II SA/Gd 565/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Parafii Rzymskokatolickiej [...] w K. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 16 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenie wykorzystania instalacji nagłaśniającej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Parafia Rzymskokatolicka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 16 sierpnia 2018 r., nr [..], którym organ zarządził ograniczenie wykorzystania instalacji nagłaśniającej umieszczonej w wieży kościoła parafialnego, składającej się z 4 megafonów, wyłącznie do zdarzeń wymienionych w art. 156 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 799 ze zm.), tj. okazjonalnych uroczystości, uroczystości i imprez związanych z kultem religijnym, imprez sportowych, handlowych, rozrywkowych i innych legalnych zgromadzeń, a także do podawania do publicznej wiadomości informacji i komunikatów służących bezpieczeństwu publicznemu. W skardze skarżący jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia wskazując, że ograniczenie używania instalacji nagłaśniającej emitującej dźwięk dzwonów kościelnych dla ogromnej części parafian będzie niezwykle dotkliwy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego podlegał oddaleniu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 p.p.s.a. i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tej normy prawnej sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. W orzecznictwie wskazuje się, że użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2014 r., FZ 86/04, LEX nr 1405436). Orzecznictwo podjęło także próbę zdefiniowania tych przesłanek. I tak, w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (LEX nr 281811) Naczelny Sąd Administracyjny w odniesieniu do przesłanki wyrządzenia znacznej szkody wyjaśnił, że chodzi tutaj o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r. II FSK 182/10, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza zaś dokonywanie jego merytorycznej oceny. Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie konkretnych okoliczności, odwołujących się do jego indywidulanej sytuacji. Treść złożonego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosku nie może więc sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz niepopartego żadnymi danymi i okolicznościami wskazującymi na wystąpienie przesłanek wstrzymania. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie zaskarżonego w niniejszej sprawie zarządzenia pokontrolnego, Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności świadczących o spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a okoliczności wynikające z akt sprawy również nie potwierdzają ich wystąpienia. We wniosku strona skarżąca wskazała, że ograniczenie używania instalacji nagłaśniającej dźwięki dzwonów kościelnych będzie niezwykle dotkliwe dla ogromnej części parafian. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżący odwołał się do argumentu nawiązującego do odczuć członków wspólnoty wyznaniowej, które mogą zostać naruszone wykonaniem zarządzenia pokontrolnego. Tego rodzaju argument o charakterze subiektywnym, w ocenie Sądu, pozostaje poza zakresem zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., a w konsekwencji nie mógł zostać uwzględniony jako okoliczność uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. O wstrzymaniu wykonania tego aktu przesądzić mogły wyłącznie obiektywne, konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zarządzenia pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, których skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. W niniejszej sprawie tego rodzaju uzasadnienia zabrakło. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego.