II SA/Gd 49/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Spółka z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 15 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. `Uzasadnienie Skarga A. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 15 listopada 2021 r. wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich decyzją z dnia 14 lipca 2021 r. odmówił wydania A. pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną obejmującą odprowadzenie wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych ulic: [..]-[..] do rowu poprzez istniejący wylot zlokalizowany na działce nr [..] Miasto M. Organ ustalił, że jednym z obowiązków nałożonych na skarżącą spółkę decyzją – pozwoleniem wodnoprawnym - Starosty z dnia 21 grudnia 2010 r. nr [..] było wykonanie odstojnika - piaskownika oraz separatora substancji ropopochodnych. Separator nie został jednak wykonany, ponieważ, jak oświadczyła skarżąca, w przyszłości planowana jest przebudowa sieci burzowej połączona z podłączeniem istniejącego separatora, a studnia sorpcyjna na działce nr [...] obręb [..] Miasto M. obsługująca ten wylot wykonana zostanie do końca 2030r. Zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1, pkt 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 15 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311) - wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej, m.in. z terenów miast mogą być wprowadzane do wód lub do urządzeń wodnych, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 75a ustawy z dnia 20 lipca 2017r. - Prawo wodne, o ile nie zawierają substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających 100 mg/l zawiesiny ogólnej oraz 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych. Ocenę, czy spełnione są te warunki, przeprowadza się na podstawie dokonywanych przez zakład, co najmniej dwa razy w roku, przeglądów eksploatacyjnych urządzeń oczyszczających. W związku z tym organ doszedł do wniosku, że A. nie wypełniło obowiązku wykonania odstojnika - piaskownika oraz separatora substancji ropopochodnych zgodnie z decyzją Starosty, co uniemożliwiło również spełnienie innego zobowiązania, jakim było dokonywanie co najmniej 2 razy w roku przeglądów eksploatacyjnych urządzeń czyszczących, a czynności z tym związane odnotowywać w zeszycie eksploatacji. Tymczasem stosownie do art. 399 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2021r. poz. 624 ze zm.) wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli zakład planujący korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych albo inne działania wymagające pozwolenia wodnoprawnego nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków. Powołał się również organ na art. 399 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, zgodnie z którym wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wód nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8, zgodnie z którym pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań m.in. ochrony środowiska, ochrony przyrody oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych. W przedmiotowym przypadku, wskazał organ, przepisem odrębnym jest rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych. Z postanowieniach tego rozporządzenia, odnoszących się do wprowadzania do wód lub do urządzeń wodnych wody opadowej lub roztopowej, ujętej w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzącej z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej w przypadku m.in. miast, wykluczono możliwość niestosowania urządzeń oczyszczających. W ocenie organu spółka miała wystarczająco dużo czasu na zamontowanie separatora, a termin podany w piśmie z dnia 20 maja 2021r., w którym oznajmiono, że studnia sorpcyjna obsługująca ten wylot wykonana zostanie do końca 2030r., jest zdecydowanie zbyt odległy, a wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenów miasta bez oczyszczania może źle wpływać na środowisko naturalne. W konsekwencji organ uznał, że pozwolenie wodnoprawne na odprowadzenie wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych przedmiotowych ulic nie może zostać wydane. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie rozpoznając odwołanie skarżącej decyzją z dnia 15 listopada 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w całości podzielając poczynione przez niego ustalenia i zastosowanie stosownie do nich przepisy. Organ stwierdził, że co prawda spółka wskazała termin zbudowania studni sorpcyjnej, jednak nie przedłożyła żadnej wiarygodnej dokumentacji, która potwierdziłaby, że faktycznie taka studnia jest projektowana. nie może przy tym udzielić pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenów miasta bez oczyszczania do rowu do końca 2030 roku, ponieważ byłoby to niezgodne z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Mając na uwadze, że wnioskodawca nie wykonał zobowiązania i nie zamontował urządzeń podczyszczających, organ uznał, że korzystał on z wód niezgodnie z obowiązującymi przepisami. A. w skardze na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie 15 listopada 2021 r. zarzuciła organowi naruszenie art. 399 ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na niewywiązanie się z obowiązków wynikających z poprzednio wydanego pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji, w której poprzednie pozwolenie wodnoprawne wygasło na skutek upływu terminu, na jaki zostało wydane, a w czasie jego obowiązywania organy nie stwierdziły nieprawidłowości w jego wykonywaniu, co skutkowało niedozwolonym przesunięciem postępowania kontrolnego uprzedniego pozwolenia wodnoprawnego na etap udzielania nowego pozwolenia, co nie znajduje oparcia w przepisach ustawy. Zarzucono też naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 par. 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji, w sytuacji jej wadliwości. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wód Polskich z dnia 14 lipca 2021 r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 roku, poz. 329 - w skrócie "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie wystąpiły. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z 2 lutego 2021 r. złożonym przez A. w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną obejmującą odprowadzenie wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych ulic: [...]-[..] do rowu poprzez istniejący wylot zlokalizowany na działce nr [..]. W tym przedmiocie Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie odmówił wnioskodawcy udzielenia stosownego pozwolenia wodnoprawnego, po czym Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał wydaną decyzję w mocy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z 15 listopada 2021 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2021 roku, poz. 2233 ze zm.). Zgodnie z art. 389 pkt 1 i 6 Prawa wodnego jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne i wykonanie urządzeń wodnych. W myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego usługi wodne obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Stosownie do art. 407 ust. 1 i 2 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek, do którego należy dołączyć: 1. operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, zwany dalej "operatem", wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych; 2. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana; 3. wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; 4. ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana; 5. wypisy z rejestru gruntów lub uproszczone wypisy z rejestru gruntów dla nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. W przypadku spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek wydania pozwolenia wodnoprawnego, organ administracji publicznej ma obowiązek wydania wnioskowanej decyzji. Odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności określone w art. 399 ust. 1 Prawa wodnego, tj. gdy: • projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7, tj.: • nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8; • projektowany sposób korzystania z wód dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony; oraz okoliczność zawarta w ust. 2 cytowanego przepisu, gdy zakład planujący korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych albo inne działania wymagające pozwolenia wodnoprawnego nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków. W przedmiotowej sprawie okolicznością uzasadniającą odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego uczyniono przesłankę określoną w art. 399 ust. 2 Prawa wodnego, która odnosi się do sytuacji, gdy strona wnioskująca o wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków. Wskazał orzekający organ, że w poprzednim pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym decyzją znak [...] z 21 grudnia 2010 r. przez Starostę wnioskodawca został zobowiązany m.in. do wykonania odstojnika - piaskownika i separatora substancji ropopochodnych. Z analizy akt sprawy wynika, że poprzednie pozwolenie wodnoprawne udzielone było na czas określony do 21 grudnia 2020 r. W pozwoleniu wodnoprawnym udzielonym stronie skarżącej w dniu 21 grudnia 2010 r. zawarto obowiązki wobec ubiegającego się o te pozwolenie w postaci wykonania projektowanych: odstojnika – piaskownika oraz separatora substancji ropopochodnych, dokonywanie co najmniej 2 razy w roku przeglądów eksploatacyjnych urządzeń czyszczących, a czynności z tym związane odnotować w zeszycie eksploatacji; konserwacja koryta rowu otwartego, w zakresie i na warunkach określonych przez jednostkę administracyjną, dbałość o właściwą eksploatację obiektów, regularny wywóz osadów gromadzących się w urządzeniach, kontrola gospodarki wodno-ściekowej na ternie przynależnej zlewni kanalizacyjnej oraz prowadzenie oszczędnej gospodarki wodą. W toku kontrolowanego postępowania wnioskodawca przyznał, że uprzednio projektowana studnia sorpcyjna na działce [...] nie została wykonana, ponieważ w przyszłości planowana jest przebudowa sieci burzowej połączona ze zmianą odprowadzenia wód opadowych i roztopowych. Ustalenie braku wywiązania się przez stronę skarżącą z obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych jest zdaniem Sądu bezsporne i jednoznaczne. W konsekwencji prawidłowo organy odmówiły wydania pozwolenia wodnoprawnego. Nie może odnieść skutku zarzut skarżącego, że organy wadliwie zastosowały przepis art. 399 ust. 2 ustawy Prawo wodne, bowiem w toku obowiązywania poprzednio wydanego pozwolenia wodnoprawnego nie dokonano kontroli realizacji warunków jego wydania a dodatkowo poprzednie pozwolenie wodnoprawne wygasło na skutek upływu terminu, na jaki zostało wydane. W ocenie strony skarżącej niedozwolone jest przesunięcie postępowania kontrolnego uprzedniego pozwolenia wodnoprawnego na etap udzielania nowego pozwolenia. Nie podziela Sąd stanowiska skarżącego, bowiem właśnie cytowany przepis art. 399 ust. 2 Prawa wodnego wprost wskazuje, że wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli zakład planujący korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków. Zatem tutaj orzekające organy nie miały do dyspozycji luzu decyzyjnego, a zobligowane były odmówić wydania pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji stwierdzenia, że uprzednio nałożone w udzielonym pozwoleniu warunki nie zostały przez obecnie wnioskujący podmiot zrealizowane. Chybiony jest także zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego w postaci art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji, gdyż rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji jest zgodne z prawem. Organy administracji dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, a także dokonały prawidłowej analizy wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego i ustalenia istotnych okoliczności sprawy. Organy obu instancji prawidłowo uzasadniły także wydane decyzje w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.