II SA/Gd 541/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi oraz Z. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać B. D. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. B. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona dwuosobowe gospodarstwo domowe, mając na utrzymaniu dwuletnią córkę. Źródłem jej utrzymania jest dochód z tytułu prac dorywczych w wysokości 700 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni, wedle oświadczenia, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, poza udziałem (1/2) w nieruchomości budynkowej o powierzchni 73 m2. Jak wskazała, z uzyskiwanych dochodów z trudem pokrywa koszty niezbędnych potrzeb życiowych. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawczyni, w szczególności fakt niskich dochodów gospodarstwa domowego wnioskodawczyni, która ma na utrzymaniu małe dziecko oraz braku znaczącego majątku i oszczędności, należało uznać, iż wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.