II SA/Gd 493/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 2 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia 18 maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 18 maja 2010 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 19 sierpnia 2009 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych przebudowę i zmianę przeznaczenia garażu na pomieszczenie gospodarcze na terenie położonym w S. przy ul. S., działka nr [...], arkusz mapy 31. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, J. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż wykonanie prac budowlanych polegających na nadbudowie budynku położnego na skraju działki sąsiadującej z jego nieruchomością zakłóci korzystanie z nieruchomości skarżącego, przesłoni widok z okien jego budynku, ograniczy dostęp światła i w konsekwencji spowoduje obniżenie wartości rynkowej nieruchomości skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powyższej regulacji, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej jest uzależniona od wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie, dotyczyć muszą podmiotu skarżącego a nadto winny być przez ten podmiot uprawdopodobnione. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody, nie sprecyzował jej wysokości oraz nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa spowodowania dla niego skutków trudnych do odwrócenia. Niedogodności wskazywane przez skarżącego jako konsekwencja realizacji decyzji, w przypadku uchylenia decyzji będą mieć charakter czasowy, a skarżący nie wykazał, by powodowały one szkodę w znacznym rozmiarze. Ewentualna szkoda może, w przypadku uchylenia decyzji, powstać po stronie inwestora, jeżeli jej dalszą konsekwencją będzie konieczność rozbiórki wykonanych robót. Zdaniem Sądu, przewidziana w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucja wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę ma jednak na celu zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków dotykających skarżącego, a nie inwestora. Z unormowania art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) wynika, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego, sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi. W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń. Norma powyższa ma na celu zabezpieczenie pokrycia szkód inwestora, związanych ze wstrzymaniem procesu inwestycyjnego wskutek wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu, analiza unormowania art. 35a Prawa budowlanego w związku z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prowadzi do wniosku, iż celem wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę winna być ochrona przed skutkami decyzji takich osób, dla których jej wydanie wiąże się ze skutkami trudnymi do odwrócenia lub znaczną szkodą, a które nie mają wpływu na jej wykonanie. Inwestor mając świadomość zaskarżenia decyzji i możliwości jej uchylenia, sam winien ocenić ryzyko związane z rozpoczęciem procesu inwestycyjnego. Inwestora mogą dotknąć skutki realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę w postaci poniesienia znacznych kosztów lub trudnych do odwrócenia skutków, od niego to jednak wyłącznie zależy, czy rozpocznie realizację robót przed rozpatrzeniem skargi. Ingerencja Sądu nie jest w takiej sytuacji potrzebna do uchronienia tej strony postępowania przed niebezpieczeństwem, o którym jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.