II SA/Gd 576/25

PostanowienieWSA w Gdańsku2025-08-29

Skład orzekający: Jakub Chojnacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest niedopuszczalna. Sąd odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Pan J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wójta Gminy Tuchom z dnia 14 lutego 2025 r., uchylającą decyzję w sprawie zasiłku stałego. Decyzja organu pierwszej instancji zawierała pouczenie o prawie złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku. Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu, pomijając środek odwoławczy. Wójt Gminy Tuchom wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wójta Gminy Tuchom z dnia 14 lutego 2025 r., nr GOPS 5100.15.25 w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę. Pan J. M. wniósł w dniu 24 czerwca 2025 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wójta Gminy Tuchomie z 14 lutego 2025 r., uchylającą w całości decyzję z 20 grudnia 2024 dotyczącą: zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarujące z dniem 1 stycznia 2025 r., składki na ubezpieczenie zdrowotne z dniem 25 stycznia 2025 r. Zaskarżoną decyzję zawierającą pouczenie o prawie złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku za pośrednictwem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Tuchomiu, w terminie 14 dni od jej doręczenia – doręczono Skarżącemu w dniu 21 lutego 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tutejszego Sądu z 25 czerwca 2025 r. skargę z załącznikami i kopertą przekazano według właściwości Wójtowi Gminy Tuchomie. Wójt w odpowiedzi na skargę przesłaną wraz ze skargą oraz aktami postępowania, wniósł między innymi o odrzucenie skargi, ponieważ w jego ocenie w skargę można wnieść jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wojewódzki sąd administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a, przyp. sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z dopuszczalnością skargi mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są zarówno przesłanki przedmiotowe, gdy przedmiotem zaskarżenia objęta jest taka forma działalności organów administracji publicznej, od której przysługuje skarga, jak i podmiotowe, gdy wnosi ją podmiot, któremu przysługuje legitymacja skargowa. Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi jest: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i § 3 i art. 5 p.p.s.a., wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.) oraz zachowanie ustawowego terminu (art. 53 p.p.s.a). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do sądu, środków zaskarżenia wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. W przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna zaskarżalna w toku instancji, skarga jest dopuszczalna jedynie na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym, tj. na ostateczną decyzję organu II instancji, albowiem przepisy k.p.a. przewidują możliwość zaskarżenia decyzji wydanej w I instancji poprzez złożenie odwołania (art. 127 § 1 k.p.a.). Wskazane wyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, co winno skutkować jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Wójta Gminy Tuchomie w sprawie uchylenia decyzji dotyczącej przyznanego zasiłku stałego. Od decyzji tej, zgodnie z art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) służył środek odwoławczy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, o czym Skarżący został pouczony. Pomimo tego wniósł on skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło