II SA/Gd 557/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi oraz D. K. i A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym w sprawie usunięcia odpadów postanawia przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J. K. zwrócił się, we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF 27 października 2016 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe z żoną, mając na utrzymaniu dwójkę dzieci – studentkę oraz niepełnosprawnego syna. Małżonkowie są współwłaścicielami domu, w którym mieszkają o powierzchni 110 m2 oraz 100/200 udziałów we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni ok 1,6 ha w G. Na dochód rodziny składa się: renta wnioskodawcy w wysokości 793 zł miesięcznie, emerytura żony w kwocie 1170 zł miesięcznie, renta socjalna syna w kwocie 644 zł miesięcznie, co łącznie stanowi dochód rodziny na poziomie 2607 zł miesięcznie netto. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada żadnego innego majątku, poza samochodem marki VW Transporter, dostosowanym do potrzeb syna, dofinansowanym ze środków PFRON. Wnioskodawca wskazał, że uzyskiwane dochody z trudem zapewniają "normalną" egzystencję, dlatego często korzystają z pomocy innych osób. Wyliczył jednocześnie miesięczne wydatki na media (woda, gaz, prąd), środki higieniczne dla syna, ogrzewanie jego basenu rehabilitacyjnego, paliwo i ubezpieczenie, spłata raty za pralkę, telefon i rtv, szacując je na kwotę 1829 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tekst jedn., zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazane przepisy stanowią wyjątek od zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą to na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane i oświadczenia odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i dochodową wnioskodawcy i jego rodziny, a także doręczone na zarządzenie referendarza dokumenty źródłowe (w tym m. in. zeznania podatkowe, wyciągi z kont bankowych): fakt niewysokich dochodów w jego gospodarstwie domowym, braku oszczędności i znaczącego majątku oraz konieczność sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym synem, wymagającym zwiększonych kosztów i specjalistycznej pomocy należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru. Tym samym spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.