II SA/Gd 55/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu niewykonania wyroku sądu w sprawie przekazania wniosku dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę do właściwego organu postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 295/07 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lutego 2007 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dniu 8 listopada 2006 r. nr [...] wydane w przedmiocie przekazania wniosku dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie na budowę do właściwego organu. B. J. pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), domagając się wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w związku z niewykonaniem wskazanego powyżej wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przedmiotowa skarga została wniesiona wskutek zaistniałego, według oceny skarżącej, braku rozstrzygnięcia właściwego organu po wyroku sądowym z dnia 30 stycznia 2009 r., uchylającym postanowienia organów nadzoru budowlanego obu instancji i zawierającym ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, niepubl.). Wskazać należy, że organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 § 3 kpa, zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jednakże warunkiem koniecznym dla dopuszczalności wniesienia skargi w trybie przywołanego wyżej art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny takiej skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 wymienionej wyżej ustawy (por. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). Instytucja wezwania ma na celu wykonanie wyroku lub załatwienia sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosuje się do wezwania, zachodzi przesłanka do wniesienia skargi do sądu i zastosowania środków przewidzianych w art. 154 § 1 i 2 tej ustawy. Sąd ustalił, że akta administracyjne przedmiotowej sprawy nie zawierają pisemnego wezwania skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wykonanie opisanego wyżej wyroku. Również z treści pisma skarżącej z dnia 21 lutego 2008 r. złożonego w związku z zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009 r. (vide: pismo k. 12) nie wynika, że skarżąca dokonała takiego uprzedniego pisemnego wezwania. Jak twierdzi skarżąca w piśmie procesowym, "zwracała się" do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wykonanie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2008 r., co nie jest tożsame z pisemnym wezwaniem, o jakim mowa w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, w ocenie Sądu, należy stwierdzić, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie nie dopełniła obowiązku pisemnego wezwania, o jakim mowa w we wskazanym przepisie, skierowanego do organu, któremu zarzuca pozostawanie w bezczynności po wyroku WSA. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę jako niedopuszczalną odrzucił.