II SA/Gd 49/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg R. L. i B. M. na decyzję Wojewody z dnia 20 marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia 9 stycznia 2008r. nr [...]. R. L. i B. M. wnieśli skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 9 stycznia 2008r. orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości składającej się z działek oznaczonych nr ewidencyjnymi [...] o pow. odpowiednio 1,2368 ha, 7,7832 ha i 2,9100 ha, położonej w obrębie D., Gm. K., k.m. 2, stanowiącej własność R. L., dla której Sąd Rejonowy w W. Zamiejscowy Wydział Ksiąg wieczystych w P. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...], poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości rurociągu paliwowego DN250 oraz innych podziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tego rurociągu. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniach wniosków skarżący stwierdzili, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnione jest okolicznością, że po posadowieniu na przedmiotowej nieruchomości rurociągu wraz z dodatkową infrastrukturą, przywrócenie jej do stanu poprzedniego i usunięcie umieszczonych na niej urządzeń będzie operacją skomplikowaną, kosztowną i czasochłonną, jeśli w ogóle będzie możliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. z 2004 r. Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122 i art. 126, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W sytuacji niewydania przez organ administracji publicznej powyższego postanowienia, strona może po uprzednim wniesieniu zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, złożyć na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność organu w tym zakresie. Jednocześnie należy wskazać, że bezczynność organu w wydaniu z urzędu postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości, jak również niewniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność, nie pozbawia strony skarżącej możliwości złożenia do sądu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże może to nastąpić tylko w trybie art. 61 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Przepis art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość wydania przez sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotą ochrony tymczasowej w tym zakresie jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżący wykazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.