II SA/Gd 547/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca w dniu 9 lipca 2007 r. wniosła za pośrednictwem organu skargę do tut. sądu administracyjnego. W treści skargi skarżąca wskazała, iż zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 8 czerwca 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, iż skarżąca na pocztowym druku potwierdzenia doręczenia przesyłki pokwitowała odbiór decyzji w dniu 5 czerwca 2007 r. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie daty doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji Sąd zwrócił się do skarżącej o jednoznaczne sprecyzowanie daty doręczenia jej przesyłki, a przypadku podtrzymania twierdzenia o jej otrzymaniu w dniu 8 czerwca 2007 r. do przedłożenia dowodów na tą okoliczność w terminie 7 dni pod rygorem uznania prawidłowości daty doręczenia wynikającej ze zwrotnego potwierdzenia znajdującego się w aktach sprawy. Jednocześnie sąd poinformował skarżącą, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, iż decyzja została jej doręczona w dniu 5 czerwca 2007 r. Powyższą informacje skarżąca otrzymała w dniu 19 września 2007 r. W piśmie z dnia 25 września 2007 r. skarżąca wyjaśniła, iż nie jest pewna w jakiej dacie otrzymała zaskarżoną decyzję, zanotowała natomiast, że miało to miejsce 8 czerwca 2007 r. Wyjaśniła, że mogła się w tej dacie pomylić z tego względu, że na początku czerwca chorowało jej dziecko, a dostęp do lekarzy z powodu Święta Bożego Ciała ( 7 czerwca 2007 r. ) był utrudniony. Z uwagi na powyższe, w przypadku uchybienia terminowi do wniesienia skargi skarżąca wniosła w tym piśmie o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Zgodnie z art. 85 w/w ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie 30 – dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy na jej wniesienie, a liczonego od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Skarga została bowiem wniesiona w dniu 9 lipca 2007 r., a zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 czerwca 2007 r. Data doręczenia zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki ( adnotacja skarżącej o dacie otrzymania przesyłki i pieczęć z datownikiem właściwego urzędu pocztowego ). Ponadto w toku postępowania wyjaśniającego Sąd zwrócił się do Urzędu Pocztowego w R. o dodatkową informację w tym zakresie i poczta potwierdziła prawidłowość figurującej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru daty doręczenia w dniu 5 czerwca 2007 r. Zatem skarga winna być przez skarżącą wniesiona do dnia 5 lipca 2007 r. Wniesienie jej po upływie terminu umożliwiało skarżącej wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie jak wynika z twierdzeń skarżącej sądziła ona, że decyzję organu otrzymała w dniu 8 czerwca 2007 r. to do czasu uzyskania informacji o dacie pokwitowania odbioru skarżąca nie mogła wiedzieć, iż uchybiła terminowi. Dowiedziała się o tym z pisma z Sądu, które otrzymała w dniu 19 września 2007 r., w którym poinformowano ją o tym, że potwierdziła odbiór zaskarżonej decyzji w dniu 5 czerwca 2007 r. Należy więc uznać, iż przyczyna uchybienia terminu tj. błędne przekonanie skarżącej o dacie otrzymania decyzji ustała w dniu 19 września 2007 r. Zatem od tej daty rozpoczął bieg 7 – dniowy termin wskazany w art. 87 § 1 w/w ustawy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wobec tego, iż skarżąca złożyła wniosek w dniu 25 września 2007 r. istniały podstawy do jego merytorycznego rozpoznania. Warunkiem przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu terminu. Strona domagając się jego przywrócenia zobowiązana jest stosownie do przepisu art. 87 § 2 ustawy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy. Należy wskazać, iż oceny braku winy strony w uchybieniu terminu dokonuje się w oparciu o wskazane przez stronę okoliczności, które spowodowały jego niedotrzymanie. Przy ocenie tej należy jednak uwzględniać tzw. obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W niniejszej sprawie nie można uznać, iż uchybienie terminu nastąpiło wskutek okoliczności niezależnych czy niezawinionych przez skarżącą. Wprawdzie oczywistym i naturalnym jest, że w sytuacji nadmiaru obowiązków związanych ze sprawami zawodowymi czy rodzinnymi strona może uchybić pewnym czynnościom procesowym to jednak okoliczność ta sama w sobie nie może automatycznie powodować przywrócenia terminu. W takiej sytuacji bowiem wszystkie terminy zastrzeżone przez ustawodawcę byłyby tak naprawdę tylko fikcyjne. Choroba dziecka i niemożność znalezienia odpowiedniego lekarza na początku czerwca 2007 r. w okresie w którym skarżącej doręczono decyzję rzeczywiście mogła wpłynąć na to, iż skarżąca błędnie zanotowała sobie datę otrzymania decyzji. Jednak błąd ten ( nieuwaga lub zaniedbanie ) nastąpił z winy skarżącej. Otrzymując i zapoznając się z treścią decyzji skarżąca powinna mieć świadomość wagi sprawy i skontrolować również później, w okresie biegu terminu do wniesienia skargi, prawidłowość zachowania terminu. Należy wskazać, iż z akt administracyjnych wynika, że skarżąca nie pracuje i sama wychowuje jedno dziecko. Zatem nie można uznać, iż obowiązki skarżącej wobec jej chorego dziecka w ogóle mogły mieć jakikolwiek wpływ na niedochowanie przez nią terminu, w każdym razie takiego wpływu mieć nie powinny. Błędne przekonanie strony, że otrzymała decyzję w innej dacie niż to rzeczywiście nastąpiło, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia terminu ( por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 nie publ. ). Z powyższych względów i na mocy wskazanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji.