II SA/Gd 557/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. M.-P. i M. P. na decyzję Wojewody z dnia 9 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. N. M. i M. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z 9 maja 2022 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Do skargi załączono kopię dotyczącą transakcji dokonania wpłaty kwoty 500 zł na rachunek Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, Centrum Obsługi Podatnika. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 15 lipca 2022 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł –– w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz przez podpisanie przez oboje skarżących złożonej skargi certyfikatem kwalifikowanym lub podpisem zaufanym. Skarżących poinformowano, że pismo przewodnie do skargi zostało podpisane podpisem elektronicznym, natomiast nie została podpisana skarga, stanowiąca załącznik nr 1 do pisma ogólnego. Jak wynika z akt sprawy, oba wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 2 sierpnia 2022 r. (vide: wydruk urzędowego potwierdzenia doręczenia, k. 40 akt). W konsekwencji, 7-dniowy termin do wykonania zarządzenia upłynął 9 sierpnia 2022 r. W tak zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili braków skargi, ani nie uiścili wpisu sądowego, co potwierdza notatka Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z 31 sierpnia 2022 r. (vide: k. 43 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej p.p.s.a.), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W rezultacie brak jest podstaw do uznania za uiszczenie wpisu od skargi transakcji wpłaty na rachunek Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, Centrum Obsługi Podatnika. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zostali prawidłowo wezwani przez Przewodniczącą Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z pouczeniem o konsekwencjach procesowych w przypadku braku realizacji, a wezwanie w tym przedmiocie zostało prawidłowo doręczone. Jak wskazano powyżej, w zakreślonym terminie skarżący nie uczynili zadość wezwaniu sądu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu z powodu braku opłacenia jej. Nadto skarżący zostali prawidłowo wezwani przez Przewodniczącą Wydziału do wskazania numeru PESEL skarżącej i podpisanie przez oboje skarżących złożonej skargi, certyfikatem kwalifikowanym lub podpisem zaufanym. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a. p.p.s.a.). Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b. p.p.s.a.). W zakresie uznania, że skarga stanowiąca załącznik do pisma przewodniego, podpisanego elektronicznie, nie została podpisana i nie można za taki podpis uznać tego, który towarzyszył pismu przewodniemu, Sąd kierował się stanowiskiem i wykładnią prawa dokonaną w uchwale z 6 grudnia 2021 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów (sygn. I FPS 2/21), w myśl której zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącym 2 sierpnia 2022 r., zatem termin na ich uzupełnienie upłynął 9 sierpnia 2022 r. Skarżący nie uzupełnili jednak wskazanych w wezwaniu braków. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako obarczoną brakiem formalnym i fiskalnym.