II SA/Gd 557/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia 12 sierpnia 2005r. Wójt na podstawie art. 86, art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) po rozpatrzeniu wniosku M. Z. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usług turystycznych- wypożyczalnia sprzętu wodnego na działce nr [...] położonej w B., Gm. W. W uzasadnieniu organ określił rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, warunki wynikające z ochrony środowiska, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, niezbędne dokumenty i uzgodnienia w celu uzyskania pozwolenia na budowę oraz linie rozgraniczające teren inwestycji na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli K. i B. S., którzy opisali dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w tej sprawie akcentując tę okoliczność, że przed nabyciem działki sąsiedniej [...] uzyskali w Urzędzie Gminy informację, że ich działka znajduje się w strefie ochrony jeziora, jest gruntem rolnym nie podlegającym zabudowie. Powołując się na te zarzuty kwestionowali dopuszczalność ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji, która, w ich ocenie naruszała przepisy dotyczące ochrony środowiska oraz ich prawa jako właścicieli nieruchomości przylegającej bezpośrednio do działki dla której ustalono warunki zabudowy. Decyzją z dnia 30 czerwca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że przy wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie ustawy z 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, integralna częścią decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest mapa w stosownej skali, zawierająca linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczające jej położenie w terenie. W ocenie organu odwoławczego zamieszczenie rysunku przy decyzji o warunkach zabudowy, w którym nie ma linii rozgraniczających teren inwestycji, pozbawionego podpisu, pieczęci oraz wskazania daty i numeru decyzji, której stanowić ma integralną część stanowi rażące naruszenie prawa. SKO podkreśliło, iż w przedmiotowej sprawie do decyzji załączono jedynie rysunek projektowanej inwestycji ze wskazaniem granic nieruchomości przez które miałaby przebiegać. Brak podpisu, pieczęci, daty wyklucza uznanie, że jest to dokument publiczny i może być traktowany jako element treści decyzji. Ponadto organ podkreślił, że zgodnie z treścią art. 60 ust. 4 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Wymóg ten odnosi się do merytorycznej części tej decyzji, a więc do elementów określonych w art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy zakwestionował również tryb uzgodnienia projektu decyzji z zarządem [...] Parku Krajobrazowego. W ocenie SKO z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika na jakiej podstawie uzgodnienia tego dokonano. Skargę na powyższą decyzję wniósł M. Z., zarzucając, iż została wydana niezgodnie z prawem tj. z naruszeniem art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. Skarżący wywodził, iż wnoszący odwołanie K. i B. S. uchybili terminowi złożenia odwołania. Podkreślił, iż poprzednicy prawni małżonków S. otrzymali decyzję organu pierwszej instancji w dniu 27 września 2005r. i od tego dnia również dla odwołujących się rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. W ocenie skarżącego odwołanie małżonków S. wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 13 października 2005r., a zatem po upływie terminu do jego wniesienia. Ponadto K. i B. S. nie byli stroną postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, albowiem w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji nie byli właścicielami działki nr [...], którą nabyli dopiero w dniu 17 sierpnia 2005r W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu skargi organ administracji wskazał, iż nie można zgodzić się z zarzutem skargi, iż małżonkowie S. nie byli stroną postępowania, a zatem nie mieli legitymacji do złożenia odwołania od decyzji Wójta. Faktem jest, że odwołujący się nabyli prawo własności nieruchomości działki nr [...] na podstawie umowy sprzedaży z dnia 17 sierpnia 2005r., jednak zbywcy tej nieruchomości E. i T. T. brali również udział w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji i oni też zostali wymienieni w rozdzielniku na korespondencję w tej decyzji. A zatem w okresie między wydaniem decyzji a wniesieniem odwołania małżonkowie T. sprzedali swoją nieruchomość K. i B. S., którzy jako następcy prawni wstąpili na miejsce dotychczasowej strony do postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie wyjaśnić należy skarżącym, że zagadnienie dotyczące następstwa prawnego w toku postępowania administracyjnego uregulowane jest w przepisie art. 30 § 4 k.p.a. który to przepis stanowi, że w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. W orzecznictwie oraz literaturze jednolicie przyjmuje się, że przeniesienie praw zbywalnych dokonane z zachowaniem wymagań prawnych, np. przeniesienie własności nieruchomości z zachowaniem formy umowy notarialnej powoduje, że nabywca wstępuje do postępowania administracyjnego w miejsce poprzedniej strony z mocy prawa ( por. B. Adamiak/ J. Borkowski Komentarz do k.p.a., Wyd. C.H.Beck, wydanie 7, Warszawa 2005r., str. 250). W sprawie niniejszej jest bezsporne, że poprzedni właściciele działki [...] małżonkowie T. zbyli tą działkę na rzecz małżonków S. umową notarialną zawartą w dniu 17 sierpnia 2005r. a zatem od tego dnia z mocy prawa byli stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie małżonkowie T. utracili przymiot strony tego postępowania. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych oraz przepisów prawa oczywiste jest, że małżonkom S. przysługiwał przymiot strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Decyzja organu pierwszej instancji nosi datę 12 sierpnia 2005r. lecz jej doręczanie stronom rozpoczęto we wrześniu 2005r. przy czym inwestor pokwitował jej odbiór na oryginale decyzji w dniu 26 września 2005r. (por. karta 26 akt organu pierwszej instancji). Pozostałym stronom postępowania decyzję rozpoczęto doręczać w tym samym czasie tj. od 26 września 2005r. Z akt sprawy a w szczególności z adnotacji znajdującej się na karcie 27v akt organu pierwszej instancji wynika, iż organ ten po ujawnieniu przez małżonków S. faktu nabycia przez nich sąsiedniej nieruchomości doręczył im decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jako stronom postępowania w dniu 29 września 2005r. Od tego też dnia rozpoczął się bieg terminu do wniesienia przez nich odwołania który zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji (karta 26) wynosił 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżący odwołanie wnieśli w dniu 13 października 2005r. a zatem z zachowaniem terminu przewidzianego w przepisie art. 129 § 2 k.p.a. Wyjaśnić należy również, że brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż bieg terminu do wniesienia odwołania przez małżonków S. należałoby liczyć od dnia doręczenia odpisu decyzji organu pierwszej instancji poprzednim właścicielom nieruchomości małżonkom T., którzy w tym czasie nie byli już stroną tego postępowania. Ujawnienie przez odwołujących się, iż nabyli przedmiotową nieruchomość w okresie kiedy decyzja organu pierwszej instancji nie była jeszcze ostateczna oraz fakt jej doręczenia małżonkom S., którego interesu prawnego dotyczyło to postępowanie jednoznacznie przesądza o tym, iż termin do wniesienia przez nich odwołania należy liczyć od dnia doręczenia im decyzji organu pierwszej instancji tj. od dnia 29 września 2005r. Wskazać również należy, że fakt doręczenia im decyzji przez organ pierwszej instancji która miała pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania przesądza o skuteczności i prawie do wniesienia przez nich odwołania. Stosowanie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie która zastosowała się do tego pouczenia. Małżonkowie S. zastosowali się do pouczenia zawartego w doręczonej im decyzji, która w tym czasie nie była jeszcze ostateczna, a zatem odwołanie wnieśli skutecznie jako strona postępowania w terminie. Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.