II SA/Gd 528/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić J. K. przyznania prawa pomocy. J. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego w kwocie 600 zł oraz emerytury w wysokości 399,68 zł miesięczne. Jak oświadczyła – jest właścicielką domu o powierzchni 130,4 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 90 ha. Poza powyższym, według oświadczenia, skarżąca nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3000 Euro oraz jakichkolwiek zasobów pieniężnych, w tym oszczędności i papierów wartościowych. Wnioskodawczyni podała, że prowadzi firmę "A" w G. W ubiegłym roku rozpoczęła budowę hali, w której ma odbywać się sprzedaż. Na tę okoliczność zaciągnęła kredyt, który mimo, że inwestycja nie jest zakończona – musi spłacać. Ponadto, zatrudnia 15 pracowników, którym musi płacić regularne pensje. Prowadzona działalność gospodarcza obecnie przynosi straty. Wnioskodawczyni zadłużyła się urodziny, a także negocjuje z kontrahentami w kwestii spłaty swoich zobowiązań. W tej sytuacji, nie stać jej na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do stanu majątkowego skarżącej oraz jej możliwości zarobkowych Sąd, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. (doręczonym w dniu 2 września 2008 r.), wezwał ją do przedłożenia – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów źródłowych: - wyciągów wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu, z jednoczesnym wykazaniem wysokości zadłużenia kredytowego i miesięcznej wysokości rat do spłaty, - odpisów zeznań podatkowych za 2007 i 2008 rok, a w przypadku ich nieskładania – stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z Urzędu Skarbowego, - dowodów potwierdzających wysokość aktualnego dochodu (poniesionej straty) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (deklaracja PIT-5/5L za maj, czerwiec, lipiec b. r.), - oświadczenia, z kim wnioskodawczyni zamieszkuje, jakie są miesięczne koszty utrzymania domu mieszkalnego, - przedłożenia nakazu płatniczego dotyczącego należących do wnioskodawczyni nieruchomości, - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych przez skarżącą lub na jej działalność gospodarczą pojazdów mechanicznych (podania marki, modelu, roku produkcji i aktualnej wartości rynkowej). Pomimo upływu terminu sądowego, do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarżąca nie przedłożyła żadnych z wyżej wymienionych dokumentów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 245 § 3 cytowanej ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zatem, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Mając na uwadze okoliczność, iż skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu, nie wnosiła też o przedłużenie terminu do jego wykonania, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Pomimo bowiem wezwania, wnioskodawczyni nie przedłożyła żądanych w nim dokumentów, które pozwoliłyby na wyjaśnienie istotnych okoliczności oraz nasuwających się wątpliwości dotyczących jej sytuacji finansowej i możliwości zarobkowych. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika, iż jest ona właścicielką dużego majątku w postaci domu mieszkalnego oraz nieruchomości rolnych o powierzchni 90 ha. Nadto, prowadzi ona działalność gospodarczą, która wedle oświadczenia, przynosi dochód miesięczny w wysokości 600 zł. Skarżąca podnosiła również, iż prowadzoną działalność w dużej mierze kredytuje. Okoliczności te wymagały wyjaśnienia, jednak skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu, które do tego celu zmierzało. W tej sytuacji, brak jest podstaw by przyjąć, że osoba posiadająca tak znaczny majątek, spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.