II SA/Gd 49/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. K. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 października 2015 r., nakazującą rozbiórkę obiektów budowlanych - dwóch przyczep kempingowych wraz z tarasami, usytuowanych na terenie działki nr [...] w miejscowości W., gmina S., wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek ten nie został przez skarżącego uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Wniosek powinien być zatem przez stronę skarżącą uzasadniony. Konieczne jest wskazanie argumentacji, popartej faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo znacznej szkody, dotyczy szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2010, s. 208). Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, niepubl.) W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji o rozbiórce obiektów budowlanych w postaci przyczep kempingowych wraz z tarasami skutkowało niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Przedmiotowe przyczepy są pojazdami posiadającymi tablice rejestracyjne i aktualne ubezpieczenie OC. Charakter tych obiektów umożliwia przewiezienie ich w inne miejsce, jak również ponowne umieszczenie na nieruchomości. Co do zasady ich rozbiórka nie powoduje skutków trudnych do odwrócenia ani znacznej szkody. Z okoliczności sprawy nie wynika także, by rozbiórka tarasów o wymiarach 4,3 m x 2,4 m i 6,4 m x 2,25 m powodowała szkodę w znacznym rozmiarze lub trudne do odwrócenia skutki. Ustalenie, że rozbiórka tego typu obiektów obiektu spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę musi opierać się na zindywidualizowanych i szczególnych okolicznościach, potwierdzających zaistnienie przesłanek z art. 61 § 1 p.p.s.a. Skarżący w przedmiotowej sprawie nie wskazał ich zaistnienia. Twierdzenia skarżącego zawarte we wniosku o wstrzymanie mają charakter ogólnikowy i nie zostały przez skarżącego uwiarygodnione. Skarżący nie wskazał wysokości ewentualnej szkody, jaka grozi mu w przypadku wykonania decyzji, brak jest zatem podstaw do uznania, iż szkoda ta będzie szkodą w znacznym rozmiarze. Charakter obiektów podlegających rozbiórce nie potwierdza, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc skutki powodujące istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu decyzji będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy dużym nakładzie sił i środków. Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie.