II SA/Gd 52/12

Dnia 4 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2011 roku, którą organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2011 roku i nakazał skarżącemu doprowadzenie rozbudowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr [...] obręb nr [...] w S. przy ul. D. [...], do stanu poprzedniego poprzez: skucie tynków na ścianie zewnętrznej zachodniej i na murku schodów zewnętrznych - w kondygnacji parteru oraz zdemontowanie stolarki okiennej z PCV w dwóch otworach okiennych w ścianie północnej i jednego w ścianie zachodniej - w kondygnacji parteru. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że rozbiórka wskazana w decyzji może spowodować zagrożenie dla całego budynku. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować zagrożenie dla całego budynku, jeżeli decyzja ta nakazuje jedynie skucie fragmentu otynkowania obiektu i zdemontowanie stolarki okiennej. Rozpoznając niniejszy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, nr 270) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Istotą instytucji ochrony tymczasowej (wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji) jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wydana w niniejszej sprawie decyzja organu II instancji - w ocenie Sądu - tego typu zagrożeń nie powoduje. W szczególności należy wskazać, że wykonanie rozbiórki wskazanych w zaskarżonej decyzji robót budowlanych nie spowoduje powstania nieodwracalnych skutków, albowiem brak jest przeszkód, aby ponownie wykonać tynkowanie wskazanych w decyzji ścian zewnętrznych oraz stolarkę okienną. Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji, przez rozbiórkę ww. robót budowlanych, spowodowało wyrządzenie skarżącemu znacznej szkodę. Teza taka nie znajduje również oparcia w analizie stanu faktycznego spawy. Przede wszystkim z zakresu robót budowlanych (otynkowanie części ścian w kondygnacji parteru oraz wykonanie stolarki okiennej w trzech otworach okiennych) nie sposób wywieść jakiegokolwiek wpływu ewentualnej ich rozbiórki na konstrukcję całego budynku. Skarżący nie wskazywał również, aby koszt nakazanych prac rozbiórkowych stanowił szkodę o znacznych rozmiarach. Skarżący w tym zakresie nie wypowiedział się w skardze, a okoliczności uprawdopodabniające ewentualną możliwości wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania decyzji winny być treścią uzasadnienia wniosku. Tymczasem tego rodzaju argumentacji w rozpoznawanym wniosku zabrakło, co uniemożliwia Sądowi prawidłową ocenę jego zasadności w tym zakresie. Mając powyższe na względzie Sąd - na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.