II SA/Gd 515/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2008 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2001 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia 4 stycznia 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 48 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Nr 106 z 2000 r., poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. nakazał W. S. dokonanie rozbiórki samowolnie realizowanych schodów zewnętrznych na działce nr [...], dobudowanych do budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] i działce nr [...]w m. B. W. gmina S.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w oparciu o zebrany materiał dowodowy ustalono, iż W. S. bez pozwolenia na budowę na przełomie miesiąca wrzesień - październik 2000 r. rozpoczął realizację schodów zewnętrznych, prowadzących do I piętra budynku mieszkalnego nr [...] w miejscowości B. W. położonego na działce nr [...]. Wykonane zostały dwa biegi schodów: o wymiarach szer. 1,40, dł. 2,64 m i o wymiarach szer. 1,40 m, dług. 2,10 m oraz spoczniki: o wym. 1,40 x 1,40 i o wym. 2,40 x 3,40 podparte dwoma słupami stalowymi. Wykonywane schody są konstrukcji żelbetowej, ażurowe, dwuspornikowe. Inwestor oświadczył, iż istniejące schody wewnętrzne prowadzące do jego mieszkania o szer. 0,70 m konstrukcji drewnianej o dużym nachyleniu biegu są w złym stanie technicznym i ich użytkowanie jest niebezpieczne. Państwo S. są najemcami mieszkania i zamieszkują w budynku od 1991 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. S., domagając się przeprowadzenia wizji lokalnej celem stwierdzenia stanu faktycznego i podjęcia decyzji pozwalającej na dokończenie mu inwestycji. Skarżący wskazał, iż nie mógł ubiegać się o wydanie pozwolenia na budowę ponieważ nieruchomość nie jest jego własnością. Decyzją z dnia 30 stycznia 2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 48 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nie znajdując podstaw prawnych do jej zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu ustalono, że na działce nr [...] w B. W. gmina S., w 2000 r. rozpoczęto budowę schodów zewnętrznych, bez wymaganego prawem budowlanym pozwolenia na budowę. Budowa schodów zewnętrznych stanowi rozbudowę w myśl art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Zatem wobec stwierdzonej samowoli budowlanej zastosowanie przepisów art. 48 Prawa budowlanego, zgodnie z którymi właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez pozwolenia na budowę, jest uzasadnione. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż nie kwestionuje konieczności wykonania schodów zewnętrznych, jednakże może to nastąpić po uzyskaniu wymaganego pozwolenia na budowę. Skargę do Sądu wniósł W. S., wskazując, iż nie wiedział o tym, że na wybudowanie schodów trzeba mieć pozwolenie na budowę. Skarżący wskazał nadto, iż był zmuszony do wybudowania schodów, ponieważ dotychczasowe prowizoryczne schody były w złym stanie technicznym i o dużym nachyleniu i chciał wykonać wejście na piętro niezależne od innych współlokatorów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo organ wskazał, że nieznajomość procedur postępowania, czy też ważny interes strony nie ma wpływu na ocenę sprawy rozpatrywanej w świetle przepisów prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Organ administracji w zaskarżonej decyzji nie naruszył przepisów prawa, obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, a podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowił, że z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepisy art. 29 i 30 Prawa budowlanego nie przewidywały zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę części obiektu budowlanego stanowiącej schody zewnętrzne. Inwestycja, na której przeprowadzenie wymagane było posiadanie pozwolenia na budowę lub dokonanie obowiązku zgłoszenia budowy, przeprowadzona bez spełnienia tych wymogów przez inwestora stanowiła samowolę budowlaną, spotykającą się z sankcją przewidzianą w art. 48 Prawa budowlanego. Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, przewidywał wobec obiektów budowlanych i ich części wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, obowiązek nakazania przez organy nadzoru budowlanego ich rozbiórki. Przepis ten nie pozostawiał organom administracji sfery uznaniowości w zakresie zastosowania sankcji rozbiórki części obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Stwierdzenie, że wzniesienie określonego obiektu budowlanego lub jego części nastąpiło bez wymaganego pozwolenia na budowę obligowało organ administracji do nakazania jego rozbiórki w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w stanie prawnym z daty podjęcia zaskarżonej decyzji nie przewidywały możliwości legalizacji obiektu wybudowanego bez pozwolenia na budowę bądź bez dokonania obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi, ani nie dopuszczały stosowania jakichkolwiek okoliczności łagodzących ten rygor. Wszelkie podnoszone przez skarżącego okoliczności, dotyczące celu budowy, stanu nieruchomości i braku wiedzy o obowiązku uzyskania pozwolenia, nie mają w świetle treści art. 48 Prawa budowlanego znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako bezzasadną.