II SA/Gd 522/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy [...] z dnia 5 sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej postanawia sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 października 2007 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2005 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi w ten sposób, że w wersach siódmym i drugim od końca uzasadnienia postanowienia w miejsce "art. 88 § 5" wpisać " art. 87 § 5". Postanowieniem z dnia 4 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego Z. T. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2005 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd w uzasadnieniu postanowienia przywoływał przepisy art. 86 § 1 , 87 § 2 , 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) , rozważając w szczególności sytuację przewidzianą przez art. 87 § 5 p.p.s.a, tj. przywrócenie terminu w przypadkach wyjątkowych po upływie roku od uchybionego terminu. Jednak mimo przywoływania treści art. 87 § 5 p.p.s.a. , w końcowej części uzasadnienia – w wersach drugim i siódmym od końca, Sąd omyłkowo dwukrotnie wskazał nieistniejący art. 88 § 5 p.p.s.a. ( art. 88 nie zawiera paragrafów), zamiast art. 87 § 5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W piśmiennictwie i orzecznictwie nie ma wątpliwości także co do tego, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu orzeczenia. Z treści uzasadnienia postanowienia w sposób niewątpliwy wynika, że dwukrotne przywołanie nieistniejącego artykułu 88 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest w istocie oczywistą omyłką, bowiem omówieniu przez sąd podlegał przepis art. 87 § 5 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 156 § 1, 156 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.