie, że wykonane samowolnie roboty budowlane nie mogą zostać doprowadzone do stanu zgodnego z prawem – jak wymaga tego art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie została wydana decyzja stwierdzająca brak podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Decyzja taka potwierdza zgodność wykonanych robót z przepisami i oznacza, że inwestor nie musi wykonywać żadnych dodatkowych robót, czynności, przeróbek ani też zmian. Orzekające w sprawie organy administracji prawidłowo ustaliły, że wykonane przez uczestnika postępowania roboty polegające na wyłączeniu z użytkowania zsypu na odpady w budynku jedenastokondygnacyjnym przy ul. S. [...] w G., należącego do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w G. poprzez zaspawanie klap metalowych w miejscu zrzutu odpadów nie wymagały ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga że zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza że jedenastokondygnacyjny wielorodzinny budynek mieszkalny przy ul. S. [...] w G., zrealizowany został w latach 1973-1974. Jak prawidłowo wskazał skarżący w dacie budowy tego budynku obowiązywało rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U. z 1961 r., nr 38, poz. 196 ze zm.). Zgodnie z 57 ust. 2 tego rozporządzenia budynki z lokalami mieszkalnymi, których podłoga znajduje się powyżej piątej kondygnacji albo na wysokości przekraczającej 15m nad terenem, należało zaopatrzyć w wewnętrzne zsypy i komory zsypowe lub spalarnie i takie też rozwiązania techniczne zastosowano przy realizacji budynku wielorodzinnego przy ul. S. [...] w G. Bezsporne jest, że w sierpniu 2013 r., ze względu na zmiany w przepisach dotyczących odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych i związaną z tym segregacją odpadów, Zarząd [...] Spółdzielni Mieszkaniowej zdecydował o wyłączeniu z użytkowania podejść (miejsc zrzutu) do szybu zsypowego na wszystkich kondygnacjach poprzez zaspawanie klap metalowych w miejscach zrzutu odpadów, pozostawiając niezmieniony dostęp do pomieszczenia na odpady z zewnątrz budynku. W tej sytuacji, wbrew twierdzeniom skarżącego, prawidłowo stwierdziły organy nadzoru budowlanego obu instancji, że do wykonanych w 2013 roku robót należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z treścią § 48 tegoż rozporządzenia: 1. Każdy budynek przeznaczony na pobyt ludzi oraz inne budynki, w których w trakcie użytkowania powstają odpady i nieczystości stałe, powinny mieć miejsca przystosowane do czasowego gromadzenia tych odpadów i nieczystości, usytuowane w samym budynku lub w jego otoczeniu. 2. Budynki, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem wysokościowych, mogą być wyposażone w wewnętrzne urządzenia (zsypy) do usuwania odpadów i nieczystości stałych." Prawidłowo przy tym stwierdziły organy nadzoru, że powyższy przepis dopuszcza jedynie możliwość zastosowania w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi (z wyjątkiem wysokościowych) wewnętrznych urządzeń (zsypów) do usuwania odpadów i nieczystości stałych, a nie obowiązek. W konsekwencji zaś, w ocenie Sądu, organy nadzoru budowlanego prawidłowo stwierdziły brak podstaw do wydania decyzji nakładającej obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z wyłączeniem z użytkowania zsypów w przedmiotowym budynku. Stan zgodny z prawem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 oznacza bowiem stan prawny aktualnie obowiązujący, nie zaś stan prawny, jaki miał miejsce w przeszłości. W związku z tym, wbrew twierdzeniom skarżącego, brak było podstaw do stosowania przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy nieobowiązujących już przepisów rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budownictwa powszechnego, które to obowiązywały w dacie budowy przedmiotowego budynku realizowanej w latach 1973 – 1974. Nadto, wbrew zarzutom skargi, Sąd nie dopatrzył się naruszenia ani przepisów Konstytucji, ani też art. 5 Prawa budowalnego. Wskazać przy tym należy, że w art. 5 Prawa budowlanego sformułowane zostały zasady ogólne Prawa budowlanego, określająca, jakie wymagania powinien spełniać obiekt budowlany, jak również jego budowa i użytkowanie. Przepis ten formułuje generalną zasadę nadającą kierunek interpretacji innych postanowień ustawy oraz przepisów wykonawczych. Opisane w nim wymagania są konkretyzowane w innych przepisach ustawy oraz rozporządzeniach wydanych na jej podstawie, szczególnie w przepisach techniczno-budowlanych. Tak więc z uwagi na swój ogólny, generalny charakter, przepisy art. 5 Prawa budowlanego nie mogą stanowić samodzielnej podstawy rozstrzygnięć administracyjnych. Sąd wskazuje ponadto, że podnoszone przez skarżącego zarzuty w kwestii błędnej interpretacji przepisów dotyczących segregacji odpadów nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Do właściwości organów nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia przy wykonywaniu robót budowlanych i utrzymywaniu obiektów budowlanych (art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b). Z tych wszystkich względów, nie dopatrując się jakiekolwiek naruszenia prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło