II SA/Gd 524/10
PostanowienieWSA w Gdańsku2010-08-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, wniosek o wstrzymanie wykonania nie został przez skarżącego uzasadniony.Stan faktyczny
R. W. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładającą obowiązki w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Następnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 19 czerwca 2010 r. R. W. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 26 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Z kolei pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie zawierał żadnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – zwaną dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., który reguluje instytucje wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Rozpatrując wniosek R. W. i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie i dotyczyć muszą podmiotu skarżącego.
Wskazać należy, że skarżący, a to na nim ciążył ten obowiązek, nie uprawdopodobnił poniesienia jakiejkolwiek szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków, w związku z zaskarżoną decyzją ani innymi decyzjami pozostającymi w granicach sprawy.
Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania w ogóle nie został przez skarżącego uzasadniony. Samo zaś złożenie takiego wniosku nie nakłada na Sąd obowiązku analizowania z urzędu i oceny co do spełnienia kryteriów, o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie.
Z uwagi zatem na nieuprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za niezasadny.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło