II SA/Gd 530/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska,, Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.), Protokolant Małgorzata Kuba, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia 28 czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 4 maja 2004 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego J. K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. określa, iż wyżej wymienione decyzje nie mogą być wykonywane. Prezydenta Miasta decyzją z dnia 4 maja 2004 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał K. M. pozwolenie na budowę tymczasowego przykrycia namiotowego nad istniejącym kortem tenisowym na działce nr [...] KM obręb W. K. przy ul. [...] w G.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż na obszarze, w obrębie którego mieści się teren inwestycji, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy W. K. w G., zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 26 czerwca 2002 r., w związku z tym, zmiana sposobu zagospodarowania terenu związana z realizacją przedmiotowej inwestycji nie wymaga ustalenia warunków zabudowy. Organ wywiódł, iż projekt budowlany przedłożony przez inwestora został wykonany przez osoby uprawnione oraz spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego i zawiera wymagane uzgodnienia. Organ podniósł, iż zgodnie z treścią planu miejscowego obszar na którym projektuje się tymczasową halę namiotową znajduje się na obszarze oznaczonym - [...] gdzie zgodnie z przeznaczeniem, funkcją podstawową są usługi publiczne - szkoła podstawowa, a funkcją dopuszczalną jest wykorzystanie terenu i obiektów dodatkowo na inne cele usługowe, nie kolidujące z działalnością szkoły. Ponadto zgodnie z § 15 planu Miejski Konserwator Zabytków postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2004 r. uzgodnił zgodność budowy tymczasowego przykrycia namiotowego nad kortem tenisowym. Organ wskazał, iż w trakcie postępowania J. K., będący stroną w postępowaniu, wniósł uwagi i zastrzeżenia dotyczące legalności istniejącego obiektu budowlanego oraz uciążliwości związanych z korzystaniem z kortów. Organ podał, iż J. K. wniósł również o wykonanie opracowania dotyczącego wpływu na środowisko kortów tenisowych oraz wybudowania barier ochronnych. Odnosząc się do tych uwag organ w uzasadnieniu wskazał, że projektowany obiekt, nie został zaliczony do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gdzie wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 179 poz. 1490 z 2002r). Na skutek wniesionego odwołania przez J. K. Wojewoda decyzją z dnia 28 czerwca 2004 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wywiódł, iż przedłożony projekt budowlany spełnia warunki wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2, a inwestor dopełnił wymogów art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003r. ze zm) a inwestor ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tym samym, zdaniem organu, zgodnie z art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy nie można było odmówić w przedmiotowej sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do kwestii podnoszonych w odwołaniu organ stwierdził, że inwestor złożył oświadczenie na piśmie, iż hala została rozebrana, a powyższe oświadczenie zostało przyjęte przez w dniu 4 lutego 2004r. Odnosząc się do zarzutu z odwołania, iż w postępowaniu nie brała udziału strona postępowania E. J. organ wywiódł, iż z akt wynika, iż nieruchomość należąca do J. nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J. K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podał, iż w trakcie postępowania administracyjnego pominięto jako strony jego sąsiadów -właścicieli sąsiednich nieruchomości i nie przeprowadzono badań dotyczących hałasu z kortów. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze. zm.) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Sąd uznał, iż skarga jest zasadna. Sąd stwierdził, iż organy administracyjne rozpoznając wniosek inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenie na budowę tymczasowego przekrycia namiotowego nad istniejącym kortem tenisowym na działce nr [...] obręb W. K. przy ul. [...] w G. nie wyjaśniły zakresu oddziaływania inwestycji, a przez co nie mogły prawidłowo określić, kto jest stroną postępowania. Zgodnie z art. 28 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Powyższy przepis ustawy wskazuje, że decydujące znaczenie dla oceny, kto jest stroną postępowania ma wyjaśnienie obszaru oddziaływania inwestycji. Zdaniem Sądu ogólnikowe stwierdzenie przez organ II instancji, iż nieruchomość J. nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji nie wyjaśnia, jakimi kryteriami organ kierował się do zaliczenia jednych nieruchomości do obszaru oddziaływania a innych nie. Sąd podziela zarzuty skarżącego, iż rozpoznając przedmiotową sprawę organy nie wyjaśniły w sposób przekonywujący, jakie są granice obszaru oddziaływania inwestycji polegającej na budowie tymczasowego przykrycia namiotowego nad istniejącym kortem tenisowym na działce nr [...] obręb W. K. przy ul. [...] w G.. Brak tych rozważań, zdaniem Sądu, doprowadził do przyjęcia z góry przez organ tezy, iż nieruchomość J. nie znajduje się w jego obrębie. Zdaniem Sądu upoważnia to do stwierdzenia, że zaskarżone decyzje wydane zostały bez wyjaśnienia istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności jaką jest obszar oddziaływania planowanego obiektu, co naruszyło art. 7 i 77 k.p.a., a brak tego ustalenia doprowadził do naruszenia przepisów prawa materialnego art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003r. ze zm), które miało wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.). Rozpoznają ponownie sprawę organy administracji publicznej muszą rozważyć kwestie związane z pojęciem ,,obszaru oddziaływania" i określić jego granicę i na tej podstawie wskazać, kto jest strona postępowania. Sąd na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określił, iż zaskarżone decyzje nie mogą być wykonywane. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.