II SA/Gd 551/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 maja 2010 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić wniosek K. S. i J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W postanowieniu z dnia 27 maja 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, na mocy którego na skarżących została nałożona grzywna w kwocie 5 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Jak podali, uzasadnieniem wstrzymania wykonania skarżonego aktu jest przesłanka prawomocności wadliwych postanowień, a zatem możliwość ich pieniężnej egzekucji. Skarżący chcieliby zaś uniknąć ich egzekwowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winni wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt, iż zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny w celu przymuszenia nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiego postanowienia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych w analizowanym wypadku przede wszystkim od sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżących. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Skarżący nie uwiarygodnili, ażeby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w ich majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić należy, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu nie jest wskazana przez skarżących w skardze przesłanka prawomocności wadliwych postanowień, ani chęć uniknięcia ich egzekucji. Przesłanki te bowiem, jak wskazano powyżej, reguluje cytowany wyżej art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. W ocenie sądu zaś, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazali istnienia w odniesieniu do ich sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności decyzji ostatecznej, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.