II SA/Gd 539/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8 maja 2008 r. uchyliło decyzję organu I instancji odmawiającą skarżącemu J. K. przyznania zasiłku celowego w kwocie 1.000 zł i przekazało temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z tej samej daty Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania od pisma organu I instancji informującego skarżącego o miejscu publikacji żądanych przez niego aktów prawnych. Na powyższe rozstrzygnięcia Kolegium J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jedną skargę. Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje postanowienie organu w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności jego odwołania wywodząc, iż organ I instancji winien udostępnić mu żądane przez niego akty prawne. W skardze skarżący w żaden sposób nie odniósł się do decyzji kasacyjnej Kolegium wydanej w sprawie dotyczącej przyznania mu zasiłku w kwocie 1.000 zł lecz zażądał zasądzenia przez sąd administracyjny na jego rzecz od Kolegium różnych kwot: tj. 4.000 zł z odsetkami od dnia 14 kwietnia 2008 r. z tytułu zasiłku celowego specjalnego, 500 zł miesięcznie z tytułu zasiłku celowego specjalnego, 1.000.000 zł z tytułu odszkodowania za nieprzestrzeganie przez Kolegium Konstytucji i ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o ochronie danych osobowych. Skarżący zażądał również od sądu przyznania mu mieszkania socjalnego w G. oraz przyznania mu środków finansowych na pomoc w utrzymaniu tego mieszkania. Skarżący opisał swoją trudną sytuację życiową i materialną i wyjaśnił na jakie potrzeby zamierza przeznaczyć przyznane mu przez sąd kwoty. Należy wyjaśnić, że sprawa ze skargi J. K. na postanowienie Kolegium z dnia 8 maja 2008 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania została odrębnie zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą II SA/Gd 540/08 i zostanie rozpoznana po przeprowadzeniu rozprawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest natomiast pozostała część skargi J. K., która została zarejestrowana jako sprawa dotycząca decyzji Kolegium z dnia 8 maja 2008 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Z treści skargi jednak nie wynika, że skarżący kwestionuje prawidłowość wydanej decyzji, lecz domaga się zasądzenia od Kolegium na jego rzecz w/w kwot i przyznania mu mieszkania socjalnego wraz z pomocą finansową pozwalającą na jego utrzymanie. W tym zakresie Sąd uznał, iż wniesiona skarga podlega odrzuceniu z następujących względów: Zakres kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, sprawującego kontrolę działalności administracji publicznej, określony został przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z powyższej regulacji sąd administracyjny nie może rozpoznać roszczeń skarżącego dotyczących zasądzenia na jego rzecz od organu żądanych kwot zasiłków, odszkodowania czy też orzec o przyznaniu skarżącemu mieszkania socjalnego i pomocy finansowej na jego utrzymanie. Sąd administracyjny ani nie rozstrzyga w zastępstwie organów administracji spraw administracyjnych, ani nie orzeka w sprawach w których strona domaga się od organu przyznania odszkodowania z tytułu, jak to określił skarżący, łamania i nieprzestrzegania prawa. W sytuacji gdy organ administracji publicznej podejmuje swoje rozstrzygnięcie ( decyzję lub postanowienie ) w indywidualnej sprawie administracyjnej z naruszeniem przepisów prawa sąd jest władny je uchylić, bądź stwierdzić jego nieważność, a nie zasądzić stronie z tego tytułu odszkodowanie. W indywidualnych sprawach administracyjnych z zakresu pomocy społecznej decyzje podejmują właściwe organy wskazane w ustawie i sąd jest władny skontrolować prawidłowość tych rozstrzygnięć, nie może natomiast sam orzekać wyrokiem o przyznaniu stronie określonego zasiłku. Z tych przyczyn skargę w tym zakresie należało odrzucić, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.