II SA/Gd 564/96

WyrokWSA w Gdańsku1997-06-26

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy deportacja z 1936 r. może stanowić podstawę do przyznania uprawnień kombatanckich na podstawie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego?
Ratio decidendi
Deportacja, która miała miejsce w 1936 r., nie może stanowić podstawy do przyznania uprawnień kombatanckich, ponieważ nie była związana z II wojną światową ani okresem powojennym, co jest warunkiem koniecznym do przyznania tych uprawnień zgodnie z ustawą.
Stan faktyczny
Skarżący ubiegał się o przyznanie uprawnień kombatanckich. Deportacja, która była podstawą jego roszczeń, miała miejsce w 1936 r. Organ administracji odmówił przyznania uprawnień, co zostało zaskarżone do sądu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

oddala skargę. Podstawowym warunkiem przyznania uprawnień kombatanckich na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ jest ustalenie, że represje jakim podlegała określona osoba związane były z II wojną światową i okresem powojennym a ich przyczyną były względy polityczne, religijne i narodowościowe. Deportacja w wyniku której skarżący znalazł się na terenie Syberii miała miejsce w 1936 r. a więc nie była związana ani z drugą wojną światową ani okresem jaki po niej nastąpił. Deportacja taka nie daje więc podstaw do przyznania uprawnień kombatanckich określonych w wyżej wymienionej ustawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło