II SA/Gd 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego uregulowania sytuacji prawnej obiektów budowlanych do właściwego organu oddala skargę. W dniu 11 października 2010 r. do Burmistrza Miasta L. wpłynęło pismo J. i T. B. z dnia 8 października 2010 r. informujące, iż budynki mieszkalno - usługowe usytuowane przy ulicy S. w L. na działkach: nr 277/3, nr 277/4, nr 277/5, nr 277/6, nr 277/7, nr 277/8, nr 277/9, nr 277/10, nr 277/11 obręb 7, zostały wzniesione niezgodnie z planem geodezyjnym, granicami działek i z naruszeniem planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z potrzebą uregulowania sytuacji prawnej obiektów J. i T. B. wnieśli o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tych błędów. Burmistrz Miasta L., na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., postanowieniem z dnia 13 października 2010 r. nr [...], przekazał wniosek J. i T. B. z dnia 8 października 2010 r. według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Uzasadniając wydane postanowienie organ wskazał, iż zgodnie z art. 3 pkt 17, art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 83 ust. 1, art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organem właściwym w sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Okoliczność ta, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., uzasadnia przekazanie wniosku właściwemu organowi. J. i T. B. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że ich wniosek z dnia 8 października 2010 r. nie dotyczył zgodności realizacji budynków przy ulicy S. z projektem, lecz dotyczył zarzutu przekroczenia granic działek oraz zbadania czy przy sprzedaży wskazanych nieruchomości nie doszło do złamania przepisów geodezyjnych przez Urząd Miasta w L. w latach 1983 – 1985. Wniosek dotyczył również tego czy budynki mieszkalno – usługowe wzniesiono zgodnie z granicami działek i planem geodezyjnym jak również z naruszeniem planu zagospodarowania przestrzennego wówczas obowiązującego a także z nowym planem zagospodarowania przestrzennego obecnie obowiązującym. Odwołujący się wyjaśnili, iż Burmistrz L. decyzją z dnia 24 listopada 2009 r. polecił dokonanie wznowienia znaków geodezyjnych działki nr 277/31 w celu ustalenia faktycznego przebiegu granic nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 123 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 65 § 1 k.p.a., postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r. nr [...], utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 84 ust 1 oraz art. 84 a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006. Nr 156. poz. 1118): 1) kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego; 2) kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej; 3) badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych oraz 4) współdziałanie z organami kontroli państwowej należy do zadań nadzoru budowlanego. Kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmuje natomiast: 1) kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę; 2) sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji; 3) sprawdzanie dopuszczenia do stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych. Organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego: 1) badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno - budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień a także 2) sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych stanowią zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązkowy składnik projektu budowlanego, a przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, organ wydający takie pozwolenie obowiązany jest zweryfikować zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadki braku miejscowego planu (art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Organ odwoławczy stwierdził, iż kompetencje w zakresie wynikającym z wniosku stron posiada wyłącznie organ nadzoru budowlanego, dlatego też przekazanie wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego było zasadne. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż badanie prawidłowości sprzedaży nieruchomość przez Urząd Miasta L. nie leży w kompetencjach żadnego organu administracji. Sprzedaż nieruchomości jest czynnością cywilno-prawną, może więc być kwestionowana jedynie przed sądem powszechnym. J. i T. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazując, iż od lipca 2009 r. ubiegają się o wydzierżawienie pasa gruntu należącego do miasta lecz sprawa do chwili obecnej nie została uregulowana. Burmistrz stwierdził bowiem, iż granica działki skarżących jak i sąsiednich działek została przesunięta i do czasu wznowienia znaków granicznych przez uprawnioną do tego służbę geodezyjną nie będzie możliwe podjęcie decyzji o zawarciu umowy dzierżawy. Skarżący wskazali, iż Burmistrz Miasta L. decyzją z dnia 24 listopada 2009 r. dokonał wznowienia znaków geodezyjnych działki nr 277/31 z nieruchomościami położonymi wzdłuż ulicy S. od nr 18a do nr 26 w celu faktycznego przebiegu granic nieruchomości. Mimo upływu kilkunastu miesięcy, Burmistrz ze wszystkiego się wycofał, nie informując ich o tym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ wskazał, iż organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżących z dnia 8 października 2010 r. jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego natomiast sprawa sygnalizowana w skardze, nie była wcześniej przez skarżących wskazywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., który stanowi, iż jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie stwierdzi, że jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. O właściwości organu decyduje treść wniesionego podania, wyznaczająca rodzaj sprawy administracyjnej podlegającej rozpatrzeniu oraz przepisy postępowania regulujące właściwość organów do rozpatrzenia spraw określonej kategorii. Skarżący w złożonym wniosku wskazali, iż budynki mieszkalno - usługowe usytuowane przy ulicy S. w L. na działkach: nr 277/3, nr 277/4, nr 277/5, nr 277/6, nr 277/7, nr 277/8, nr 277/9, nr 277/10, nr 277/11 obręb 7, zostały wzniesione niezgodnie z planem geodezyjnym, granicami działek i z naruszeniem planu zagospodarowania przestrzennego i wnieśli o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tych błędów. Przy tak sformułowanym wniosku organ prawidłowo uznał, iż jego rozpoznanie należy do kompetencji organu nadzoru budowlanego. Określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych stanowią zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006. Nr 156. poz. 1118) obowiązkowy składnik projektu budowlanego, a przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ wydający takie pozwolenie obowiązany jest zweryfikować zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, właściwy organ przeprowadza postępowanie legalizacyjne w przypadku stwierdzenia wykonania robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Organem tym zgodnie z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Skarżący stwierdzili w odwołaniu, iż ich wniosek dotyczył także sprawdzenia czy budynki mieszkalno – usługowe wzniesiono zgodnie z granicami działek i planem geodezyjnym, jak również z naruszeniem planu zagospodarowania przestrzennego wówczas obowiązującego. Nowe okoliczności dotyczące prawidłowości wyznaczenia przez Urząd Gminy granic nieruchomości i wznowienia znaków granicznych nie były przedmiotem złożonego wniosku. Żądanie prowadzenia postępowania w takim dodatkowym zakresie nie podlega rozpatrzeniu przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Niemniej jednak, żądanie takie nie zostało przekazane do rozpatrzenia temu organowi, bowiem nie było ono ujęty we wniosku z dnia 8 października 2010 r. Przekazanie wniosku w zakresie dotyczącym badania zgodności wzniesienia budynków z planem geodezyjnym, granicami działek i planem zagospodarowania przestrzennego powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego, nie pozbawia skarżących prawa wystąpienia do organu z nowym wnioskiem, sformułowanym adekwatnie do ich oczekiwań. Przedstawione dodatkowo przez skarżących żądania mogą wskazywać na konieczność przeprowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia znaków granicznych lub postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości na podstawie przepisów art. 39 ust. 1 lub 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 , poz. 2027 ze zm.) bądź też przepisów kodeksu cywilnego. Ocena tej kwestii i jak i właściwości organu zostanie dokonana po złożeniu przez skarżących organowi wniosku formułującego żądanie w tym zakresie. Wydane postanowienia nie naruszają prawa materialnego ani procesowego, wniesiona skarga podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).