II SA/Gd 577/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 27 czerwca 2017r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia z dnia 27 czerwca 2017r., Nr [..],Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w przedmiocie wymierzenia A. kary za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego w wysokości 7900 zł. Skarżąca A. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji motywując go oczywistą bezzasadnością nałożonych kar pieniężnych oraz trudną sytuacją ekonomiczną Spółki. Skarżąca wskazała na trudne warunki prowadzenia działalności gospodarczej spowodowane kryzysem ekonomicznym, niskimi marżami, wzrostem kosztów oraz niekorzystnymi uwarunkowaniami prawnymi dla wykonywania działalności przewozowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca składając wniosek powinna była przedstawić okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r., II GZ 50/14, Lex nr 1430257). Skarżąca nie przedstawiła okoliczności uzasadniających wniosek. Norma art. 61 § 3 p.p.s.a. uzależnia możliwość wstrzymania wykonania decyzji od zaistnienia takich przesłanek jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała, że w sytuacji wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną za ujawnione naruszenia przepisów dojść może do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanek tych nie mogą bowiem wypełniać okoliczności o charakterze ogólnym, na które powołała się skarżąca, odnoszące się do panującego kryzysu w branży przewozowej na rynku krajowym i międzynarodowym. Skarżąca nie wyjaśniła bowiem konkretnie poprzez wskazanie danych obrazujących sytuację majątkową Spółki, w jaki sposób ta zła sytuacja rynkowa wpływa na kondycję Spółki, którą uiszczenie nałożonych kar pieniężnych mogłoby pogorszyć w sposób określony w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przesłanek tych nie potwierdzają również okoliczności wynikające z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przed organami administracji, które Sąd pod tym kątem poddał analizie. Podkreślić należy przy tym, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. ewentualna niezasadność decyzji wymierzającej karę pieniężną nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie jej wykonania. Niezależnie od powyższego, zaznaczenia wymaga, że z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja jest decyzją wymierzającą karę pieniężną, w przypadku niezasadności zaskarżonej decyzji wyegzekwowana kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje zatem wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek, jako niezasadny.