II SA/Gd 571/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi D.G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych, 1. uchyla zaskarżaną decyzję, 2. określa że, decyzja wymieniona w punkcie pierwszym wyroku nie może być wykonana, 3. zasądza od Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz D. G. kwotę 740,-zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem kosztów postępowania. D. G. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 czerwca 2007 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 maja 2007 r. Nr [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie dla inwestycji obejmującej budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami, jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz infrastrukturą techniczną na działkach Nr [...], [...], [...], [...]. [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] w W. Uzależniającej użytkowanie budynków do wykonania: w terminie do 13 czerwca 2007 r. montażu projektowanej platformy schodowej dla niepełnosprawnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z częścią usługową ul. [...]; w terminie do 31 października 2007 r. projektowanych miejsc parkingowych w pasie drogowym ulic [...], [...] i [...]. Wskazującej, iż w budynkach należy również wykona roboty wykończeniowe obejmujące biały montaż i docelowe posadzki. Zaskarżona decyzja został wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 13 marca 2007 r. inwestor O. D. G. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o pozwolenie na użytkowanie powołanych powyżej budynków na działkach wymienionych w decyzji organu I instancji przy ulicy [...] Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] w W. W dniu 23 marca 2007 r. przeprowadzono obowiązkową kontrole przedmiotowych budynków, podczas której ustalono, iż inwestycja została zrealizowana na podstawie decyzji Starosty z dnia 9 listopada 2005 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenie na budowę osiedla "K." składającego się z przedmiotowych budynków. Budynki wykonano z nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego wspomnianą decyzją projektu budowlanego. Na dzień kontroli do wykonania pozostały miejsca parkingowe zaprojektowane w pasie drogowym ulic [...], [...] i [...]. Ponadto do wykonania pozostały roboty wykończeniowe obejmujące biały montaż i docelowe posadzki. W budynku przy ul. [...] nie zamontowano platformy schodowej dla niepełnosprawnych, natomiast wyposażono go w transporter schodowy T08. Organ II instancji, rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym powołał się na treść art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. oraz na treść art. 59 tej ustawy i wskazał, iż w trakcie obowiązkowej kontroli (która wynika z powołanych przepisów) ustalono, że nie wykonano miejsc parkingowych zaprojektowanych w pasie drogowym ulic [...], [...] i [...]. Ponadto nie wykonano robót wykończeniowych obejmujących biały montaż i docelowe posadzki. W budynku przy ul. [...] nie zamontowano platformy schodowej dla niepełnosprawnych, natomiast wyposażono go w transporter schodowy T08. Organ odwoławczy wskazał na treść § 55 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, iż w budynku mieszkaniowym wielorodzinnym niewyposażonym w dźwigi należy wykonać pochylnię lub zainstalować odpowiednie urządzenie techniczne, umożliwiające dostęp osobom niepełnosprawnym do mieszkań położonym na pierwszej kondygnacji nadziemnej oraz do kondygnacji podziemnej zawierającej miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji prawidłowo uznał, iż obsługiwany przez osobę pełnosprawną transporter schodowy do przewozów osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich, znajdujący się w wyposażeniu przedmiotowego budynku mieszkalnego, nie spełnia wymogów określonych w powołanym powyżej przepisie. D. G. we wniesionej skardze domagała się uchylenia decyzji organu I instancji jak i decyzji organu odwoławczego. Zarzuciła naruszenia § 55 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) poprzez jego błędną interpretację oraz wskazała na niewłaściwą ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wskazany przepis przewiduje, iż w budynku mieszkalnym wielorodzinnym niewyposażanym w dźwigi należy wykonać pochylnię lub zainstalować odpowiednie urządzenie techniczne, umożliwiające dostęp osobom niepełnosprawnym do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej oraz do kondygnacji podziemnej zawierającej miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Budynek przy ulicy [...] w W. jest budynkiem wielomieszkaniowym z lokalami użytkowymi. Na parterze tego budynku znajdują się lokale użytkowe i jeden lokal mieszkalny, do których dostęp jest zapewniony z bezpośrednio poziomu gruntu. Budynek nie ma kondygnacji podziemnej zawierającej miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Strona skarżąca wskazała, iż parter budynku jest zgodnie z treścią § 3 pkt 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pierwszą kondygnacją nadziemnej. Przez kondygnacje nadziemna należy rozumieć kondygnację, której górna powierzchnia stropu lub warstwy wyrównawczej podłogi na gruncie znajduje się w poziomie lub powyżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu. Wobec powyższego nie można zarzucić budynkowi, że został wzniesiony z naruszeniem przepisu § 55 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r ., skoro dostęp osobom niepełnosprawnym do mieszkania położonego na pierwszej kondygnacji nadziemnej jest zapewniony bezpośrednio z poziomu gruntu. Tym samym wprowadzenie warunku nakazującego wybudowanie platformy schodowej dla niepełnosprawnych jest pozbawione podstaw prawnych oraz bezprzedmiotowe w stosunku do mieszkania na pierwszej kondygnacji. Budowa platformy musiałaby dotyczyć mieszkań na pierwszym piętrze (drugiej kondygnacji), czego nie wymagają przepisy. Byłoby to także niezgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym. Ponadto skarżąca wskazała, iż budowa platformy schodowej nie została uwzględniona w zatwierdzonym projekcie technicznym budynku – wspomina się jedynie w opisie budynku o możliwości dostępu dla osób niepełnosprawnych na wyższe kondygnacje za pomocą urządzenia. Z tych tez względów, tj. braku konieczności instalowania urządzenia takiego jak platforma schodowa, nie została ona uwzględniona w projekcie budowlanym i nie zainstalowana. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze organ potwierdził, iż na załączonym do skargi rysunku nr 2, znajduje się jedno mieszkanie oznaczone symbolem M01A, jednakże w trakcie budowy przedmiotowego budynku inwestor dokonał w styczniu 2007 r. nieistotnych zmian w zasadniczym projekcie budowlanym i zrealizował wspomnianą inwestycje zmieniając funkcję wspomnianego mieszkania określając ją symbolem ML4, jt. Mieszkalno usługową. Wskazuje na to projekt "Rysunki nieistotnych zmian" dla budynku realizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w W., gdzie na rysunku nr 2 – Rzut Papieru naniesiono wspomniane zmiany. Z tego wynika, iż w parterze przedmiotowego budynku są tylko lokale usługowe, zatem pierwszą kondygnacją naziemną, gdzie znajdują się mieszkania jest pierwsze piętro przedmiotowego budynku. Dlatego w ocenie organu II instancji, mając na uwadze treść § 55 ust. 1 rozporządzenia, decyzja została wydana zgodnie z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga D. G. zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 59 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ, może w pozwoleniu na u zbytkowanie obiektu, uzależnić jego użytkowanie od wykonania w wyznaczonym terminie określonych robót budowlanych. Dotyczy to robót budowlanych, znajdujących swoje uzasadnienie powyżej zatwierdzonym decyzją o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym oraz przepisach określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powołany § 55 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych (...) nakłada na inwestora min. obowiązek zapewnienia dostępu osobom niepełnosprawnym do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej. Zgodnie z treścią § 3 pkt 17 w/w rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kondygnacji nadziemnej, należy przez to rozumieć kondygnację, której górna powierzchnia stropu lub warstwy wyrównawczej podłogi na gruncie znajduje się w poziomie lub powyżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu, a także każdą sytuowaną nad nią kondygnacją. To czy oraz w jakim zakresie roboty budowlane powinny zostać wykonane ocenia organ nadzoru budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli zgłoszonego do użytkowania obiektu. Jak wyżej wskazano, zakres nakazanych robót wyznacza projekt budowlany oraz przepisy Prawa budowlanego. Z materiału dowodowego, jak również z uzasadnienia wydanych decyzji, nie wynika czy oraz w którym miejscu budynku przy ul. [...] została zaprojektowana platforma schodowa. W części opisowej projektu, jego autor odnosi się do kwestii dostępu do obiektu "dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich" wskazując, że jest to możliwe za pośrednictwem platformy schodowej T80 R/L. Zarówno treść protokołu obowiązkowej kontroli z dnia 23 marca 2007 r. jak i materiał zdjęciowy zawarty w aktach II instancji nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy pierwsza kondygnacja nadziemna w budynku C (ul. [...]) znajduje się na poziomie gruntu (jak twierdzi strona skarżąca). Z treści pisma z dnia 23 marca 2007 r. autora projektu budowlanego E. K. – M. wynika, że taka sytuacja istnieje w budynkach wielorodzinnych A (ul. [...]) B (ul. [...]) D (ul. [...]) co uzasadnia rezygnację z wykorzystywania z platformy schodowej dla osób niepełnosprawnych. W tymże piśmie w/w stwierdza, iż odstępstwo od zatwierdzonej dokumentacji projektowej w przypadku budynku C jest nieistotne i wskazuje nam na możliwość zastąpienia platformy schodowej transporterem schodowym typu T 08. Stwierdzić należy, iż powyższe rozwiązanie nawiązuje do projektu budowlanego w skazanej wyżej opisowej części projektu (charakterystyka założeń projektowych). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ II instancji, po dokonaniu analizy dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych sprawy, winien rozważyć, czy w świetle materiału dowodowego sprawy można przyjąć, że zainstalowanie platformy schodowej wynika z projektu konstrukcyjnego budynku, co uzasadniałoby jej montaż, czy też przyjęte przez inwestora (zaakceptowane przez autora projektu) rozwiązanie, zapewniające osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich dostęp na kondygnacje wyższe, pozwala na uznanie, że tego typu rozwiązanie jest wystarczające. Ustalenia też wymaga podnoszona w skardze kwestia dostępności do pierwszej kondygnacji bez potrzeby instalowania platformy z uwagi na umiejscowienie tej kondygnacji na poziomie gruntu. Wówczas zaakceptowane przez projektanta rozwiązanie (zastąpienie platformy schodowej transporterem schodowym), którego celem ma być zapewnienie dostępu "na kondygnacje wyższe", uzasadniałoby stwierdzenie, że został spełniony wynikający z projektu wymóg dotyczący osób niepełnosprawnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wydanego orzeczenia. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.