II SA/Gd 492/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 maja 2016 r. nr [...]. D. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2016 r. nr [...], mocą którego utrzymano postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 maja 2016 r. nr [...] w części dotyczącej nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego oraz wezwania do wykonania obowiązku i uchylono w części dotyczącej terminu uiszczenia tej grzywny oraz terminu wykonania obowiązku i ustalono nowy termin dla dopełnienia obu czynności do dnia 30 września 2016 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 maja 2016 r. nr [...] z uwagi na liczne i istotne uchybienia w nim zawarte, co powoduje, że takie postanowienie nie powinno być wykonywane. Poza tym wyegzekwowanie całej kwoty może narazić skarżącego na znaczące straty. Z kolei wykonanie rozbiórki wiaty zagrozi życiu zwierząt w niej zamieszkujących. Za wstrzymaniem wykonania przemawia więc zarówno ważny interes strony, jak i ważny interes społeczny. Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści przywołanego § 3 przepisu art. 61 wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania powinien w pierwszej kolejności dotyczyć zaskarżonego aktu lub czynności. W dalszej kolejności ustawodawca stwierdza, że dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1273/08, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że dopiero w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W konsekwencji, wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1227/05 nie publ.). Złożony zaś w niniejszej sprawie przez skarżącego wniosek nie dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2016 r. nr [...] a jedynie poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 maja 2016 r. nr [...]. Niezależnie od tego wskazać należy, że zarzucana w skardze niezgodność z prawem nie może stanowić uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada bowiem trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, LEX nr 1479276). Również ani ważny interes strony, ani też ważny interes społeczny nie stanowią ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania. Dodatkowo wskazać należy, że uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia zaś Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Z uwagi na powyższe, Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia złożonego przez skarżącego wniosku i na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.