II SA/Gd 554/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać K. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. K. C. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że jest ona emerytką, ciężko chorującą na Alzheimera, pozostającą pod stałą opieką lekarzy i przyjmującą na stałe leki. Dysponuje lokalem o powierzchni 35 m2, które według jej oświadczenia, stanowi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni zamieszkuje w dwupokoleniowym budynku wraz z synem i synową. Utrzymuje się z emerytury w wysokości1536, 30 zł miesięcznie. Partycypuje w kosztach utrzymania domu w kwocie 300 zł miesięcznie, na media wydaje około 200 zł miesięcznie, zaś na koszty leczenia – 600 zł miesięcznie. Uzyskiwana emerytura zatem z trudem wystarcza na pokrycie bieżących potrzeb. Wnioskodawczyni wskazała, że jest właścicielką nieruchomości budynkowej o powierzchni 0,01 ha, której dotyczy niniejsza sprawa administracyjna. Poza tym, nie posiada żadnego majątku, żadnych oszczędności, ani nawet kont bankowych, czy lokat. Biorąc pod uwagę wskazany przez wnioskodawczynię zakres jej wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz etap postępowania, na jakim ten wniosek zgłosiła (po wydaniu postanowieniu o odrzuceniu jej skargi), referendarz przyjął, że intencją wnioskodawczyni jest uzyskanie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika profesjonalnego, a zatem jej wniosek zmierza w istocie do objęcia jej prawem pomocy w zakresie całkowitym. W takim też zakresie wniosek niniejszy został rozpoznany. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016, poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W ocenie referendarza, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i dochodową wnioskodawczyni: fakt niskich dochodów, braku znaczącego majątku i oszczędności oraz jej stan zdrowia i wysokie wydatki ponoszone na leki i leczenie, udokumentowane załączonymi kserokopiami rachunków, należało uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru. Tym samym spełnia ona ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.