II SA/Gd 551/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 14 maja 2025 r. nr SKO.420.42.2025 w przedmiocie wydatków poniesionych zastępczo przez gminę za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. E. G., reprezentowana przez radcę prawnego A. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 14 maja 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Chojnice z 18 marca 2025 r. w przedmiocie zwrotu przez Skarżącą wydatków poniesionych zastępczo przez Gminę za pobyt ojca w domu pomocy społecznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 23 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez: a) podanie numeru PESEL Skarżącej; b) wskazanie miejsca zamieszkania Skarżącej; c) złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Próba doręczenia ww. wezwania miała miejsce 29 lipca 2025 r. (vide: zwrócona do tutejszego Sądu koperta zawierająca ww. wezwanie, k. nr 12 akt). Wobec nieodebrania przez pełnomocnika Skarżącej pierwszego i drugiego awiza (29 lipca 2025 r. i 6 sierpnia 2025 r.) przesyłka została zwrócona do nadawcy i uznana za doręczoną w dniu 12 sierpnia 2025 r. W konsekwencji, 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 19 sierpnia 2025 r. Jak wynika z akt sprawy ani w ww. terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia, pełnomocnik Skarżącej nie wykonał ww. wezwania i nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymogów jest – stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) i b) p.p.s.a. – wskazanie, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Ponadto, stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym, że wniesiona skarga nie zawierała numeru PESEL Skarżącej, nie wskazano miejsca jej zamieszkania oraz nie załączono pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez Skarżącą radcy prawnemu, Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia wskazanych braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Jak wynika z akt sprawy pracownik Poczty Polskiej podjął w dniu 29 lipca 2025 r. próbę doręczenia przesyłki zawierającej ww. wezwanie na wskazany w skardze adres Kancelarii Radcy Prawnego - pełnomocnika Skarżącej, pozostawiając zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w placówce pocztowej (pierwsze awizo). Następnie, w dniu 6 sierpnia 2025 r. powtórnie awizowano przesyłkę. Wobec nie podjęcia przesyłki przez adresata w terminie została ona zwrócona do nadawcy. Mimo iż nie doszło do faktycznego zapoznania się pełnomocnika Skarżącej z treścią przesyłki, to zastosowanie ma tzw. fikcja doręczenia. Zgodnie bowiem z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zatem, w myśl powołanego art. 73 § 4 p.p.s.a. przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych należało uznać za doręczoną z upływem czternastego dnia złożenia w placówce pocztowej, tj. w dniu 12 sierpnia 2025 r. Od tego momentu rozpoczął bieg 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi, który upłynął w dniu 19 sierpnia 2025 r. Ani w ww. ustawowym 7-dniowym terminie, ani dotąd nie usunięto braków formalnych skargi, co uniemożliwiło nadanie jej biegu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a.