II SA/Gd 562/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w dniu 19 listopada 2025 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 maja 2025 r., nr SKO Gd/2106/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy oddala skargę. M. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy w następującym stanie sprawy: W dniu 11 marca 2025 r. skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Rozbiórka zabudowy istniejącej i budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną" na terenie działki nr [..] oraz [..] i [...] (droga), obręb [...] przy ul. [..] w G. Postanowieniem z 26 marca 2025 r. Prezydent Miasta Gdyni zawiesił postępowanie z urzędu na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do dnia 11 września 2026 r. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że objęte wnioskiem działki położone są na obszarze, dla którego zgodnie z uchwałą Rady Miasta Gdyni nr XXXVI/979/17 z dnia 25 października 2017 r. zmienioną uchwałą nr XX/643/20 z dnia 25 czerwca 2020 r. sporządzany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnic Wzgórze św. Maksymiliana i Redłowo w Gdyni, rejon al. Zwycięstwa oraz ulic K. Tetmajera, M. Kopernika. Po rozpoznaniu wniesionego zażalenia, postanowieniem z 22 maja 2025 r. Kolegium utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji wskazując, że ww. działki znajdują się w granicach obszaru objętego uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium wskazało, że projekt planu miejscowego był wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 18 czerwca 2024 r. do 9 lipca 2024 r., będzie wymagał uzgodnień a następnie zostanie ponownie wyłożony do publicznego wglądu. Organ odwoławczy podkreślił, że analiza zagospodarowania działek w rejonie ul. [...], położonych w strefie ochrony konserwatorskiej pozostałej, niewpisanej do rejestru zabytków części [...] doprowadziła do wyniku, że wnioskowana inwestycja będzie niezgodna z projektem planu miejscowego w zakresie: intensywności zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, liczby stanowisk postojowych. Nadto wnioskowane maksymalne parametry przekraczać będą określone w projekcie planu parametry: intensywności zabudowy, powierzchni zabudowy, wysokości. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy uznał, że zasadne jest powstrzymanie się przez Prezydenta od określania warunków zabudowy dla planowanej inwestycji i zawieszenie postępowania na czas określony w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.). Kolegium wskazało także na zawieszenie postępowania w zakresie dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla sąsiedniej działki nr [...]. W skardze na tak wydane postanowienie zarzucono naruszenie: a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że w związku z trwającymi pracami w sprawie uchwalenia planu miejscowego zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania z urzędu w niniejszej sprawie, b) art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak szybkiego prowadzenia postępowania w związku z jego bezpodstawnym zawieszeniem, a tym samym wydłużeniem czasu jego trwania, c) art. 8, art. 9 art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie organów do państwa i nieprzeprowadzenie w całości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, d) art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez niezbadanie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności informacji i wyjaśnień przekazywanych w toku postępowania przez skarżącego, co skutkowało wydaniem postanowienia bez dogłębnego i wszechstronnego zebrania materiału, w szczególności bez ustalenia, na jakim etapie znajduje się proces planistyczny i czy w związku z tym uzasadnione jest zawieszenie postępowania, e) art. 8 k.p.a. poprzez uznanie, że organ pierwszej instancji nie naruszał rażąco zaufania do organu administracji, który wielokrotnie wcześniej wydawał decyzję o warunkach zabudowy w stosunku do tego samego terenu mimo, że stan zaawansowania prac nad planem był taki sam. Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w praktyce stosowania art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz w orzecznictwie wskazuje się, iż organ powinien wykazać prawdopodobieństwo uchwalenia planu w okresie zawieszenia. Strona podkreśliła, że ww. przepis wprowadza wyjątek od zasady szybkości postępowania administracyjnego i jest dotkliwy dla wnioskodawcy. W rezultacie organ powinien ustalić na jakim etapie jest procedura sporządzania planu, w jaki tempie się toczy i uprawdopodobnić w uzasadnieniu, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia. Prawdopodobieństwo uchwalenia planu powinno być przy tym badane w sposób obiektywny. Strona skarżąca wskazała, że plan będzie wymagał ponownych uzgodnień i do obecnej chwili plan nie został ponownie wyłożony do publicznego wglądu. Zatem w jej ocenie procedura jest daleka od zakończenia. Na stronie internetowej Urzędu brak jest przy tym informacji o prognozowanej dacie jego ponownego publicznego wyłożenia. Prace nad planem trwają już, bez wymiernego efektu, od 8 lat. Nie istnieje zatem realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z postanowieniami projektowanego planu. W konsekwencji brak jest racji do zawieszenia postępowania. Zdaniem strony organy obu instancji same nie wierzą w szybkie uchwalenie planu miejscowego, gdyż zawieszenie postępowania nastąpiło na maksymalny okres przewidziany w przepisie. Nadto wskazano, że twierdzenia organów o kolizji projektowanego zamierzania z zapisami sporządzanego planu są ogólnikowe i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. W ocenie strony skarżącej wnioskowana inwestycja wpisuje się w charakter istniejącej zabudowy i nie przewiduje istotnej zmiany funkcji terenu ani skali zagospodarowania. Nadto dla tego obszaru obecnie nie obowiązuje plan miejscowy a projekt planu jest dopiero na etapie uzgodnień. Organ nie przedstawił nawet przybliżonego terminu jego uchwalenia. Nie jest dopuszczalne, by w oparciu o potencjalne i nieokreślone przyszłe przepisy ograniczać prawa właściciela nieruchomości. Organ nie wykazał realnej szansy uchwalenia planu w okresie zawieszenia postępowania. Skarżący wskazał także, że 31 stycznia 2025 r. została wydana decyzji o warunkach zabudowy dla znajdującej się w obszarze projektowanego planu miejscowego sąsiedniej nieruchomości, tj. działki nr [...] oraz działek nr [...] i [...]. W rezultacie doszło do naruszenia zasady równego traktowania stron wynikającej z art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 32 Konstytucji. Taka rozbieżność świadczy także o braku konsekwencji i może być postrzegana jako przejaw dowolności i arbitralności. Strona wskazała, że zawieszenie zostało dokonane bez dostatecznego uzasadnienia co do realności uchwalenia planu, co czyni postanowienia organów obu instancji wadliwymi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 22 maja 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Gdyni o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Rozbiórka zabudowy istniejącej i budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną" na terenie działki nr [...] oraz [...] i [...] (droga), obręb [...] przy ul. [...] w G. na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do dnia 11 września 2026 r. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz.1130 ze zm.), dalej jako u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: (1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo (2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Skład orzekający w pełni podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że konstrukcja tego unormowania daje organowi administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącemu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie określając żadnych dodatkowych wymogów co do przesłanek zawieszenia, a jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu. Wspomnianą kompetencję należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2). W tym kontekście za uzasadnioną należy uznać tezę, że powyższa ustawa przyznaje prymat pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania, czego wyrazem jest umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem zagwarantowania kontynuacji i dokończenia tych prac. Sąd podziela przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że przy zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma znaczenie perspektywa uchwalenia planu miejscowego, co wiąże się z kwestią istniejącego zaawansowania prac nad planem miejscowym w momencie podejmowania przez organ administracyjny oceny czy uprawnionym jest zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy wdrożono procedurę zmierzającą do sporządzenia planu miejscowego. Podmiot wnioskujący o wydanie warunków zabudowy nie może bez końca wyczekiwać na uchwalenie planu miejscowego (por. wyrok NSA z 22 października 2025 r., sygn. II OSK 2705/24, CBOSA). Korzystając z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., należy mieć na względzie stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu to bez wątpienia występują racje do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (por. wyrok WSA w Krakowie z 9 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 643/25, CBOSA). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu w składzie orzekającym, stan zaawansowania prac nad planem miejscowym nie stał na przeszkodzie zawieszeniu postępowania. Poza sporem pozostaje, że objęte wnioskiem inwestora tereny, to jest w szczególności działka nr [...] położona jest na obszarze, dla którego na mocy uchwały Rady Miasta Gdyni nr XXXVI/979/17 z dnia 25 października 2017 r. zmienionej uchwałą nr XX/643/20 z dnia 25 czerwca 2020 r. - sporządzany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnic Wzgórze św. Maksymiliana i Redłowo w Gdyni, rejon al. Zwycięstwa oraz ulic K. Tetmajera, M. Kopernika. Jak przy tym wynika ze znajdującego się w aktach organu I instancji pisma Z-cy Dyrektora Biura Planowania Przestrzennego Miasta Gdyni z 21 marca 2025 r. projekt planu miejscowego był wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 18 czerwca 2024 r. do 9 lipca 2024 r. Jak wskazano w tym piśmie projekt planu wymagał ponowienia uzgodnień, a następnie zostanie ponownie wyłożony do publicznego wglądu. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym, tak ustalony stan procedury planistycznej na dzień wydania postanowienia organu pierwszej instancji pozwalał, aby uznać uchwalenie miejscowego planu przed upływem terminu zawieszenia za prawdopodobne. W ocenie Sądu nie można zgodzić się w rezultacie z argumentacją skargi, że procedura sporządzania planu jest daleka od zakończenia. Na marginesie już zatem wskazania wymaga, że jak ustalił Sąd po wydaniu skarżonego postanowienia dokonano dalszych czynności. W dniu 1 października 2025 r. miała miejsce dyskusja publiczna, z której sporządzono protokół. Projekt planu został ponownie wyłożony w okresie od 22 września 2025 r. do 14 października 2025 r. (https://bip.um.gdynia.pl/bppmg_mpzp_1304). Powyższe dowodzi, że procedura uchwalania planu jest kontynuowana, a co więcej – odbywa się bez zbędnej zwłoki. Strona skarżąca przywołała przy tym na poparcie swoich twierdzeń orzecznictwo Sądów administracyjnych, jednakże były to wyroki dotyczące odmiennych stanów faktycznych i prawnych. Na gruncie przywołanej sprawy o sygn. akt II SA/Gd 279/23 (wyrok WSA w Gdańsku z 14 lutego 2024 r.) w okresie kolejnych 5 lat nie podjęto żadnych dalszych czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu, art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania kontrolowanych rozstrzygnięć (Dz.U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.) pozwalał na zawieszenie postępowania na okres 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Także w przywołanym przez skarżącego wyroku WSA w Gdańsku z 14 lutego 2024 r. sygn. II SA/Gd 900/23 wskazano na art. 62 ust. 1 w brzmieniu nadanym w Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm. Nadto jak wynika z uzasadnienia ww. wyroku orzekające w sprawie organy w uzasadnieniach wydanych postanowień nie wykazały, aby od tego czasu podjęto jakiekolwiek czynności w celu uchwalenia planu a od przywołanej ostatniej czynności planistycznej w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia upłynęło ponad 5 lat. Na gruncie ww. spraw stan realizacji procedury planistycznej nie odpowiadał stanowi z postępowania będącego przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie. Uzasadnieniem dla zawieszenia postępowania w okolicznościach niniejszej sprawy jest niewątpliwie fakt, że jak wskazały organy obu instancji – zamierzenie inwestycyjne skarżącego pozostaje w sprzeczności z parametrami planowanej w projekcie planu zabudowy, takimi jak jej intensywność, udział powierzchni biologicznie czynnej, czy wysokość. Jak wynika z pisma Z-cy Dyrektora Biura Planowania Przestrzennego Miasta Gdyni z 21 marca 2025 r. przedmiotowy teren położony jest w strefie ochrony konserwatorskiej pozostałej, niewpisanej do rejestru zabytków, części [...]. Projekt planu ustala m.in. wymóg dostosowania form i wyrazu architektonicznego do tradycji modernistycznej architektury G. Analiza istniejącego zagospodarowania działek w rejonie ul. [..]-[..] wykazała, że przewagę stanowi zabudowa jednorodzinna wolnostojąca, 2-3 kondygnacyjna, o powierzchni zabudowy nie przekraczającej 0,35 powierzchni działki budowlanej. Cechą charakterystyczną dla zabudowy jednorodzinnej w analizowanym terenie jest zróżnicowanie brył - większych w poziomie parteru i mniejszych na wyższych kondygnacjach. Zabudowa bliźniacza przy ul. [..]-[..], stanowi jednostkowy przykład zabudowy znacznie odbiegający od zabudowy wolnostojącej i jej parametrów w analizowanym terenie. W związku z tym, projekt planu przewiduje przeznaczenie tego terenu na zabudowę jednorodzinną wolnostojącą o następujących wskaźnikach i parametrach: intensywność zabudowy - do 1,3, w tym dla kondygnacji, które nie są zagłębione ze wszystkich stron budynku poniżej poziomu przylegającego terenu co najmniej w połowie wysokości w świetle, bez wliczania powierzchni balkonów, loggii, tarasów - do 0,9, powierzchnia zabudowy - do 0,35 powierzchni działki budowlanej, wysokość budynków w rozumieniu § 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - do 10,8 m, powierzchnia biologicznie czynna - min. 35% powierzchni działki budowlanej, szerokość elewacji frontowej - do 14,5 m, rodzaj dachu - płaski, 1,5-2 stanowisk postojowych na 1 mieszkanie. Projekt planu miejscowego uwzględnia przy tym decyzję o warunkach zabudowy nr RAA.6730.2.25.2023.ES-87/6 z 23 października 2023 r. na rozbiórkę zabudowy istniejącej i budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedmiotowej działce. W decyzji zawarto zapis ograniczający powierzchnię ostatniej kondygnacji - zabudowa mogąca powstać na podstawie tej decyzji nie przekroczy intensywności zabudowy określonej w projekcie planu miejscowego. Z wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z 11 marca 2025 r. wynika zaś, że przedmiotem inwestycji jest rozbiórka istniejącej zabudowy i budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną. Na działce nr [..] (o pow. ok. 568 m2 według ewidencji gruntów) planuje się inwestycję o następujących parametrach: - suma powierzchni kondygnacji nadziemnych - od 540 m2 do 660 m2, - suma powierzchni kondygnacji podziemnych - od 220 m2do 300 m2, - powierzchnia zabudowy - od 180 m2do 220 m2 (czyli od 0,32 do 0,39 pow. działki budowlanej) - liczba kondygnacji - min. 3 kondygnacje nadziemne, min. 1 kondygnacja podziemna, - wysokość - od 10,5 m do 11,5 m, - powierzchnia biologicznie czynna - od 180 m2 do 200 m2 (czyli od 32% do 35% pow. dz. budowlanej), - szerokość elewacji frontowej - od 10 m do 12 m, - dach - płaski, - liczba mieszkań - 2, - liczba miejsc do parkowania - od 2 do 3. Z ww. parametrów wynika, że intensywność zabudowy wyniosłaby: - całkowita - od 1,34 do 1,69, - dla kondygnacji nadziemnych - od 0,95 do 1,16, - dla kondygnacji podziemnych - od 0,39 do 0,53. Jak wynika przy tym z analizy przedstawionej w piśmie Z-cy Dyrektora Biura Planowania Przestrzennego Miasta Gdyni z 21 marca 2025 r. w zakresie określonych we wniosku minimalnych parametrów zabudowy - wnioskowana inwestycja będzie niezgodna z projektem planu miejscowego w zakresie: intensywności zabudowy powierzchni biologicznie czynnej, liczby stanowisk postojowych. Natomiast maksymalne parametry przekraczać będą określone w projekcie planu: intensywności zabudowy, powierzchnię zabudowy, wysokość. Za zasadne należy więc uznać stanowisko Kolegium o istnieniu kolizji pomiędzy sposobem zagospodarowania spornego terenu określonym we wniosku skarżącego a wynikającym z projektowanego miejscowego planu. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu w składzie orzekającym, w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy prawidłowo ocenił zasadność zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy, jak również w sposób wystarczający swe rozstrzygnięcie uzasadnił. Zważywszy przy tym wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do takich naruszeń przepisów prawa, które mogły by mieć wpływ na rozstrzygnięcie – w tym przepisów wskazanych w skardze. Wbrew przy tym zarzutom skargi, postępowanie z wniosku o wydanie warunków zabudowy dla terenu wskazanej w skardze sąsiedniej działki [...] także zostało zawieszone, na co wskazywał organ odwoławczy w skarżonym postanowieniu. Powyższe oznacza, że organy orzekające w sprawie prawidłowo zastosowały przepisy, ustanawiające na ich rzecz kompetencję do wstrzymania się z określeniem warunków zabudowy dla inwestycji, pozostającej w sprzeczności z projektowanym planem miejscowym. Jednocześnie stopień zaawansowania prac na planem jest na tyle wysoki, że wbrew stanowisku skarżącego, w pełni uzasadnia oczekiwanie, że zostanie uchwalony w okresie zawieszenia. Skarżący mógłby oczekiwać wydania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej przez siebie inwestycji, gdyby skorygował parametry zabudowy w sposób wykluczający jej sprzeczność z projektowanymi postanowieniami planu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz.935 ze zm.), oddalił skargę. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.