II SA/Gd 570/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Wojewody z dnia 27 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania J. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody z dnia 27 maja 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z 16 marca 2011 r. w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej. Skarga została przekazana do tutejszego Sądu przez Wojewodę w dniu 28 czerwca 2011 r. (data wpływu do Sądu). Jednocześnie pismem z dnia 31 maja 2011 r., uzupełnionym w dniu 25 lipca 2011 r., skierowanym do Wojewody, J. Ł. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 16 marca 2011 r.. Wojewoda pismem z dnia 24 października 2011 r. powiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Postanowieniem z 3 listopada 2011 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, która utrzymana została w mocy zaskarżoną decyzją Wojewody. Wojewoda decyzją z 21 kwietnia 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z 16 marca 2011 r. w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odwołanie od tej decyzji do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniosła J. Ł. Pismem z 8 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z 16 marca 2011r. w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej zostało wszczęte po zainicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz uzupełnienie wniesionej skargi. Pismem z dnia 29 marca 2013 r. Wojewoda wskazał, że Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił decyzje o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z 16 marca 2011 r. w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej i umorzył postępowanie, gdyż uznał, że organem właściwym w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności jest Minister. Do pisma została dołączona kopia tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w tym konkretnym przypadku wówczas, gdy zakończone zostanie postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji poddanej kontroli Sądu. Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania sądowego. Bezspornie postępowanie w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nie zostało zakończone, nie zachodzi więc możliwość podjęcia zawieszonego postępowania. Odpowiadając na zarzut skarżącej, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności zostało wszczęte po zainicjowaniu postępowania sądowego wskazać należy, że jest on chybiony. Skarga na przedmiotową decyzję została nadana na poczcie w dniu 21 czerwca 2011 r.( vide koperta k.8 akt sądowych). Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji pierwszoinstancyjnej, którą wydał Starosta 16 marca 2011 r., wpłynął do Wojewody 31 maja 2011 r. Z zestawienia dat wynika, że postępowanie nadzwyczajne zostało wszczęte przed wniesieniem skargi. Wyczerpuje to przesłankę wskazaną w art. 56 P.p.s.a. Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty zostało wszczęte z datą złożenia wniosku, a nie z datą skierowania przez Wojewodę zawiadomienia o wszczęciu postępowania tj. 24 października 2011 r. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest bowiem dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Natomiast za datę wszczęcia postępowania sądowego przyjmuje się datę wniesienia skargi. Sąd dostrzega, że wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczy decyzji Starosty, która została utrzymana w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją Wojewody. Możliwość dokonania ceny legalności zaskarżonej decyzji, jakiej Sąd dokonuje z mocy art. 1 § 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), oraz art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. uzależniona jest przede wszystkim od zbadania czy istnieją prawne przeszkody dla dokonania merytorycznej weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia, w tym przeszkody natury proceduralnej. Taka okoliczność występuje w niniejszej sprawie, gdyż wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji będzie determinowało treść wyroku Sądu zapadłego ze skargi na decyzję Wojewody. Przyjąć zatem można, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego jest niezbędne dla dalszego postępowania sądowego. Konieczność uprzedniego zakończenia postępowania administracyjnego posiada zarówno charakter proceduralny (uniknięcie równoległego prowadzenia obu postępowań), jak i merytoryczny (wpływ orzeczenia organu administracji na treść wyroku sądu). Należy ponadto nadmienić, że przepis stanowiący podstawę prawną postanowienia o zawieszeniu postępowania tj. art. 56 P.p.s.a. zawiera normę obligującą Sąd do zawieszenia postępowania, w sytuacji wystąpienia wskazanych w nim przesłanek. Nie pozostawia zatem swobodnej ocenie Sądu czy okoliczności konkretnej sprawy przemawiają za wstrzymaniem toku postępowania sądowego, konstruując dyspozycję znajdującą zastosowanie zawsze w przypadku spełnienia hipotezy tego przepisu i niezależnie od istnienia innych przesłanek niż w tym przepisie wyszczególnione. Tym samym nie jest możliwe podjecie zawieszonego postępowania do czasu, gdy postępowanie nadzwyczajne nie zostanie zakończone. Bezsporną okolicznością jest że wniosek o stwierdzenie nieważności będzie przedmiotem rozpoznania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, a postępowanie w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 16 marca 2011 r. zakończone nie zostało. Nie ustała zatem przyczyna zawieszenia postępowania i nie jest możliwe podjęcie postępowania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 128 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.