II SA/Gd 54/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A – Spółki Jawnej z siedzibą w G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 27 października 2011 r., nr XIX/324/11 w przedmiocie udzielenia bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz wyrażenia zgody na ustalenie stopy procentowej rozłożonej na raty opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku na rzecz skarżącej A – Spółki Jawnej z siedzibą w G. wpis w kwocie 300 zł (trzysta złotych). "A" J. G. Spółka z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 27 października 2011r. nr [...] w sprawie udzielenia bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz wyrażenia zgody na ustalenie stopy procentowej rozłożonej na raty opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W toku postępowania sądowoadministracyjnego na rozprawie w dniu 6 marca 2013r. pełnomocnik organu złożył do akt wydruk z Dziennika Urzędowego Województwa [...] z dnia 28 stycznia 2013r., który zawiera uchwałę Rady Miasta z dnia 31 stycznia 2013r. uchylającą zaskarżoną uchwałę. Uchwała wejdzie w życie w dniu 15 marca 2013. W konsekwencji skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie natomiast do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że cofniecie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. Przede wszystkim brak jest podstaw do uznania, że zmierza ono do obejścia prawa. Nadto nie można w żadnym razie twierdzić, że cofnięcie skargi przez skarżącą spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę jest równoznaczne z wiążącym stwierdzeniem sądu, że zaskarżony akt nie jest obarczony wadami uzasadniającymi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Wskazuje się bowiem, że cofnięcie skargi obliguje sąd do zbadania czy zaskarżony akt nie jest dotknięty wadą nieważności, czyli do podjęcia wszystkich działań wyznaczonych zakresem kompetencji w fazie orzekania. W rezultacie zaakceptowanie cofnięcia skargi jest zdeterminowane uprzednią merytoryczną oceną zaskarżonego aktu i stwierdzeniem jego zgodności z prawem. W konsekwencji postanowienie o umorzeniu postępowania ze względu na dopuszczenie cofnięcia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego zrównuje się z oceną uzasadniającą wydanie wyroku oddalającego skargę (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2009r. , II SA/Kr 35/09, Centralna Baza orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zadaniem Sądu należy mieć przede wszystkim na uwadze, że uznanie przez sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne wymagałoby uprzedniego ustalenia, że zaskarżony akt obarczony jest wadami powodującymi jego nieważność. W przypadku skargi na akt prawa miejscowego kontrola zgodności z prawem tego aktu poprzedzona jest jednakże ustaleniem legitymacji do wniesienia skargi, a wiec wyjaśnieniem czy interes prawny skarżącego został naruszony przez zaskarżony akt, jak wymaga tego art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.). Co więcej, okoliczności te powinny zostać wykazane przez skarżącego. Skutkiem zaś niewykazania naruszenia interesu prawnego jest oddalenie skargi z uwagi na brak legitymacji. W takim zaś przypadku sąd nie może w ogóle dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącej umożliwiłoby Sądowi ocenę zgodności z prawem podjętej uchwały. Skarżąca cofnęła natomiast skargę na uchwałę przed wykazaniem naruszenia interesu prawnego. Na obecnym etapie postępowania nie można zatem uznać, że cofnięcie skargi przez skarżącą byłoby niedopuszczalne. W związku z tym brak jest podstaw do nieuwzględnienia oświadczenia skarżącej zgłoszonego na rozprawie dniu 6 marca 2013r. o cofnięciu skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.